• Ανάγκη τώρα, η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας

     

    Αποτελεί κοινό τόπο χιλιοειπωμένο, ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ή θα χαθεί, περιπλανώμενη στην έρημο, παρακολουθώντας άβουλη και μοιραία να βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη χρεοκοπία ή θα επιδιώξει την ανάταξή της, έχοντας επίγνωση ότι αυτή ενέχει κόστος αλλά ότι είναι και η μόνη σωτήρια λύση. Από την απόφασή της εξαρτάται η επιβίωση και το μέλλον της.

     

    Οι πολίτες βρίσκονται σε μελαγχολία, παρακολουθώντας τα εισοδήματά τους να μειώνονται δραματικά, τον προγραμματισμό της ζωής τους ν” ανατρέπεται, μεγάλες κοινωνικές ομάδες να διαβαίνουν τα όρια της φτώχειας. Η ζωογόνος ανάπτυξη απουσιάζει. Ζοφερό κλίμα έχει αντικαταστήσει το εύκρατο της χώρας μας.

     

    Η χώρα έχει ζωτική ανάγκη της ενεργοποίησης και συστράτευσης όλων των δημιουργικών της δυνάμεων, προκειμένου να βρει το δρόμο για την έξοδο από την έρημο. Έχει ανάγκη από μια μαχόμενη κυβέρνηση υψηλών  πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών προτεραιοτήτων με επίγνωση των ορατών κινδύνων, αποφασισμένη να τρέξει τους στόχους που έχει θέσει, με στιβαρή πολιτική βούληση και διεύθυνση. Η αδράνεια, η αναποτελεσματικότητα, οι αποκλίνουσες πολιτικές ανά Υπουργείο και Υπουργό, η στοχοποίηση και ενοχοποίηση κοινωνικών ομάδων, η άκαιρη ενασχόληση με περιττά και ασήμαντα, οι επικοινωνιακής σκοπιμότητας λαϊκισμοί, πολλώ δε μάλλον η ρήξη της κοινωνικής συνοχής είναι στοιχεία που σπρώχνουν στην καταστροφή.

     

    Ως βουλευτής του κυβερνόντος κόμματος, άμεσα εκλεγμένος από τον ελληνικό λαό, με συνείδηση εθνική και παραταξιακή, οφείλω να έχω άποψη για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου και κρίση για τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες του κυβερνητικού σχήματος. Άλλωστε σήμερα κανείς δε δικαιούται να προτάσσει το προσωπικό του συμφέρον και την πολιτική του επιβίωση.

     

    Τώρα πλέον όλοι ξέρουμε ότι η απόκλιση από τους στόχους του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου είναι απογοητευτική, ενώ διαρκώς καταφεύγουμε σε  φοροεισπρακτικά μέτρα που έχουν γονατίσει οικονομικά ευρύτερες ομάδες πολιτών.

     

    Η εκτίναξη της ύφεσης στα επίπεδα του 5,5% – 6% έχει καταστροφικές παρενέργειες σε ολόκληρη την παραγωγική και οικονομική δραστηριότητα της χώρας, με συνέπεια η αγορά να βρίσκεται σε επίπεδα πλήρους ξηρασίας, τα λουκέτα να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο και η ανεργία να σκαρφαλώνει επικίνδυνα στο 17%.

     

    Αναμφίβολα χρειάζεται ένας ουσιαστικός αναπροσανατολισμός της στρατηγικής της κυβέρνησης. Το εγχείρημα αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, ωστόσο είναι μονόδρομος. Άλλωστε, το πλαίσιο στο οποίο καλείται να κινηθεί η χώρα είναι σαφώς οριοθετημένο. Η δημοσιονομική εξυγίανση είναι όρος ζωής. Οι διαρθρωτικές αλλαγές, ζωτική ανάγκη. Οι μεταρρυθμίσεις, μοναδική προϋπόθεση για την ανάταξη της οικονομίας. Ο εξορθολογισμός του δημοσίου τομέα αποτελεί αναγκαίο όρο για τη βιωσιμότητα της χώρας.

     

    Οι διαπιστώσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν τις βασικές παραδοχές μιας μεγάλης εθνικής πρωτοβουλίας, που θα επαναφέρει στην πολιτική ατζέντα της χώρας το ζήτημα του σχηματισμού Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, Κυβέρνησης Εκτάκτου Ανάγκης.

     

    Την άποψη αυτή την είχα δημόσια υποστηρίξει πριν από πέντε μήνες. Την επαναφέρω και τώρα.

     

    Γνωρίζοντας ότι η πράξη είναι το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας, θεωρώ επιβεβλημένη την εκ μέρους του Πρωθυπουργού της χώρας κ. Γ.Παπανδρέου ανάληψη πρωτοβουλιών εθνικής εμβέλειας, που θα ανοίγουν το δρόμο για το σχηματισμό κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας την οποία θα στηρίζουν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κόμματα αλλά και δυνάμεις της αριστεράς με σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Εγχείρημα δύσκολο αλλά εθνικά αναγκαίο.

     

    Είναι γνωστή βέβαια η στείρα άρνηση του κ. Σαμαρά. Όμως οφείλει ν” αναλογιστεί ότι δεν του χρωστάει η χώρα αλλά αυτός σε αυτή.

     

    Οι πολιτικές ηγεσίες οφείλουν να υπερβούν τις προσωπικές τους επιδιώξεις. Το οφείλουν στη χώρα, στους πολίτες, αλλά και στις μεγάλες παρατάξεις που ηγούνται.

     

    Ο ιστορικός του μέλλοντος θα τους κρίνει, από την ανταπόκρισή τους στην κλασσική ρήση του Τζον Κένεντυ «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου».

     

    Η πρωτοβουλία του Γ. Παπανδρέου να συζητήσει το σχηματισμό Κυβέρνησης συνεργασίας τον προηγούμενο Ιούνιο οδηγήθηκε σε ναυάγιο. Ας τολμήσουν οι δύο αρχηγοί να ξαναπιάσουν το νήμα εκεί που το άφησαν, χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς προϋποθέσεις. Με ένα μόνο στόχο, τη σωτηρία της πατρίδας μας.

  • Υπάρχει ανάγκη ισχυρής διακυβέρνησης

    1. Πόσο εύκολο θα είναι για τον κ. Ευ. Βενιζέλο να αποκαταστήσει τις σχέσεις του κόμματος με την κοινωνία; Τι έχει αλλάξει στο ΠΑΣΟΚ σε σχέση με πριν από δύο χρόνια ώστε να το εμπιστευθεί και πάλι ο λαός;
    Η διάρρηξη των σχέσεων του ΠΑΣΟΚ με ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις είναι δεδομένη. Οφείλουμε να το παραδεχτούμε και να αναλάβουμε τις ευθύνες όλοι μας και πρωτίστως εκείνοι που άσκησαν πολιτική εξουσία. Το πρόβλημα το αναγνωρίζει και ο νέος Πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες, μιλώντας μάλιστα για «ακρωτηριασμένο ΠΑΣΟΚ». Αν θυμάστε, προσωπικά είχα θέσει το συγκεκριμένο ζήτημα και την ανάγκη άμεσης αντιμετώπισής του εδώ και αρκετό καιρό, πολύ πριν από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου. Γεγονός πάντως είναι ότι η τελευταία πολιτική περίοδος έχει καταγραφεί στη συνείδηση του λαού μας ως «πέτρινα χρόνια».

    Αναμφίβολα η υπέρβαση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η δημοσκοπική του καθίζηση είναι αποκαλυπτική. Πρέπει να μας προβληματίσει και προπαντός να μας οδηγήσει σε τολμηρές και ουσιαστικές αποφάσεις. Χωρίς στρογγυλοποιήσεις, χωρίς συμψηφισμούς, οφείλουμε να πούμε την αλήθεια. Μόνο αυτή θα μας βοηθήσει να ξαναπιάσουμε το νήμα της ειλικρινούς σχέσης με τους πολίτες.

    Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα νέο οικονομικό περιβάλλον, με κυρίαρχα στοιχεία τον φόβο, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα για τους πολίτες. Η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, έχοντας επίγνωση των δεδομένων και κοιτώντας τους πολίτες στα μάτια, επιδιώκει και ζητά να κερδίσει τη χαμένη εμπιστοσύνη τους.

    Άλλωστε, οι πολίτες είναι ώριμοι, μπορούν να κρίνουν και να αξιολογήσουν ποιες πολιτικές είναι χρήσιμες για τη χώρα και ποιος ηγέτης έχει έργο να επιδείξει και μάλιστα σε κρίσιμες στιγμές, όπως είναι η συμφωνία για το PSI και η σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης.
    2. Πόσο πιθανή είναι μια συγκυβέρνηση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ μετά τις εκλογές, δεδομένου ότι, με βάση τις δημοσκοπήσεις, κανένα κόμμα δεν πιάνει ποσοστά αυτοδυναμίας;
    Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν την τάση μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Δεν είναι στατικές, δεν αποκρυπτογραφούν τις οριστικές διαθέσεις του εκλογικού σώματος. Άλλωστε θα έχετε διαπιστώσει κι εσείς ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν, για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό, τάσεις συσπείρωσης για το ΠΑΣΟΚ.

    Εμείς κατεβαίνουμε στις εκλογές, έχοντας καθαρό πολιτικό μήνυμα την «Αυτοδύναμη Ελλάδα». Την Ελλάδα αυτή οφείλουμε να υπηρετήσουμε με τις ιδέες μας, με τις πολιτικές μας, με τις προτάσεις μας, αναγνωρίζοντας ότι το πραγματικό διακύβευμα των επικείμενων εκλογών δεν είναι οι επιδόσεις του ενός ή του άλλου κόμματος, αλλά η ανόρθωση της χώρας, η εξυγίανση της οικονομίας, η αναζωογόνηση της κοινωνίας.

    Η χώρα μετά τις εκλογές θα έχει ανάγκη από μια στιβαρή και ισχυρή διακυβέρνηση. Αυτή είναι η επιδίωξή μας, αυτή είναι η προτεραιότητά μας. Ταυτόχρονα έχει ανάγκη τη συναίνεση και την εθνική συνεννόηση. Όποιοι αναδεικνύουν ως αυτοσκοπό της πολιτικές συμπράξεις, προδικάζουν τις διαθέσεις των πολιτών.
    3. Ήσασταν από τους ανθρώπους που συντάχθηκαν στο πλευρό του κ. Βενιζέλου. Τι περιμένετε από αυτόν; Πόσο αναγκαία είναι η ανανέωση προσώπων στον κομματικό μηχανισμό;
    Η συμπαράταξή μου με τον Βενιζέλο στηρίζεται σε ένα πλαίσιο αρχών και ιδεών. Πεποίθησή μου είναι ότι είναι μια πολιτική προσωπικότητα που μπορεί να προσφέρει πολλά στη χώρα και στο λαό. Πιστεύω ότι μπορεί να εκφράσει πολιτικά με τον καλύτερο τρόπο τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της περιόδου που διανύουμε. Ταυτόχρονα θεωρώ ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι φορέας αλλαγής και ανανέωσης.

    Το υπάρχον πολιτικό και κομματικό σύστημα έχει ζωτική ανάγκη από μια αναγεννητική πνοή. Δεν μπορεί να μένει στατικό και αποστεωμένο. Οφείλει να ανοιχθεί σε νέες δυνάμεις. Οφείλει να προχωρήσει σε μια ουσιαστική πολιτική και προγραμματική ανανέωση, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στην αλλαγή προσώπων.

    4. Επί του παρόντος τουλάχιστον το κράτος φαίνεται να γλυτώνει την χρεοκοπία, μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τους πολίτες του;
    Αποφύγαμε την άτακτη χρεοκοπία και σ” αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι αποτελεσματικοί χειρισμοί του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η χώρα και η οικονομία κινείται στον αστερισμό μιας ελεγχόμενης χρεοκοπίας.

    Η δημοσιονομική εξυγίανση είναι όρος επιβίωσης. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε ως χώρα και ως κοινωνία με τα ελλείμματα στα ύψη και το δημόσιο χρέος ανεξέλεγκτο. Ούτε μπορούμε να ανατάξουμε την οικονομία, στηριζόμενοι στα δανεικά.

    Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι είναι ζωτική ανάγκη να εγκαταλείψουμε τις αυταρέσκειες του παρελθόντος και να προχωρήσουμε βήμα βήμα σε ένα νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο.

    Η οικονομική ασφυξία μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Η συρρίκνωση των μισθών, οι μειώσεις των συντάξεων σε συνδυασμό και με την έκρηξη της ανεργίας έχουν οδηγήσει τους πολίτες στην απόγνωση και την απελπισία. Αν δεν παρεκκλίνουμε από τους στόχους και τις επιδιώξεις που έχουμε θέσει ως χώρα, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ανάταξης και ανάκαμψης, γεγονός που θα φέρει το χαμόγελο ξανά στους πολίτες.
    5. Ο κόσμος ζητάει την τιμωρία των πολιτικών που ευθύνονται για το κατάντημα της χώρας. Εσείς σε ποια πρόσωπα του πολιτικού συστήματος θα εστιάζατε τις διαδικασίες για την απόδοση ευθυνών;
    Οι πολίτες με την ψήφο τους μπορούν να αποδοκιμάσουν εκείνους που δεν υπηρέτησαν με συνέπεια και καθαρότητα το δημόσιο συμφέρον. Ωστόσο, μου επιτρέπετε να σας υπενθυμίσω ότι η χώρα δεν οδηγήθηκε στη χρεοκοπία επειδή απλά και μόνο κάποιοι εκπρόσωποι της πολιτικής τάξης «έβαλαν το χέρι στο μέλι».

    Το πρόβλημα είναι σύνθετο. Υπάρχει αναμφίβολα η παράμετρος της διαφθοράς. Υπάρχουν ωστόσο και άλλες παράμετροι, όπως είναι η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα, η ανοχή σε φαινόμενα ανομίας και αυθαιρεσίας.

    Για παράδειγμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε την εκτίναξη των ελλειμμάτων που σημειώθηκε επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, γεγονός που οφειλόταν στις αθρόες ρουσφετολογικές της προσλήψεις.

    Γι” αυτό το καίριο ζήτημα είναι να βάλουμε τέλος σε όλες εκείνες τις πολιτικές, αλλά και τις συμπεριφορές που μας οδήγησαν στην άβυσσο. Αν συνεχίσουμε την ίδια τακτική είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορέσουμε να ανορθώσουμε τη χώρα, ακόμη κι αν κάποιοι τιμωρηθούν παραδειγματικά.

    6. Άτυπα είμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο. Εσείς θα κατέβετε στο πεζοδρόμιο; Πως θα δικαιολογήσετε στους πολίτες τα δύο μνημόνια που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ;
    Έχω επιλέξει να κινούμαι στο φως της ημέρας. Δεν κρύφτηκα και δεν πρόκειται να κρυφτώ από τους πολίτες. Θέλω να τους βλέπω στα μάτια, γιατί θέλω να έχω μια αυθεντική σχέση μαζί τους. Κατανοώ την πικρία και την οργή τους, όμως αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε πράξεις βίας, και σε πρακτικές εκφασισμού.

    Στους πολίτες δεν πρέπει να δικαιολογήσουμε τις πολιτικές μας, πρέπει να τις εξηγήσουμε και κυρίως να τους πείσουμε με επιχειρήματα. Χωρίς λαϊκισμούς και ανέξοδες διακηρύξεις οφείλουμε να συζητήσουμε ποιες δυνατότητες και ποιες ευκαιρίες είχαμε, όταν βρεθήκαμε στο σημείο μηδέν. Θεωρώ αποπροσανατολιστικό τον διαχωρισμό μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί.

    Εξάλλου τα επιχειρήματα όλων εκείνων που σήκωσαν την αντιμνημονιακή σημαία – η Ν.Δ. την υπέστειλε ήδη – ήταν είτε να προχωρήσουμε σε στάση πληρωμών, είτε να μην ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας.

    Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη γνώση και μελέτη για να αντιληφθεί κάποιος ότι οι απόψεις αυτές, αν δεν είναι αφελείς, είναι εξαιρετικά επικίνδυνες, διότι πέρα απ” όλα τ” άλλα θα άφηναν τη χώρα μετέωρη.

    Γι” αυτό λοιπόν χρειάζεται υπευθυνότητα, νηφαλιότητα και προπαντός ρεαλισμός. Η αμεριμνησία και η επιπολαιότητα είναι από τα φαινόμενα που μας οδήγησαν στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα.

  • Συνέντευξη Εφημερίδα metro

    1. Τι πρέπει να αποφύγει ο νέος αρχηγός αν θέλει να πετύχει;
    Η απόφαση του Βαγγέλη Βενιζέλου να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών τον περασμένο Ιούνιο δείχνει ότι διαθέτει αποθέματα αντοχής και υψηλή αίσθηση καθήκοντος. Όλοι θυμόμαστε την περίοδο εκείνη, όπου η κοινωνική έκρηξη είχε χτυπήσει κόκκινο, από τα πολλαπλά αδιέξοδα και από την ανερμάτιστη πολιτική του τότε οικονομικού επιτελείου.

    Η θετική συμβολή του στη σύναψη του PSI και στη νέα δανειακή σύμβαση απέδειξε ότι ο Βενιζέλος είναι για τα δύσκολα. Προκρίνει το κοινωνικό συμφέρον, ακόμη κι όταν ξέρει ότι μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος του προσωπικού του συμφέροντος. Την ίδια αποφασιστικότητα, τόλμη και υπευθυνότητα επέδειξε και με απόφασή του να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ στην πιο δύσκολη στιγμή της πολιτικής του ιστορίας.

    Έχοντας επίγνωση των δυσκολιών μίλησε πρώτος για το «ακρωτηριασμένο ΠΑΣΟΚ», ευχαρίστησε τους πολίτες, αναγνωρίζοντας ότι χωρίς τις δικές τους προσπάθειες και στερήσεις δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να αποφύγει τον κίνδυνο της άτακτης χρεοκοπίας. Παράλληλα, δεν δίστασε να ζητήσει συγγνώμη, έχοντας επίγνωση ότι οι πολιτικές των κυβερνήσεων Παπανδρέου διέψευσαν προσδοκίες και έριξαν τους πολίτες στην απόγνωση.

    Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έχει ανάγκη από συστάσεις. Γνωρίζει πολύ καλά ότι το έργο που ανέλαβε είναι τιτάνιο και θα κριθεί από τη δυνατότητά του να δώσει στο ΠΑΣΟΚ μια νέα αναγεννητική δύναμη, χαράσσοντας νέες πολιτικές για τις μάχες που έχουμε μπροστά μας και όχι γι” αυτές που χάσαμε.
    2. Είστε υπέρ της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ αν δεν προκύψει αυτοδυναμία στις εθνικές εκλογές;
    Η χώρα μετά τις επώδυνες περιπέτειες που πέρασε χρειάζεται επειγόντως ισχυρή διακυβέρνηση, χρειάζεται ισχυρή πολιτική διεύθυνση. Επίσης, έχει ζωτική ανάγκη τη συναίνεση και τη συνεννόηση όλων εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που νοιάζονται, που αγωνιούν, που αγωνίζονται για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Αυτό είναι το μείζον ζήτημα, αυτό είναι στην ουσία το πραγματικό διακύβευμα των επικείμενων εκλογών.

    Στη μνήμη όλων μας είναι νωπές ακόμη οι δυσμενείς -θα μπορούσα να πω καταστροφικές- συνέπειες για τη χώρα μας του ελλείμματος διακυβέρνησης της τελευταίας περιόδου. Στη σημερινή δύσκολη συγκυρία οφείλουμε να τοποθετηθούμε όχι με γνώμονα τα στενά κομματικά συμφέροντα, αλλά τη δυνατότητα της χώρας να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις.

    Η νέα διακυβέρνηση της χώρας, ανεξάρτητα αν υπάρχει αυτοδυναμία κάποιου κόμματος, θα πρέπει να στηριχθεί σε ευρύτερες δυνάμεις. Θα πρέπει να στηριχθεί σε έναν νέο συνασπισμό εξουσίας με προοδευτικό προσανατολισμό και με μια συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα στο επίκεντρο της οποίας θα είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές, οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στη διοίκηση, στην οικονομία. Όποιος νομίζει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε τη διαδρομή που ακολουθήσαμε τα προηγούμενα χρόνια ή δε έχει καταλάβει τίποτα ή είναι εντελώς αφελής.
    3. Ο Λουκάς Παπαδήμος πρέπει να έχει ρόλο μετά τις εκλογές;
    Ο Λουκάς Παπαδήμος προσέφερε στη χώρα αυτή την κρίσιμη περίοδο. Η γνώση και η εμπειρία του, καθώς και οι προσωπικές σχέσεις με το χώρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης συνέβαλαν στην αντιμετώπιση των πολλαπλών και οξυμένων προβλημάτων που κλήθηκε να διαχειριστεί.

    Με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το Λουκά Παπαδήμο πετύχαμε αυτό που κάποτε έμοιαζε ακατόρθωτο, την αποφυγή της άτακτης και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Το PSI και η δανειακή σύμβαση καταγράφονται ως βασικές του επιτυχίες. Γνωρίζετε ότι ο κ. Παπαδήμος δεν συμμετέχει σε κάποιο κόμμα. Είναι ένας τεχνοκράτης διεθνούς εμβέλειας. Γνωρίζει το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, διαθέτει διαπραγματευτική ικανότητα. Η χώρα οφείλει να σέβεται τέτοιες προσωπικότητες. Όποια κι αν είναι η κυβέρνηση, το κεφάλαιο «Παπαδήμος» όπως και άλλες προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους στα θέματα της οικονομίας και της Ευρώπης πρέπει να αξιοποιούνται.
    4. Υπάρχουν ευθύνες στο οικονομικό επιτελείο της πρώτης κυβερνητικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ. Ακούμε και για ειδικό δικαστήριο…
    Νομίζω ότι δεν είναι η ώρα να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα. Ωστόσο, θα πρέπει να πούμε πολύ καθαρά και χωρίς διάθεση συμψηφισμού ή στρογγυλέματος ότι είναι ιστορικές οι ευθύνες εκείνων που διαχειρίστηκαν την οικονομία της χώρας, κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβερνητικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ.

    Είναι υπόλογοι όλοι εκείνοι, που καλλιέργησαν προεκλογικά το μύθευμα «λεφτά υπάρχουν» και μετεκλογικά καθυστέρησαν να λάβουν μέτρα, να πάρουν αποφάσεις όταν αποκαλύφθηκε η δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

    Είναι υπόλογοι όλοι εκείνοι που επί των ημερών τους επιδεινώθηκαν δραματικά οι δείκτες της οικονομίας, μετά τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό που είχε προκληθεί από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

    Και πρέπει να θυμηθούμε ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού επί Ν.Δ. αφηνίασε, το δε δημόσιο χρέος την 5ετία του Κ.Καραμανλή εκτινάχθηκε στα ύψη. Συγκεκριμένα διπλασιάστηκε. Όσο ήταν το δημόσιο χρέος από σύστασης του ελληνικού κράτους μέχρι την έναρξη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. κυριολεκτικά διπλασιάστηκε στο τέλος της θητείας της.
    Γι” αυτό χάριν δικαιοσύνης και αντικειμενικότητας οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι είναι άλλο να ασκείς κριτική για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης και άλλο να κατηγορείς την τελευταία κυβέρνηση ότι δημιούργησε την κρίση, όπως ανιστόρητα και αμετανόητα επιδιώκει η Ν.Δ. δίνοντας συγχωροχάρτι στις καίριες ευθύνες της.

    Τολμώ να πω ότι θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Η πραγματική απόδοση μπορεί να επιτευχθεί όχι στο πλαίσιο μιας εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή, αλλά από μια ανεξάρτητη αρχή που θα συγκροτείται από ειδικούς τεχνοκράτες εγνωσμένου κύρους, με γνώση και εμπειρία σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, σε μακροοικονομικά ζητήματα, οι οποίοι δεν εξυπηρετούν κομματικές σκοπιμότητες. Προσωπικότητες εμβέλειας που διαθέτουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά ευτυχώς διαθέτει η Ελλάδα. Να υπενθυμίσω εδώ ότι η πρόταση που καταθέτω έχει γίνει πράξη με επιτυχία στην Ισλανδία.

    Ο θεσμός των εξεταστικών επιτροπών της Βουλής αποδείχθηκε ανεπαρκής και ανήμπορος να εξετάσει σε βάθος με όσα ζητήματα ασχολήθηκε. Η λειτουργία τους αντικειμενικά δεν μπορεί να συμβάλλει στην αναζήτηση της αλήθειας. Είναι αστείο το κάθε κόμμα να καταθέτει το δικό του πόρισμα, με μόνο αποτέλεσμα τη δημιουργία περαιτέρω σύγχυσης στους πολίτες.

  • Ασύμμετρη…ανικανότητα

    Οι εκλογές του 2007, με τον τρόπο και στο χρόνο που προκηρύχτηκαν, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως κωμικοτραγική εκδήλωση καπηλείας των δημοκρατικών θεσμών και του συνταγματικού δικαιώματος του Πρωθυπουργού να προκηρύσσει πρόωρες εκλογές. Ως εκλογές συγκάλυψης του πορίσματος Ζορμπά και του ανοσιουργήματος της καταλήστευσης των Ταμείων. Εκλογές αποφυγής των φυσικών και πολιτικών χειμάρρων του φθινοπώρου.

    Όμως δυστυχώς οι φονικές πυρκαγιές ξεπέρασαν αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Θα μείνουν στην ιστορία ως εκλογές σε καμένη γη, ως εκλογές πάνω στις στάχτες και στ” αποκαΐδια της ζωής του περιβάλλοντος, της ιστορίας, της οικονομίας και της αξιοπρέπειάς μας.

    Ουδείς μπορούσε να φανταστεί τέτοια πελώρια ανικανότητα.

    Τρεις μικρές εστίες φωτιάς  στην Ηλεία, από διαπιστωμένα αίτια αφέθησαν να κατακαίουν επί 1 εβδομάδα ολόκληρο το νομό και ακόμα και σήμερα συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο στη γειτονική Αρκαδία. Όπως στις αρχές του καλοκαιριού μια γελοία εστία φωτιάς οδήγησε στην καταστροφή της Πάρνηθας. Το ίδιο και στη Νότια Εύβοια, στη Μεσσηνία και τη Λακωνία.

    Η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί πρωταγωνιστές σ” ένα θέατρο σκιών έγιναν θεατές σ” ένα δράμα που κάποια στιγμή έγινε αρχαίο και ρήμαξε την Ολυμπία. Πάλι καλά που ο κύριος Βουλγαράκης με συγκινητικές προσπάθειες διέσωσε το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

    Η Κυβέρνηση μπροστά σ” αυτή την καταστροφή επιχείρησε να δικαιολογηθεί επιστρατεύοντας αδίστακτα τον μύθο των ασύμμετρων απειλών. Εμπνευστής αυτής της θεωρίας, ποιος άλλος; Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη Μητσοτάκη. Η οποία, λόγω οικογενειακής παράδοσης, γνωρίζει καλά απ” αυτά. Με έντεχνο τρόπο παραλληλίζει τους εμπρηστές με τους γνωστούς άγνωστους που έκαψαν τα μαγαζιά της Αθήνας και τον Άγνωστο Στρατιώτη. Η σιωπηλή κυρία Υπουργός Εξωτερικών, σε μείζονα θέματα  όπως αυτό της αναγνώρισης του ονόματος των Σκοπίων αλλά και της τουρκικής προκλητικότητας απέναντι στην Κύπρο, έγινε λαλίστατη υποστηρίζοντας ασύμμετρες ανοησίες προκειμένου να καλύψει τη συμμετρική, σταθερή και επαναλαμβανόμενη Κυβερνητική ανικανότητα. Αλλά, ακόμα και αν δεχτούμε ότι υπήρχε σχέδιο οργανωμένο από οικοπεδοφάγους γκαζάκηδες ή ξένους πράκτορες, οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες είχαν ενημερώσει την Κυβέρνηση; Και αν η Κυβέρνηση γνώριζε, γιατί οδήγησε τη χώρα, μήνα Αύγουστο, σε εκλογές εξπρές, μεσούσης της περιόδου των πυρκαγιών; Γιατί προκήρυξε εκλογές πάνω στο πτώμα της Πάρνηθας και της Πεντέλης; Και αν δεχόμαστε οργανωμένη επίθεση ποιος έχει την ευθύνη να οργανώσει την άμυνα;

    Επιτέλους αιδώς. Ανικανότητα και κυνισμός υπάρχει. Και συνεχίζεται με τον άναρχο τρόπο με τον οποίο μοιράζονται όχι αποζημιώσεις προς τους πυρόπληκτους αλλά εκλογικά επιδόματα σε όσους πιστούς προσέρχονται. Αρνούμαι να φανταστώ τον τρόπο με τον οποίο θ” αντιμετώπιζε αυτή η Κυβέρνηση μια πραγματική εξωτερική απειλή.

    Το κυρίαρχο αίτημα, 15 μέρες πριν τις εκλογές, είναι ν” απομακρυνθούν γρήγορα όσοι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ανοχύρωτη χώρα για ν” αποφευχθούν τα χειρότερα. Η εθνική καταστροφή που ζούμε επιβάλλει προσκλητήριο εθνικής ανασυγκρότησης και αναγέννησης. Η επόμενη Κυβέρνηση δε θα διαχειριστεί απλά την εξουσία. Πρέπει να είναι ικανή να σώσει τον τόπο.

  • Μπροστά στη Συνδιάσκεψη του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

    Οι εξελίξεις στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ακολούθησαν την οδυνηρή ήττα της 16 Σεπτεμβρίου δεν αφορούν μόνον το μέλλον του κινήματος αλλά και του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας. Συμβαίνουν σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή για τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή (Σκοπιανό, Κυπριακό, Κουρδικό κ.α.). Θα καθορίσουν για χρόνια την πορεία και το ρόλο της Δημοκρατικής Παράταξης στις εσωτερικές και εξωτερικές εξελίξεις και το μέλλον του τόπου.

    Το μέγα ζητούμενο της επερχόμενης συνδιάσκεψης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.,  δεν είναι μόνον η απάντηση στο θέμα της ηγεσίας. Είναι η ιδεολογική, οργανωτική και ηθική αναγέννηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως ραχοκοκαλιά της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Προϋπόθεση όλων  αυτών είναι η συνοχή ,  η αποτελεσματική και  νικηφόρα ενότητα  της δημοκρατικής παράταξης, η οποία μπορεί να εγγυηθεί την ύπαρξη και ορθή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος στη χώρα μας.

    Η συνδιάσκεψη οφείλει να επαναδιατυπώσει με κατηγορηματικό τρόπο την  ιδρυτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ  ως κοινωνικού και πατριωτικού κινήματος, ως κινήματος κοινωνικής απελευθέρωσης και λαϊκής κυριαρχίας. Αιτήματα επίκαιρα παρά ποτέ.

    Η διασφάλιση της ιδρυτικής πολιτικής μας ταυτότητας επιβάλλεται να υπηρετηθεί όχι απλά σε διακηρυκτικό επίπεδο αλλά σε επίπεδο πολιτικής πράξης.

    Να υπηρετηθεί με αξιοκρατικό ήθος, συναγωνιστική συντροφικότητα και ανιδιοτελή συναγωνισμό προσφοράς μέσα στο κόμμα.  Να υπηρετηθεί κατά τρόπο αξιόπιστο και πειστικό.    Αυτά πρέπει να αποτελούν  τον κυρίαρχο πολιτικό πολιτισμό , να   μας διαχωρίζουν και να μας διαφοροποιούν ευδιάκριτα από τις διαχειριστικές πρακτικές της Νέας Δημοκρατίας .  Όλα αυτά δυστυχώς απαξιώνονται και κακοποιούνται  σε όλα τα   επίπεδα του κόμματος από μερίδα στελεχών στις μέρες μας. Οι πρακτικές αυτές πληγώνουν τη λαϊκή βάση κι απαξιώνουν την εικόνα του ΠΑΣΟΚ στην ελληνική κοινωνία.

    Είναι ακόμα ύψιστης σημασίας η εδραίωση , της αξιοκρατίας, της συνέπειας  της λογοδοσίας  και του ήθους σε όλα τα επίπεδα του κόμματος. Με σεβασμό στην ευρεία συμμετοχή και στην αποκέντρωση , στη λήψη των αποφάσεων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να απαλλαγεί εδώ και τώρα από τη Σκύλλα του λαϊκισμού και τη Χάρυβδη του ελιτισμού που το απομάκρυναν από το λαό, τη μεγάλη δύναμη της παράταξής.

    Απαιτείται ακόμα να διατυπωθούν με κρυστάλλινη σαφήνεια  δεσμευτικές  θέσεις για όλους, στους βασικούς άξονες πολιτικής :

    Στα εθνικά θέματα και στο ρόλο της Ελλάδας στο παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Στα θέματα παιδείας, πολιτισμού και κοινωνικής πολιτικής.  Στη σχέση του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με την οικονομία και την αγορά.

    Απαιτείται ακόμα να επιδιωχθεί με κατηγορηματικότητα και λήψη σειράς μέτρων η επιστροφή της πολιτικής, η αυτονομία της πολιτικής, η πρωτοκαθεδρία της πολιτικής έναντι της αγοράς.

    Αναμφίβολα ο τόπος περνάει μια εθνική κρίση σε πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο. Η ηγεσία που έχει ανάγκη το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο τόπος επιβάλλεται να διαθέτει τη βούληση, τη γνώση, το ήθος και την ικανότητα, να εμπνεύσει και να πραγματοποιήσει ένα συμμετοχικό κίνημα εθνικής αναγέννησης και ανασυγκρότησης.

  • Πολλά ήταν τα ψέματα, ας πούμε μιαν αλήθεια

    Εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ
    8-9 Μαΐου 2010

    Η οξεία οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι πρωτοφανής. Το εύρος και η έκτασή της μας υποδεικνύουν το ιστορικό μας χρέος να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της Ελλάδας της ήσσονος προσπάθειας.

    Το νέο οικονομικό περιβάλλον που διαμορφώνεται μας καλεί να επανασχεδιάσουμε την πολιτική μας στρατηγική. Μας καλεί να εγκαταλείψουμε τις παλιές προσεγγίσεις, τις ιδεοληψίες και τις φαντασιώσεις του παρελθόντος.

    Οι πολίτες παρακολουθούν με αγωνία τις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης. Έχουν επίγνωση των μεγάλων προβλημάτων και δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε. Κατανοούν το τραγικό δίλημμα στο οποίο καλούμαστε να τοποθετηθούμε: Ή θα ματώσουμε ή θα χρεοκοπήσουμε.

    Είμαι πεπεισμένος ότι θα πετύχουμε, αρκεί να έχουμε πάντα στο μυαλό μας τις εξής παραδοχές:

    • Πρώτον, προτάσσουμε το κοινωνικό όφελος, χωρίς να επηρεαζόμαστε από το πολιτικό κόστος.

    • Δεύτερον, νοιαζόμαστε για τις προοπτικές και το μέλλον της χώρας. Το διακύβευμα είναι οι ανάγκες και οι απαιτήσεις της Ελλάδας. Η παράταξη είναι το μέσον.

    • Τρίτον, αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης, ακολουθούμε ένα πολιτικό σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, εκπέμποντας καθαρό μήνυμα SOS.

    Προχωράμε χωρίς ταλαντεύσεις και στρογγυλοποιήσεις στην υλοποίηση ενός σχεδίου μεγάλων μεταρρυθμίσεων και αλλαγών επαναχαράσσοντας τα όρια του δημοσίου τομέα.
    Το κράτος που γνωρίσαμε, το κράτος που υπηρετήσαμε, που ανεχτήκαμε ακόμα και εκμεταλλευτήκαμε, πρέπει να συνιστά παρελθόν.
    Δε νοείται η προοδευτική μας πρόταση να παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα ξεπερασμένο αναπτυξιακό μοντέλο, το οποίο πλέον δεν παράγει, απλώς ανακυκλώνει τα αδιέξοδα και τις στρεβλώσεις του.

    • Τέταρτον, συμφωνούμε ότι δεν μπορούμε να επιδιώκουμε αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου στηριζόμενοι σε δανεικά. Η πολιτική αυτή που ακολουθήσαμε κατά κόρον μας οδήγησε στα γνωστά αδιέξοδα.
    Η εκτίναξη των ελλειμμάτων στα ύψη και η αύξηση του δημόσιου χρέους είναι θανάσιμος κίνδυνος για την οικονομία. Η δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι αναγκαίο κακό. Είναι αναγκαία προϋπόθεση αν θέλουμε να έχουμε μερίδιο ανάπτυξης και ευημερίας στο μέλλον.

    • Πέμπτον, επιβεβαιώνουμε ότι η ευρωπαϊκή στρατηγική της χώρας είναι αδιαπραγμάτευτη. Η οποιαδήποτε απόκλιση από αυτή τη στρατηγική συνιστά επικίνδυνη αναδίπλωση και εκτροχιασμό της Ελλάδας.

    • Έκτον, αξιοποιούμε τα σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτουμε. Αυτά μπορούν να τονώσουν και να ενισχύσουν σημαντικά την αναπτυξιακή μας πολιτική. Η πράσινη ανάπτυξη και ο τουρισμός είναι χώροι που μας παρέχουν προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης για τη χώρα, την οικονομία, την απασχόληση.
    Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι ένα νεωτερικό εφεύρημα. Πρέπει να συνδέεται με τη δημιουργία νέων παραγωγικών τομέων, με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Το γεγονός ότι ορισμένοι την αντιμετωπίζουν με ειρωνική διάθεση, σημαίνει πως δεν έχουν αντιληφθεί τη σημασία της για την ελληνική οικονομία. Σ” αυτό συνέβαλε και το ότι το σημαντικό αυτό εγχείρημα δεν έχει τεθεί με επαρκή και ουσιαστικό τρόπο.
    Το ΕΣΠΑ μπορεί και πρέπει να πρασινίσει. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να το επικαλούμαστε ακολουθώντας την πεπατημένη, βαφτίζοντας πράσινα έργα τα έργα αποχέτευσης, υποδομών κ.α.

    • Εβδομον, αξιοποιούμε τις επενδυτικές ευκαιρίες που προσφέρει η Ελλάδα σε καίριους τομείς της οικονομίας, εγκαταλείποντας αγκυλώσεις και ιδεοληπτικές εμμονές.
    Η αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσω της προσέλκυσης ξένων επενδυτικών σχεδίων και κεφαλαίων στη χώρα μας.

    • Όγδοον, προχωράμε με εντατικούς ρυθμούς στην απεξάρτηση από την κρατική ομπρέλα όλων εκείνων των ΔΕΚΟ που είναι ζημιογόνες, θέτοντας τέλος στο φαύλο κύκλο των μεγάλων ελλειμμάτων. Η αιμορραγία που παρουσιάζουν είναι επιζήμια για την όποια προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας.
    Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατόν τα δημόσια νοσοκομεία να λειτουργούν με τα μοντέλα διοίκησης της δεκαετίας του 50′ και του 60′. Ας πάρουμε τη μεγάλη απόφαση να λειτουργήσουν με προϋπολογισμούς και ισολογισμούς όπως οι Α.Ε.

    • Ενατον, στηριζόμαστε σε όλες τις υγιείς δυνάμεις της χώρας, της παράταξης, αξιοποιώντας τη γνώση και την εμπειρία. Δεν είναι δυνατόν αξιόλογες δυνάμεις να μένουν αναξιοποίητες.
    Η μεγάλη προοδευτική παράταξη διαθέτει έμπειρα και ικανά στελέχη. Στελέχη που μπορούν να προσφέρουν πολλά. Διαθέτει σημαντικές προσωπικότητες που μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες ακόμα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

    • Δέκατον, εξοστρακίζουμε διαπαντός τα φαινόμενα της απραξίας, της αδράνειας, και της αναβλητικότητας που δυστυχώς έχουμε επιδείξει στη διάρκεια της εξάμηνης διακυβέρνησής μας.

     

  • Ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

    Ποια είναι η θέση σας για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.; Η ένταξη αυτή συμφέρει τη χώρα μας; Πώς κρίνετε τους χειρισμούς της Κυβέρνησης στη Σύνοδο της Ε.Ε.;

    Το ερώτημά σας οφείλει κανείς να το προσεγγίσει από  δύο πλευρές. Η 1η για το αν συμφέρει στρατηγικά τη χώρα μας η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.. Και η 2η εάν στην πορεία αυτή μπορούν και πρέπει να λυθούν τα προβλήματα της χώρας μας με τους γείτονες. Βεβαίως τα αποτελέσματα τέτοιων κρίσιμων επιλογών πολλές φορές φαίνονται στο μέλλον. Αφού η δυναμική που αναπτύσσεται καθώς και η εξέλιξη συναφών θεμάτων δε μπορούν να προσδιοριστούν με ακρίβεια από τώρα. Γι” αυτό και η εξωτερική πολιτική μιας χώρας οφείλει να είναι σταθερή και διαχρονική. Να διακρίνεται από στρατηγικούς στόχους και ενδιάμεσα βήματα.

    Πάγια θέση της χώρας μας τα τελευταία χρόνια που χαρακτηριστικά διατυπώθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι ότι «η Ελλάδα δε διεκδικεί τίποτα αλλά και δε παραχωρεί τίποτα». Και ότι η μόνη εκκρεμότητα  είναι ο διακανονισμός της υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

    Όσον αφορά την 1η προσέγγιση, εκτιμώ ότι έχουμε συμφέρον σα χώρα οι γείτονές μας να είναι ενταγμένοι στην ίδια ευρωπαϊκή οικογένεια με εμάς, η δε πολιτική τους να διαπνέεται από τις αρχές του πολιτισμού και του σεβασμού των αρχών της Ε.Ε.. Να μην έχουμε στη γειτονιά μας μια επιθετική και αστάθμητη Τουρκία που κατά καιρούς εγείρει παράλογες απαιτήσεις και επιδεικνύει προκλητικές συμπεριφορές. Αντιλαμβάνεστε τις συνέπειες της μείωσης των εξοπλισμών στην οικονομία της χώρας μας. Όπως επίσης και τις καινούργιες προοπτικές που θα άνοιγε για τη χώρα μας η αναίρεση του μόνιμου προβλήματος της κακής γειτονίας. Υπάρχει βέβαια και μια άλλη παράμετρος που πρέπει να συνυπολογιστεί και αφορά τις μετακινήσεις πληθυσμών στα πλαίσια της Ε.Ε., καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η ένταξη στην αγροτική οικονομία και στην εν γένει οικονομία της χώρας μας. Είναι ένα ζήτημα που θέλει ανάλυση. Η πρόσφατη όμως και παλαιότερη ιστορία της χώρας μας, μας πείθει ότι οι Έλληνες  όταν συμπεριφέρονται με εξωστρέφεια και δυναμισμό, μεγαλουργούν πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά.

    Όσον αφορά τη 2η προσέγγιση νομίζω ότι χάσαμε μια πολύ σημαντική ευκαιρία. Χάσαμε μια σημαντική μάχη. Όπως είπε ο Γ. Παπανδρέου χάσαμε μια μάχη που όμως δε τη δώσαμε ποτέ. Η Τουρκία  ήθελε διακαώς να πάρει ημερομηνία ένταξης. Από τη Σύνοδο κορυφής στο Ελσίνκι το 1999, η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είχε βάλει σαν όρο και είχε γίνει δεκτός από την Ε.Ε. ότι προαπαιτούμενο για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας είναι «η επίλυση των ενδονατοϊκών διαφορών ή η προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης». Δυστυχώς αυτό το προαπαιτούμενο εγκαταλείφθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή. Θεωρώ ότι αυτό αποτελεί υποχώρηση από τα εθνικά μας δικαιώματα. Μόνοι μας ακυρώνουμε τις υποχρεώσεις της Τουρκίας πριν καν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις. Ευτυχώς η ίδια η Ε.Ε. διατήρησε το συστηματικό έλεγχο του Συμβουλίου σε θέματα  που αφορούν την εξέλιξη των σχέσεών της με την Τουρκία και που αφορούν καίρια τη χώρα μας. Οι δυο μεγάλες υποχωρήσεις συνίστανται. Στο ότι δε μπήκε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα στην επίλυση των διαφορών  μας με την Τουρκία, διότι δε το ζητήσαμε. Και 2ο ότι η παραπομπή στο δικαστήριο της Χάγης να μην είναι υποχρεωτική. Σε ότι αφορά το Κυπριακό ούτε το αυτονόητο της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν καταφέραμε. Για όλ” αυτά πιστεύω ότι χάσαμε μια σημαντική ευκαιρία και μάλιστα αυτοβούλως. Αφού δε χρησιμοποιήσαμε τον μοναδικό μοχλό πίεσης ώστε η Τουρκία ν” αποσύρει τις διεκδικήσεις της τώρα που το είχε ανάγκη.

    Η κυβέρνηση οφείλει να κατανοήσει άμεσα το λάθος της  και να μη χαράζει πολιτική με βάση τις προσωπικές σχέσεις Καραμανλή-Ερντογάν. Οι μόνες οριστικές λύσεις στις σχέσεις μεταξύ των κρατών είναι οι θεσμικές. Χάσαμε μια σημαντική θεσμική ευκαιρία. Ελπίζω μέχρι τον Οκτώβρη που η Ε.Ε. θα ξαναδεί το θέμα της ημερομηνίας ένταξης η κυβέρνηση επιτέλους να διαπραγματευτεί και να διεκδικήσει σημαντικά πολιτικά ανταλλάγματα.

  • Συμμετοχή των Πολιτών στις Αποφάσεις

    Έθνος (12-5-2005)

    Συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις

    Η υπεράσπιση της πορείας της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αποτελεί σήμερα επιτακτικό χρέος του συνόλου των ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού.
    Η εμβάθυνση όσο και η διεύρυνση της Ε.Ε. αποτελεί συμφέρον των λαών της. Είναι γνωστό βέβαια το όραμα του Ντε Γκωλ για μια Ευρώπη από τα Ουράλια ως τον Ατλαντικό. Μιας Ευρώπης με απόλυτη ενεργειακή αυτάρκεια, παγκόσμια δύναμη οικονομίας, σταθερότητας και δύναμης προοπτικής.
    Μια αυτόνομη πολιτικά και πολιτισμικά Ευρώπη αποτελεί συντελεστή ενός καλύτερου μέλλοντος για την ανθρωπότητα. Κάθε καθυστέρηση ή αναβολή αυτής της πορείας, ενέχει κινδύνους που θα επηρεάσει το μέλλον των επόμενων γενεών σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Σήμερα η κύρια αντίθεση σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ανάμεσα σε δυνάμεις που υπερασπίζονται έναν πλουραλιστικό κόσμο ισονομίας λαών και πολιτισμών και σε δυνάμεις που τις μάχονται.
    Όλος ο κόσμος χρειάζεται μια Ευρώπη που δεν ανταγωνίζεται στα πλαίσια του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας αλλά υπερβαίνει τον ανταγωνισμό για επικυριαρχία και προβάλει το ρόλο μιας ηθικής, πολιτισμικής υπερδύναμης ικανής να συμβάλλει στη θεμελίωση μιας ειρηνικής παγκόσμιας έννομης τάξης. Ικανής να κατευθύνει τους διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) αν όχι να λειτουργούν σ’ ένα σύστημα παγκόσμιας έννομης τάξης, τουλάχιστον να εφαρμόζουν τις ειλημμένες αποφάσεις τους για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Και τα λέω αυτά χωρίς να παραγνωρίζω το ρόλο της οικονομίας στην παγκόσμια πραγματικότητα ούτε στην εξουσία που ασκεί πολλές φορές επί της πολιτικής.
    Κατά συνέπεια ο αγώνας για μια αυτόνομη Ε.Ε. αποτελεί προϋπόθεση του αγώνα για μια αριστερότερη ή δεξιότερη Ευρώπη. Κάθε βήμα ενοποίησης της Ευρώπης αποτελεί βήμα εδραίωσης ενός σταθερότερου ειρηνικότερου και δικαιότερου κόσμου.
    Η αυτόνομη Ευρώπη δε μπορεί να πραγματοποιηθεί με γραφειοκρατικές αποφάσεις επαγγελματιών της πολιτικής ξεκομμένων από τους λαούς.
    Ουσιαστική και αποφασιστική εγγύηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και προοπτικής της Ευρώπης αποτελούν οι λαοί της. Μόνον εάν το ευρωπαϊκό μέλλον καταστεί όραμα και πρόγραμμα που υπηρετεί τις ανάγκες, καθημερινές και ευρύτερες, των λαών της Ευρώπης, τότε το ευρωπαϊκό μέλλον θα είναι απαλλαγμένο από κάθε αχίλλειο πτέρνα.
    Για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., το αίτημα δημοψηφίσματος για την έγκριση του Ευρωπαϊκού συντάγματος δεν είναι βεγγαλικό. Αποτελεί συνέπεια της ιδεολογικής και πολιτικής μας δέσμευσης στην υπηρεσία της συμμετοχικής δημοκρατίας.
    Εκφράζει το σεβασμό στο αίτημα και την απαίτηση των λαών της Ευρώπης για περισσότερη συμμετοχή και λιγότερη γραφειοκρατία.
    Βέβαια περισσότερη συμμετοχή δε σημαίνει υποκατάσταση του Κοινοβουλευτικού διαλόγου από το διάλογο των τηλεοπτικών παραθύρων . Σημαίνει θεσμοθέτηση, ενίσχυση, εμπλουτισμό του διαλόγου σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας.
    Η περισσότερη συμμετοχή προϋποθέτει την κατοχύρωση του δικαιώματος, στην πληροφόρηση ως βασικού ανθρωπίνου δικαιώματος.
    Μόνον ο ενημερωμένος πολίτης συμμετέχει ουσιαστικά και αποφασιστικά.
    Εάν η πληροφόρηση αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα στο έλεος της αγοράς, τότε η κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας, την οποία ευαγγελίζεται η εποχή μας, θα είναι μία καθαρά ολιγαρχική κοινωνία.
    Το αίτημα για δημοψήφισμα σέβεται απολύτως τις πολιτισμικές μας παρακαταθήκες της ισονομίας, της ισηγορίας και της ισοπολιτείας. Αξιοποιεί τη συγκυρία ως ευκαιρία για έναν ουσιαστικό πανεθνικό διάλογο.
    Μέσα απ’ αυτό το διάλογο, άλλωστε, θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε την ελληνική συνιστώσα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, κάτι που αποτελεί καθήκον μας.
    Αυτή την ευκαιρία αρνήθηκε η κυβέρνηση της Ν.Δ. να δώσει στο λαό μας. Υποτιμώντας τη νοημοσύνη του, ή φοβούμενοι τη βούλησή του. Ίσως επειδή έκρινε ότι δεν τον αφορούν αυτά και ότι αυτά είναι θέματα που αφορούν ειδικούς και συνταγματολόγους.
    Ο λαός μας είναι βαθιά πολιτικοποιημένος, διαθέτει πολιτικό αισθητήριο και είναι σε θέση να κατανοήσει ότι αυτό το Σύνταγμα δεν αποτελεί την Ιθάκη του νομικού πολιτισμού της Ευρώπης.
    Ίσως το Σύνταγμα να μην είναι αυτό που ο καθένας από εμάς θα επιθυμούσε. Και είναι λογικό αν λάβει κανείς υπόψη του την ποικιλία των λαών και των πολιτισμών αλλά και την πολυσυλλεκτικότητα των κομμάτων. Αν όμως πρυτανεύσει στη σκέψη μας η φράση του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και η άποψη του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι χώρες μικρές σαν την Ελλάδα θα επιβιώσουν μόνο αν συνδέσουν τα συμφέροντά τους με αυτά κάποιας μεγάλης δύναμης, τότε πρέπει να υπερψηφίσουμε ενσυνείδητα και αποφασιστικά το ευρωπαϊκό σύνταγμα.
    Ο λαός μας κατανοεί ότι αυτό το Σύνταγμα αποτελεί έναν ακόμα θεμέλιο λίθο της ευρωπαϊκής αυτονομίας. Ο αγώνας για μια δικαιότερη και σοσιαλιστικότερη Ευρώπη συνεχίζεται.
    Ως βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. συμμερίζομαι τη στάση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και τάσσομαι υπέρ της ψήφισης του ευρωπαϊκού συντάγματος. Παράλληλα καταγγέλλω την κυβέρνηση της Ν.Δ. που αρνήθηκε στο λαό μας την ευκαιρία ενός πανεθνικού διαλόγου και ενός δημοψηφίσματος.
    Η Ν.Δ. στέρησε από τον ελληνικό λαό τη δυνατότητα να διατρανώσει την θέλησή του για συνέχιση της πορείας ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Ν’ αποφασίσει ο ίδιος άμεσα για το μέλλον του.
    Ίσως γιατί η πολιτική της καταβολή την οδηγεί να λαμβάνει αποφάσεις ερήμην του λαού.

    Η πορεία αυτή προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν υπήρξε ποτέ γραμμική και εύκολη. Ούτε η συνέχει προβλέπεται ευθεία και ανθόσπαρτη.
    Δεν ορίζεται με σαφήνεια η Ευρώπη έστω γεωγραφικά. Γιατί η γεωγραφία περιλαμβάνει τη γεωστρατηγική, τη γεωπολιτική, τη γεωοικονομία, τον πολιτισμό. Έτσι η Ευρώπη συνομιλεί με την Τουρκία, η οποία μάλιστα κατέχει τμήμα χώρας ενταγμένης στην Ε.Ε., της μαρτυρικής Κύπρου. Μιας χώρας η οποία συμπεριφέρεται κατά παράβαση όλων των ευρωπαϊκών κεκτημένων. Ενώ λοιπόν συνομιλεί με την Τουρκία, δε συνομιλεί με την Ουκρανία, τη Σερβία, τη Γεωργία και τη Ρωσία. Γνωρίζετε βέβαια τις πανευρωπαϊκές δημοσκοπήσεις για τις επιθυμίες των λαών της Ευρώπης. Και πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τον κίνδυνο που θα προκύψει για την πορεία ενοποίησης από μια καταψήφιση του Ευρωσυντάγματος στη Γαλλία, στο όνομα της επερχόμενης εισόδου της Τουρκίας.
    Αλλά θέλω να καταθέσω μια ιστορική γνώση. Ότι οι συνταγματικές διακηρύξεις δεν υπήρξαν ποτέ συνθήκες επαρκείς για την διασφάλιση στην πράξη πολιτικών, κοινωνικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τα συντάγματα της γαλλικής και της αμερικάνικης επανάστασης ακόμα και της σοβιετικής με την εξέλιξή τους αποδεικνύουν του λόγου μου το αληθές.

  • Ντόρα: το μήλο κάτω από τη μηλιά;

    Ντόρα: το μήλο κάτω από τη μηλιά;

    Αν καθοριστική προϋπόθεση για την χάραξη της εξωτερικής πολιτικής και της υποστήριξης των εθνικών μας συμφερόντων και της εθνικής αξιοπρέπειας, αποτελεί το πόσο σύντομα ξεχνάνε οι Έλληνες – όπως είχε δηλώσει και ο Κ.Μητσοτάκης σχετικά με το όνομα των Σκοπίων – τότε ο πολιτικός μας βίος θα βασανίζεται από εφιάλτες. Βέβαια οι εφιάλτες στα όνειρα κάνουν και καλό γιατί μας αφυπνίζουν. Είθε να συμβεί το ίδιο και στην πολιτική μας ζωή.

    Αν η κ. Ντόρα παραμείνει πιστή στις πατρικές της παραδόσεις – το μήλο κάτω από τη μηλιά – τότε θα βρεθούμε μπρος σ” εφιαλτικές καταστάσεις. Η πατρίδα αντί συναίνεσης και σύνεσης θα ζήσει πολιτικές εντάσεις και ακρότητες και μάλιστα με μέσα σαν εκείνα του βρώμικου ’89.

    Τότε τα οικονομικά της χώρας ίσως βελτιωθούν με εκποιήσεις βραχονησίδων και η λεβεντογέννα Κρήτη θα ξανακερνάει τσικουδιές την οικογένεια Μπους.

    Πολλοί Έλληνες, αλλά και ο πρόεδρος της Κύπρου ακόμα και πολλοί από το εσωτερικό της Ν.Δ. φοβούνται ότι η κ. Ντόρα μάλλον θα παραμείνει πιστή στην πατρική της πολιτική κληρονομιά.

    Πρόσφατα ο  κ. Γκλύξμπουργκ επανέφερε στη μνήμη μας το ρόλο του Κ. Μητσοτάκη, στη σύγκρουση των ανακτόρων με το Γέρο της Δημοκρατίας και την αποστασία που ακολούθησε. Και είναι βέβαιο ότι όταν μια πολιτική προσωπικότητα όπως ο Κ. Μητσοτάκης συγκεντρώνει τη λαϊκή οργή και την καταδίκη ανθρώπων όπως ο Γέρος της Δημοκρατίας , ο Ανδρέας Παπανδρέου αλλά ακόμα και ο ίδιος ο Γκλύξμπουργκ, αυτή η προσωπικότητα κάτι ιδιαίτερο πρέπει να έχει. Κάποιοι μιλάνε για γκαντεμιά. Ας ελπίσουμε ότι αυτή δεν ανήκει στα χαρακτηριστικά που κληρονομούνται.

    Σ” αυτό ακριβώς το θέμα αναφέρθηκε και ο πρόεδρος του Ισραήλ, στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, κατά την οποία η κ. Ντόρα, ως δήμαρχος, του παρέδωσε το χρυσό κλειδί της πόλης. Είπε ότι πιστεύει πως θα της φέρει γούρι. Είθε να είναι έτσι γιατί οι καιροί χρειάζονται πολύ απ” αυτό. Αλλά δεν αρκεί μόνο το γούρι για το χειρισμό θεμάτων όπως το Κυπριακού, τα Ελληνοτουρκικά, το Σκοπιανό και του Κόσσοβου.

    Τα κάστανα που έχει η κ. Ντόρα να βγάλει απ΄ τη φωτιά είναι πολλά και δεν αποκλείεται ο κ. Καραμανλής, να θέλει να δοκιμάσει τα δάκτυλά της. Ελπίζουμε να μην καεί, διότι αν συμβεί αυτό, τότε δε θα καεί μόνο εκείνη.

    Είναι και ένα άλλο θέμα που χρήζει διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό ο απερχόμενος Υπουργός Εξωτερικών ήταν δοκιμασμένος, έμπειρος και πετυχημένος. Τότε προς τι αυτή η αλλαγή;

    Αν η αλλαγή οφείλεται στην ανάγκη αντιμετώπισης εσωτερικών ισορροπιών τότε δεν ταιριάζει με την κρισιμότητα των καιρών. Εκτός και σημαίνει – παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα – αλλαγή πλεύσης. Είτε στο σύνολο της εξωτερικής πολιτικής είτε σε επιμέρους άξονές της.

    Θα ήταν άδικο να κρίνει κανείς την κ. Μπακογιάννη με βάση τα προπατορικά της αμαρτήματα. Πολύ περισσότερο όταν οι απροκάλυπτες φιλοδοξίες της, της επιβάλουν ν” αναδειχθεί σαν αυτόνομη προσωπικότητα. Στην πολιτική τα πράγματα κρίνονται εκ του αποτελέσματός άλλωστε καμιά φορά … «από αγκάθι βγαίνει ρόδο».

    Βέβαια η κ. Μπακογιάννη δεν κουβαλάει μόνο την παράδοση του πατρός της αλλά και του αείμνηστου συζύγου της. Παράδοση βαριά, αγωνιστική, αιματοβαμμένη. Η κ. Μπακογιάννη θα κριθεί από το έργο της ακριβώς όπως τα δένδρα κρίνονται από τους καρπούς τους. Ίδωμεν.

  • Στον ΟΠΑΠ συμβαίνουν «Σημεία και Τέρατα»

    ΤΑ ΝΕΑ 11-7-06

    1. Πώς βρεθήκατε στη λίστα με τους «οπαδούς» που Χρηματιστηρίου;

    Πρόκειται περί αθλιότητας. Ως γυναικολόγος, ιδρυτικό στέλεχος του ΙΑΣΩ, είχα και έχω μόνο μετοχές του μαιευτηρίου, όπου εργαζόμουν. Τις απέκτησα πολλά χρόνια πριν εκλεγώ βουλευτής.

    Με εμφανίζουν ως χαμένο επειδή δεν «πούλησα» όταν το ΙΑΣΩ μπήκε στο Χρηματιστήριο και η αξία της μετοχής του πολλαπλασιάστηκε.

    Έλεος!

    2.Θα επιμείνετε στην αγωγή μέχρι τέλους;

    Ναι. Για ν” αποκατασταθεί η αλήθεια. Το ποσό που θα επιδικαστεί θα διατεθεί στη Β” Πειραιά, για δημιουργία κέντρου Μικρασιατικού πολιτισμού και άλλες κοινωφελείς δραστηριότητες.

    3. Βλέπετε μεθοδεύσεις του προεδρείου της Βουλής γύρω από το χειρισμό του θέματος;
    Η διαστρέβλωση και παραπλανητική δημοσιοποίηση των στοιχείων οδηγεί αντικειμενικά σε σύγχυση και εντέλει συγκάλυψη. Με ευθύνη του προεδρείου, η διαλεύκανση της σχέσης πολιτικών και διαπλοκής μετετράπη σε «φούσκα».

    Όσο για μένα και η κυρία Πρόεδρος και ο κύριος Τραγάκης (Βουλευτής Ν.Δ. Β’Πειραιά!) παραδέχθηκαν την απρέπεια σε βάρος μου. Δεν το δήλωσαν όμως δημόσια όπως το ζήτησα.

    4. Στον ΟΠΑΠ συμβαίνουν περίεργα πράγματα;

    Μου ανατέθηκε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο «φάκελος ΟΠΑΠ». Συμβαίνουν «σημεία και τέρατα». Απεμπολείται ο δημόσιος και κοινωφελής χαρακτήρας του. Εκχωρείται το μονοπώλιο των τυχερών παιχνιδιών από το κράτος.

    5. Η καταγγελία στη Βουλή αφορά μοίρασμα της πίτας σε «ημετέρους» ή κάτι παραπάνω;
    Ο μόνος νόμος που ισχύει στον ΟΠΑΠ είναι η ικανοποίηση των «ημετέρων» οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων της Ν.Δ.

    6. Η συμφωνία για το «Στοίχημα» σας εξέπληξε;
    Καθόλου. Ποτέ δεν πίστεψα ότι η Ν.Δ. εννοούσε όσα προεκλογικά κατήγγειλε ή εξήγγειλε.

    Αναμένω και κουλοχέρηδες και τζόγο με πίστωση (τζόγοcard).

    7. Ο «νόμος Ρέππα» για το Ασφαλιστικό είναι τελικώς ένα «μπάλωμα»;

    Χρειάζεται βελτίωση. Με στόχο το συμφέρον των εργαζομένων.

    8.Συμφωνείτε με την απόφαση του ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την τροπολογία “Εβερτ;
    Τα κόμματα εξουσίας αυτοπροσδιορίζονται. Ως αντιπολιτευτική κίνηση ήταν καλή.
    9. Η κόντρα Αλογοσκούφη – ΄Εβερτ πως σας φάνηκε;
    Κόντρα μεταξύ μιας ολίγον εθνικής και μιας α-εθνικής Δεξιάς.

    10. Το σχέδιο Γιαννίτση θα είχε σήμερα τύχη;
    Καμία.
    11. Τι γεύση αφήνει η μέχρι τώρα θητεία της κυβέρνησης Καραμανλή;

    Γεύση Καρά-αμάν-αλί όπως έλεγε και η γενιά του 114.

    12. Σε ποιόν κυβερνητικό τομέα θα βάζατε καλό βαθμό για το έργο που γίνεται;
    Κάπως ψάχνονται στο Υπουργείο Ανάπτυξης αλλά η λαίλαπα Αλογοσκούφη παρασύρει τα πάντα.

    13. Ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που έφερε ο Γ. Παπανδρέου στο Κίνημα;
    Οραματίζεται ένα συμμετοχικό, πατριωτικό, ηθικό και κοινωνικό ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αξίζει να συμβάλουμε στην υλοποίησή του.

     

    14. Ναι σε μια πολιτική για «λιγότερο κράτος»;
    Λιγότερο κράτος, φιλικό στον πολίτη, εθνικά και κοινωνικά χρησιμότερο.

    15. Οι μηχανισμοί στο ΠΑΣΟΚ κρατούν ακόμη;
    Κρατούν. Όμως όλες οι μηχανές χωρίς τα λάδια τους καίγονται.

    16. Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν αποκομίζει κέρδη από την κυβερνητική φθορά;

    Δεν απέχει ο χρόνος που θα συμβεί και αυτό.
    17. Στις δημοτικές εκλογές θα κριθεί και η ηγεσία του Κινήματος;
    Κυρίως θα κριθούν οι τοπικές ηγεσίες. Θα φανούν τ” αποτελέσματα της μάχης μεταξύ μηχανισμών εξουσίας και δυνάμεων της κοινωνίας.

    18. Το μεγαλύτερο λάθος της κυβέρνησης Σημίτη;
    Επέτρεψε να της καταλογιστεί έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας και διαφάνειας.

     

    19. Η Ν.Δ. «έχει πέσει σαν πεινασμένη» στη δημόσια διοίκηση, όπως είπε ο Γ.
    Παπανδρέου;

    Πεινασμένη και αλαζονική. Με αναξιοκρατία και ιδιοτέλεια.

    20. Η διεύρυνση του ωραρίου καταστημάτων σας βρίσκει αντίθετο;
    Ναι, γιατί και οι υπάλληλοι είναι πολίτες. «Σάββατο να ‘ναι μάστορα και ας είναι χίλια χρόνια» όπως λέει ο λαός μας.

    21. Στις γειτονιές του Πειραιά βλέπετε μεταστροφή του πολιτικού κλίματος;
    Έχει ήδη αρχίσει. Άλλωστε οι γειτονιές του Πειραιά ήταν και παραμένουν κόκκινες ποδοσφαιρικά και πράσινες πολιτικά.

     

Page 2 of 3123