• ΠΡΑΚΤΙΚΑ στο Νομοσχέδιο του ΥΕΝ για Καταδύσεις Αναψυχής

    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα σημαντικό, θα έλεγα, νομοσχέδιο με αναπτυξιακές αλλά και γενικότερες προεκτάσεις και αισθάνομαι πως έχω κι εγώ προσωπική συμμετοχή σ” αυτό το νομοσχέδιο, όπως και στην ωρίμανση των συνθηκών και στην άμβλυνση των αντιρρήσεων που μέχρι σήμερα δεν άφηναν να έρθει ένα τέτοιο νομοθέτημα. Το λέω αυτό γιατί πριν από πολλά χρόνια συμμετείχα σε μια διακομματική επιτροπή για την απελευθέρωση των θαλασσών, -θα θυμάστε ότι ήταν επίσης ο κ. Καμμένος, η κυρία Αρσένη, που δεν βρίσκεται σ” αυτό το Κοινοβούλιο, ο κ. Παπουτσής, ο κ. Σγουρίδης- όπου προσπαθούσαμε να ενημερώσουμε το σύνολο της κοινής γνώμης αλλά και την πολιτική ηγεσία για τα θετικά που είχαν να προκύψουν από την ψήφιση ενός τέτοιου νόμου. Υπ” αυτή την έννοια, κύριε Υπουργέ, έχω θετικά να πω για την πρωτοβουλία σας και δεν σας κρύβω ότι θα ήμουν πιο χαρούμενος εάν αυτή η νομοθετική παρέμβαση ευοδωνόταν επί των ημερών μας.
    Αλλά αυτή η συμφωνία μας, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αποδεικνύει και κάτι ακόμα: ότι δεν έχετε καθόλου δίκιο, εσείς της Κυβέρνησης, να λέτε ότι εμείς αντιπολιτευόμαστε επί παντός επιστητού. Όπου υπάρχει θετικό στην πολιτική σας εμείς –ο Πρόεδρός μας το έχει δηλώσει κατ” επανάληψη- είμαστε υπέρ της δημιουργικής αντιπολίτευσης. Εδώ, λοιπόν, που έχουμε ένα θετικό νομοσχέδιο λέμε «ναι». Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο για τη λαίλαπα ενάντια στις εργασιακές σχέσεις και ενάντια στις κατακτήσεις όλων των εργαζομένων, δηλαδή αυτά που επεξεργάστηκαν το καλοκαίρι οι Υπουργοί Ανάπτυξης και Οικονομίας.
    Σ” αυτό το νομοσχέδιο καταθέσαμε και συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις. Και εδώ έχω να πω κάτι, κύριε Υπουργέ. Το κείμενο το οποίο ήρθε, μετά την επεξεργασία από την Επιτροπή, είναι ακριβώς ίδιο με το νομοσχέδιο όπως κατετέθη πριν την επεξεργασία της. Και μόλις χθες μας καταθέσατε μια σειρά τροποποιήσεων, μια σειρά τροποποιημένων διατάξεων, τις οποίες δεν είχαμε και χρόνο να τις μελετήσουμε απολύτως και πάντως θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο αυτό το πράγμα να είχε γίνει σαν αποτέλεσμα των εργασιών της Επιτροπής. Δεν ξέρω εάν είναι δική σας ευθύνη ή των υπηρεσιών της Βουλής που δεν πρόλαβαν να το ολοκληρώσουν. Πάντως, είναι ένα θέμα που πρέπει κανείς να το δει και για το μέλλον. Και το λέω αυτό πολλώ δε μάλλον διότι δεν επρόκειτο περί νομοτεχνικών βελτιώσεων, αλλά περί ουσιαστικών αλλαγών που άλλαζαν και την ουσία του νομοσχεδίου.
    Αναφέρομαι, παραδείγματος χάρη, στο κομμάτι των καταδύσεων, όπου η μεν πρώτη προσέγγισή σας αναιρούσε πλήρως τις κατακτήσεις των Ελλήνων καταδυτών και των σχολών και όλα αυτά τα εκχωρούσε σε κάποια ξένη εταιρεία. Όμως τώρα, μετά τις παρεμβάσεις σας, –και χαίρομαι διότι κάνατε δεκτές αυτές τις βελτιώσεις- τουλάχιστον δημιουργείται μια κάποια ισορροπία.
    Κύριε Πρόεδρε, οι ελληνικές καταδύσεις, με τη σύγχρονη μορφή τους, έχουν χρόνια στον τόπο μας. Δεν είναι εδώ ο κ. Πολύδωρας. Δεν αναφέρομαι για τον «δύτη της Σαντορίνης», που φαντάζομαι ότι ίσως είναι η πιο αρχαία απεικόνιση γι” αυτού του τύπου τη δραστηριότητα. Αναφέρομαι για κάποιους ανθρώπους που χωρίς νόμο και μόνο με διατάξεις Λιμενικού Κανονισμού έφτασαν τις καταδύσεις μέχρι τις μέρες μας χωρίς καμία, μα καμία σοβαρή περίπτωση ατυχήματος να έχει αναφερθεί σ” όλες αυτές τις μέρες. Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να πούμε ότι σήμερα στη χώρα μας εργάζονται και διευθύνουν καταδυτικά κέντρα τετρακόσιοι περίπου εκπαιδευτές: Από αυτούς, οι διακόσιοι πενήντα με πτυχία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, μετά από έξι χρόνια σπουδές προκειμένου να πάρουν πτυχία α΄ τάξης και οι υπόλοιποι είναι απόφοιτοι της Σχολής Βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού και εκπαιδευτές του Λιμενικού Σώματος. Και ήταν πολύ λυπηρή η πρώτη προσέγγιση του νομοσχεδίου –που ευτυχώς την αλλάξατε- που όλους αυτούς τους στέλνατε να πληρώνουν ξανά και να αναιρούν όλη τη μέχρι τώρα ιστορία τους και τους στέλνατε για να πάρουν καινούργιο know how από κάποια ξένη εταιρεία.
    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ο χρόνος πιέζει θέλω να πω ότι στόχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. –και αυτή είναι η λογική που εμείς συμφωνούμε και συναινούμε με αυτό το νομοσχέδιο- είναι ότι οι όποιες αναπτυξιακές μας προτάσεις στο μέλλον οφείλουν να είναι έξυπνες και καινοτόμες και να αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα καθεμιάς περιοχής.
    Και το φυσικό περιβάλλον στη χώρα μας είναι ένα από αυτά τα πολύ συγκριτικά πλεονεκτήματα. Όπως είναι γνωστό, τη χώρα μας θα μπορούσα να την αποκαλέσω ως την ευρωπαϊκή Πολυνησία με 17.500 χιλιόμετρα ακτών και 2.500 νησιά, χρυσοπράσινα φύλλα, ριγμένα στο πέλαγος ή το βασίλειο του απέραντου γαλάζιου. Το λέω αυτό γιατί έχουν απόλυτη σημασία σε όσους έχουν την τύχη να είναι αυτοδύτες και να μπορούν να βιώνουν και να ζουν αυτό το απέραντο γαλάζιο.
    Η χώρα μας έχει κάθε δυνατότητα για ανάπτυξη εξειδικευμένων μορφών τουρισμού όπως είναι ο ιαματικός τουρισμός, όπως εν προκειμένω είναι ο καταδυτικός τουρισμός. Ο τουρισμός βεβαίως αποτελεί τη βαριά βιομηχανία στη χώρα μας και θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι στατιστικές προσεγγίσεις ανεβάζουν στα τρία εκατομμύρια περίπου αυτούς οι οποίοι ασχολούνται με τον καταδυτικό τουρισμό στον κόσμο και θα ήταν πολύ σημαντικό ένα μεγάλο μέρος από αυτούς να προσελκυθεί στη χώρα μας με ό,τι αυτό θα σήμαινε για την τοπική ανάπτυξη της κάθε περιοχής και για τη γενικότερη συναλλαγματική ανάπτυξη της χώρας μας.
    Όμως, εδώ θα ήθελα να πω, κύριε Υπουργέ, ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι ένας μανδύας, ο οποίος μπορεί να προσφέρει ανάπτυξη στη χώρα μας. Κινδυνεύει όμως να μείνει γράμμα κενό περιεχομένου, αν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες πράξεις. Θα περίμενα δηλαδή να δω αυτές οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που αυτός ο νόμος δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθούν, να επιδοτηθούν από τον αναπτυξιακό νόμο. Θα μπορούσαμε να δούμε και τη δημιουργία καταδυτικών πάρκων.
    Κύριε Πρόεδρε, είμαστε από την ίδια περιοχή. Στο πέρασμα Σαλαμίνα-Πέραμα είναι ένα νεκροταφείο πλοίων. Θα μπορούσε ο κύριος Υπουργός να παρατείνει την ισχύ του νόμου που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε καταθέσει και ίσχυσε, προκειμένου να ανελκυστούν αυτά τα πλοία και –γιατί όχι;- να δει κανείς αλλού πλέον κατόπιν μελέτης τη δημιουργία συγκεκριμένου καταδυτικού πάρκου από αυτά τα πλοία. «Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια» λέμε στη γειτονιά μας, κύριε Πρόεδρε. Έτσι δεν είναι;
    ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Έτσι είναι.
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Τέλος, θα ήθελα να πω –και συγχωρέστε με για μισό λεπτό- για την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Κοιτάξτε, η χώρα μας έχει πολύ μεγάλη ιστορία για την οποία όλοι οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι και οφείλουμε να την προασπίζουμε. Υπάρχουν πολλά αρχαία ναυάγια που έχουν εντοπιστεί και πολλά ακόμα που δεν έχουν εντοπιστεί.
    Είναι όμως αυτό επιχείρημα ενός σύγχρονου κράτους για να απαγορευθούν συλλήβδην οι καταδύσεις; Ασφαλώς όχι, για δύο λόγους: Πρώτον, οι αυτοδύτες δεν είναι εν δυνάμει αρχαιοκάπηλοι και, δεύτερον, οφείλει το κράτος να αναβαθμίσει και να εκσυγχρονίσει τις υπηρεσίες εναλίων αρχαιοτήτων. Είναι απαράδεκτο μέχρι τις μέρες μας να έχουν οριοθετηθεί μόνο εβδομήντα περιοχές με αρχαιότητες στις θάλασσες της χώρας μας.
    Να πω και κάτι ακόμα. Η κάθε υπόθεση διεκπεραίωσης στο Υπουργείο Πολιτισμού καθυστερεί τρία με τέσσερα χρόνια. Εάν, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, επιθυμείτε ειλικρινέστατα να προχωρήσετε αυτό το ζήτημα, θα περιμένω στον προϋπολογισμό που θα καταθέσει η Κυβέρνηση να δημιουργήσετε θέσεις εργασίας ακριβώς για τέτοια εξειδικευμένα στελέχη, τα οποία θα μπορέσουν να προωθήσουν το νόμο.
    Αυτές είναι οι πραγματικές ανάγκες της ανάπτυξης του τόπου μας και όχι κάποιες θέσεις αγροφυλακής που ετοιμάζεστε να συστήσετε.
    ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε.
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Μόνο μία φράση για τους γιατρούς, κύριε Πρόεδρε, επειδή είμαι και εγώ γιατρός.
    Κύριε Υπουργέ, θα πρέπει να προσδιορίσετε περισσότερο στο νομοσχέδιό σας τι σημαίνει είκοσι αγροτικοί γιατροί να επιβλέπουν τα πλοία. Το καλοκαίρι όταν έχετε πενήντα γραμμές, οι είκοσι μόνο ρουσφετολογικά θα μπορούσαν να αφαιρεθούν. Ή θα τους αυξήσετε, λοιπόν, και θα αντιστοιχίσετε έναν γιατρό σε κάθε μία γραμμή, σε κάθε ένα πλοίο, άλλως –γιατί όχι;- μπορώ να πω ότι δεν κάνετε τίποτε άλλο παρά συγκεκριμένα ρουσφέτια σε συγκεκριμένους εφοπλιστές.
    (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

     

    13/10/2005

  • Ρυθμίσεις για την προώθηση της απασχόλησης, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής

    Κ.Κ.

    Είναι κοινός τόπος ότι η πολιτική κρίνεται εκ του αποτελέσματος και η αξιοπιστία και η συνέπεια μεταξύ λόγων και έργων είναι το ζητούμενο στις μέρες μας.

    Πέρα από επικλήσεις σε ιδεολογίες. Πέρα από ρητορικές και απλόχερη χρήση ωραίων λέξεων και εννοιών, τα δένδρα κρίνονται από τους καρπούς τους.

    Οι κυβερνήσεις  κρίνονται από τη δυνατότητά τους να υπερβαίνουν τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και να προωθούν το κοινό καλό.

    Έμελλε σ” αυτό το θερινό τμήμα, να αποκαλυφθεί στην πράξη το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Ίσως να βοήθησε και η υψηλή θερμοκρασία του Ιουλίου, που ξέβαψε το κεντρώο και συναινετικό μακιγιάζ και αποκαλύφθηκε το πραγματικό πρόσωπο.

    Προχθές ο κύριος Σιούφας με το νομοσχέδιο για το ωράριο εργασίας, μας απέδειξε ότι μπορεί να εφαρμόζει πολιτικές καθεστωτικές και αλαζονικές (αλήθεια πότε πρόλαβε;;). Απέδειξε κυρίως ότι είναι ολετήρας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

    Σήμερα ο κύριος Παναγιωτόπουλος αποδεικνύει ότι είχαν αχρωματοψία όσοι τον αποκαλούσαν «κόκκινο Πάνο» γιατί συγχέουν το κόκκινο με το βαθύ μπλε που προσεγγίζει το μαύρο. Ακριβώς διότι καταργεί το 8ωρο, καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, επιχειρεί να αναιρέσει κατακτήσεις χρόνων και αγώνων των εργαζομένων.

    Αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του αύριο με επαναφορά σε νόμους του 1955. Τορπιλίζει την εργασιακή ειρήνη και μας επαναφέρει στις αλήστου μνήμης εποχές του κ. Λάσκαρη και του κ. Καρακίτσου. Ελπίζω να μη θελήσει να καταργήσει και αυτός την πάλη των τάξεων. Του υπενθυμίζω ότι την είχε καταργήσει ο πάλαι ποτέ προκάτοχός του κ. Λάσκαρης.

     

    Κ.Κ.

    Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου υποτίθεται ότι έρχεται για να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Εμείς ισχυριζόμαστε ότι θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Αλλά πέραν αυτού, πουθενά, ούτε στην αιτιολογική έκθεση, δεν υπάρχει ένα σοβαρό επιχείρημα που να πείθει ότι αυτά τα μέτρα θα προσεγγίσουν αυτούς τους στόχους.

    Πώς θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα κύριε υπουργέ; Έτσι γενικά και αόριστα; Σε ποιους τομείς, σε ποιους κλάδους προσδοκάτε βελτίωση; Στη μεταποίηση, στον τουρισμό πού τέλος πάντων; Ποιους δείκτες χρησιμοποιείτε για να συγκρίνετε τα αποτελέσματα των ρυθμίσεών σας;

    Κύριε Υπουργέ ή κάνετε ένα μέγιστο οικονομικό και πολιτικό λάθος ή μεταβάλετε τους εργαζόμενους σε είλωτες. Ταυτίζετε τη μείωση του κόστους εργασίας με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Οδηγείτε με αυτόν τον τρόπο την εθνική οικονομία σε μια οικονομία έντασης της εργασίας. Αλλά σας διαφεύγει πως όσο και αν στύψουμε την μικρή σε μέγεθος εργατικής μας τάξη, τα κέρδη δε θα είναι αρκετά ούτε για το εγχώριο κεφάλαιο ούτε για τους ξένους επενδυτές. Ακόμα και ο ΣΕΒ αποδέχθηκε ότι τους μισθούς δε μπορούμε να τους μειώσουμε άλλο. Εσείς όμως το επιχειρείτε.

    Αλλά ξέρετε τι λέει ακόμα και ο φιλικός σας τύπος;

    Ότι: «απ” αυτό το νόμο θα προκύψουν πολλοί χαμένοι και λίγοι κερδισμένοι»

    ότι «τα μέτρα θα επηρεάσουν το εισόδημα και το χρόνο εργασίας εκατομμυρίων εργαζομένων»

    ότι «το 30% του εισοδήματος των Ελλήνων εργαζομένων εξασφαλίζεται από υπερωριακή απασχόληση.»

    και ότι θα προκληθεί «βέβαιη μείωση στο μηνιαίο εισόδημα των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα κατά 10%»

     

    Κ.Κ.

    Το σίγουρο που θα συμβεί με την εφαρμογή αυτού του νόμου είναι ότι

    • v Το 40ωρο γίνεται 45ωρο ή 48ωρο την εβδομάδα
    • v Το 8ωρο γίνεται 10ωρο την ημέρα
    • v Μειώνονται κατά 50% οι αμοιβές για υπερωρίες.
    • v Η εργασία των 10 ωρών θα αμείβεται για 8ωρο
    • v Παρέχετε διευθυντική ευχέρεια με υποχρεωτική διαιτησία.

    Αυτά θα συμβούν σίγουρα. Όλα τα άλλα, που ισχυρίζεται η Κυβέρνηση είναι υποθέσεις εργασίας.

     

    Κ.Κ.

    Για να γίνω πιο συγκεκριμένος.

    Διατείνεται, η Κυβέρνηση ότι επουδενί και πουθενά δε προωθείται το διευθυντικό δικαίωμα. Τι λέει όμως ο νόμος; Ότι σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων τη διαφορά επιλύει 5μελής επιτροπή, η οποία αποτελείται από 2 εκπροσώπους των εργαζομένων, 2 των εργοδοτών και 1 υπάλληλο του Υπουργείου Εργασίας διορισμένο από τον Υπουργό.

    Έχομεν χρεία και άλλων στοιχείων για να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ότι ο κύριος Υπουργό ή μας εμπαίζει ή υποτιμά τη νοημοσύνη μας.

    Η Κυβέρνηση, με αυτόν τον τρόπο επαναφέρει και την υποχρεωτική διαιτησία και πηγαίνει ακόμα πιο πίσω από το νομικό καθεστώς του 1955. Όπου εκεί τουλάχιστον, με το νόμο 3239, την κρίσιμη ψήφο την είχε ο δικαστικός λειτουργός.

    Καταργεί ακόμα, τη συλλογική αυτονομία και το νόμο 1876/90 που ψηφίστηκε ομόφωνα επί οικουμενικής κυβέρνησης, όπου τις διαφορές αυτές επίλυε ο ΟΜΕΔ. Κάτι που απετέλεσε μεγάλη κατάκτηση του κοινωνικού κράτους.

    Κύριε Υπουργέ, λέτε ότι ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα ν” αρνηθεί την παροχή επιπλέον εργασίας αν η άρνηση δεν είναι αντίθετη με την καλή πίστη. Νομίζω ότι αντιλαμβάνεστε μια εικονική πραγματικότητα.

    Υπάρχει έστω και 1 εργαζόμενος στη χώρα μας, που αυτή η διατύπωση δε του προκαλεί γέλωτες; Υπάρχει έστω και 1 εργαζόμενος στη χώρα μας, σήμερα, που υπό τη δαμόκλειο σπάθη της ανεργίας, θα μπορούσε ν” αρνηθεί; Έλεος! κ. Υπουργέ.

    Και ακόμα σε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής, λέτε, ότι δίνεται η δυνατότητα στους εργαζόμενους να συνομιλούν απευθείας με τον εργοδότη τους. Αυτό είναι το επιχείρημά σας για το απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα που επιβάλλετε στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας  στις μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες άλλωστε αποτελούν το 80% των ελληνικών επιχειρήσεων. Όλ” αυτά τα αμίμητα δε μπορούν βεβαίως να συγκαλύψουν αυτό τον απροκάλυπτο εμπαιγμό.

     

    Κ.Κ.

    Παρακολουθούμε την απαρχή της κατεδάφισης του πλαισίου των εργασιακών σχέσεων. Δίκαια οι εργαζόμενοι αλλά και η κοινωνία αντιδρά αφού διασαλεύεται η κατακτημένη εργασιακή ειρήνη.

    Ακόμα όμως τρίζουν τα θεμέλια της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας προϋποθέτει καλές σχέσεις εργαζομένων – εργοδοτών, εμπιστοσύνη και αφοσίωση στην εργασία, στην εταιρική κουλτούρα.

    Η κοινωνική εξαθλίωση και η συρρίκνωση της ενεργούς ζήτησης δεν ανεβάζει την ανταγωνιστικότητα.

    Καταργείτε τον κοινωνικό διάλογο επαναφέροντας τον τόπο στη δύνη των κοινωνικών συγκρούσεων και των ταξικών αντιπαραθέσεων. Ανατρέπετε όχι μόνο το νομικό αλλά και το πολιτικό πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων. Φέρεστε ν” αγνοείτε ότι καμία ανάπτυξη, καμία πρόοδος δε μπορεί να επιτελεστεί χωρίς συνεννόηση και συναίνεση των κοινωνικών εταίρων.

     

    Κ.Κ.

    Είναι εντυπωσιακή η υποκρισία και η περιφρόνηση, χωρίς καμία αναστολή, στο σύνολο των οργανωμένων κοινωνικών φορέων. Να είστε σίγουροι ότι ο ελληνικός λαός καθημερινά αντιλαμβάνεται ότι κινείστε στην αντίθετη κατεύθυνση από το δρόμο που σας έδειξε η λαϊκή εντολή του. Μην αμφιβάλετε πως όποτε του δοθεί η ευκαιρία θα σας δώσει το ηχηρό τίμημα.

    Εμείς πάντως δεσμευθήκαμε για την κατάργηση αυτών των αντιλαϊκών μέτρων όποτε με τη θέλησή του αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.

     

    26/07/2005

  • Εξυγίανση της λειτουργίας και Ανάπτυξη βασικών τομέων του Εμπορίου και της Αγοράς

    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

    Η κυβέρνηση πιστή στις συνήθειές της με κεντρώα και προοδευτική ρητορική να ασκεί αντιλαϊκή και αντικοινωνική πολιτική, κατέθεσε νόμο με στόχο -όπως ισχυρίζεται – την εξυγίανση της λειτουργίας της αγοράς. Μιλά για μεταρρύθμιση. Στην πράξη όμως συντελείται

    • Ø απορύθμιση των κοινωνικών συμφωνιών,
    • Ø επιβολή άδικου ανταγωνισμού,
    • Ø μεροληπτική μεταχείριση υπέρ των ολίγων μεγαλοεπιχειρηματιών σε βάρος των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
    • Ø Ένας νόμος που θα επηρεάσει δυσμενώς τη ζωή των Ελλήνων και ιδιαίτερα της ελληνικής οικογένειας.

    Αλλά μια και πολλά και βαρύγδουπα ακούγονται από την κυβέρνηση για ανάπτυξη της ελληνικής αγοράς, για νέες θέσεις εργασίας, ας ξεκινήσω την ομιλία μου με τα αυτονόητα.

    Το εμπόριο ως λειτουργία είναι η οργανωμένη οικονομική δραστηριότητα που μεσολαβεί ανάμεσα στην παραγωγή και την κατανάλωση. Ο τρόπος που διαρθρώνεται και λειτουργεί επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά την οργάνωση, την κερδοφορία, τη βιωσιμότητα της παραγωγής. Όμως αυτός ο τρόπος μπορεί  και ν” αποκλείσει ή να αφανίσει ολόκληρους παραγωγικούς κλάδους.

    Έτσι έχω να παρατηρήσω τα εξής:

    Από πολιτική και οικονομική σκοπιά λοιπόν, είναι αδιανόητο λοιπόν να μιλάμε για το εμπόριο ως να επρόκειτο για αυτονόητη οικονομική και κοινωνική λειτουργία.

    Για να γίνω σαφής.

    1. Υπάρχει εμπόριο ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Καμία αναφορά στο νομοσχέδιο ακριβώς γιατί έχει στόχο να υπηρετήσει απλά και μόνο το αεθνικό ξένο κεφάλαιο.
    • 2. Υπάρχει εμπόριο της δοκιμαζόμενης ελληνικής βιοτεχνικής παραγωγής. Επίσης καμία αναφορά.

     

    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

    Ας δούμε τι σημαίνει η νέα διακυβέρνηση της Ν.Δ.

    Σημαίνει :

    • Ø κατάργηση κάθε διαλόγου
    • Ø κατάργηση κάθε κοινωνικής συμφωνίας
    • Ø περιφρόνηση των τοπικών αρχών και της τοπικής κοινωνίας,
    • Ø αδιαφορία για τη βούληση όλων των ελληνικών αλλά και ευρωπαϊκών φορέων εμπόρων και βιοτεχνών.

    Εσείς όμως διαπνεόμενοι από τη θατσερική αντίληψη ότι η κοινωνία είναι ανύπαρκτη προχωράτε σε αυτές τις ρυθμίσεις.

    Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

    Πρόκειται πραγματικά για νομοσχέδιο το οποίο πλήττει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους καταστηματάρχες.

    Ακόμα πλήττει τους μικροπωλητές των λαϊκών αγορών. Και εντέλει τα λαϊκά καταναλωτικά στρώματα. Αφού τους καθιστά έρμαια ενός ολιγοπολικού ελέγχου της Αγοράς.

    Στον αντίποδα τώρα. Ποιοι ωφελούνται;  Μόνο τα μεγάλα καταστήματα και δη τα πολυκαταστήματα.

    Αλλά να ρωτήσω κάτι κύριε Υπουργέ. Τι ποσοστό αυτών των καταστημάτων είναι ελληνικής ιδιοκτησίας;  Ελπίζω στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης να μη θεωρήσετε την ερώτησή μου αφελή ή εθνικιστικής χροιάς. Και το λέω αυτό γιατί από τη μία η μαυροφορούσα Δεξιά σας, υπό το μανδύα της Δεξιάς του Κυρίου κατηγορεί την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως παγκοσμιοποιημένη και απ” την άλλη εσείς τα δίνετε όλα στο παγκοσμιοποιημένο εμπόριο.

    Ως συνήθως βέβαια «αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννάνε οι κότες».

    Έχω και ένα 2ο ερώτημα κύριε Υπουργέ. Μπορείτε να με πληροφορήσετε ποιο ποσοστό των διακινούμενων προϊόντων από τα πολυκαταστήματα είναι ελληνικής προέλευσης;

    Και ακόμα, έχετε κάνει ως οφείλατε, πρόταση διαλόγου προς τα πολυκαταστήματα, πήρατε κάποια μέτρα ώστε να εξευρεθεί τρόπος προώθησης των ελληνικών προϊόντων; Όχι βέβαια. Άλλοι είναι οι στόχοι σας.

    Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

    Δεν είναι ούτε στείρα αντιπολίτευση ούτε μηδενισμός ούτε απαισιοδοξία αλλά τα αποτελέσματα που αναμένονται θα είναι :

    • v Τσάκισμα της ραχοκοκαλιάς των μικρομεσαίων αφού καταργείται ο δίκαιος ανταγωνισμός και είναι απ” όλους παραδεκτό ότι οι ώρες λειτουργίας στον εμπορικό τομέα αποτελούν πράγματι παράγοντα ανταγωνισμού.
    • v Τσάκισμα του χώρου που δημιουργεί τις περισσότερες νέες θέσεις εργασίας. Είναι γνωστές οι οικονομικές μελέτες σε ευρωπαϊκές χώρες που εφάρμοσαν αντίστοιχα μέτρα, οι οποίες κατέδειξαν ότι η αύξηση των ωρών λειτουργίας των καταστημάτων δεν οδηγεί σε περισσότερη κατανάλωση και επομένως δεν οδηγεί σε οικονομική ανάπτυξη ούτε σε νέες θέσεις εργασίας.
    • v Τσάκισμα της ραχοκοκαλιάς της ενεργούς ζήτησης της ελληνικής οικονομίας.
    • v Τσάκισμα των κοινωνικών και οικονομικών μηχανισμών ανακούφισης της φτώχειας.

    Εκείνο που θα αλλάξει εντέλει είναι η στιγμή και ο τόπος της κατανάλωσης. Αφού με τη γενικότερη οικονομική σας πολιτική μειώνετε συνεχώς η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων.

    Αλλά κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

    Επιτρέψτε μου να επεκταθώ σε μια μεγάλη παράπλευρη απώλεια που θα συμβεί στην ελληνική οικογένεια διότι δεν πρόκειται περί απλών αλλαγών στο ωράριο εργασίας.

    Διότι αυτό το νομοσχέδιο σε συνδυασμό με το ερχόμενο του Υπουργείου Εργασίας θα αλλάξουν ριζικά τον ρυθμό και τη ζωή των Ελλήνων.

    Η κυβέρνηση της Ν.Δ. αντί να εφαρμόζει πολιτικές και μέτρα που θα επικεντρώνονταν στη φιλική σχέση οικογένειας και εργασίας κάνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι προφανές ότι μακροχρόνια οι επιπτώσεις θα είναι αρνητικές και στη δομή και στη λειτουργία της οικογένειας και στο δημογραφικό.

    Όλ” αυτά συμβαίνουν ενώ εμφανίζεται κρίση στην ελληνική οικογένεια.

    Αύξηση του αριθμού των εγκαταλελειμμένων παιδιών καθώς και της παιδικής παραβατικότητας.

    Κάτι άλλωστε που έκανε και ορθά τον Υπουργό Εσωτερικών να εξαγγείλει δημιουργία ξενώνων για τα θύματα της οικογενειακής βίας.

    Και ακόμα η κυβέρνηση Καραμανλή εμφανίζεται να αγνοεί ότι στην ουσία καταργεί την βαθύτερη έννοια και την ουσία του πενθημέρου. Καταργεί την ημέρα αργίας ως ημέρα ιδιαίτερα σημαντική, κοινωνικά, πολιτιστικά, θρησκευτικά. Ως ημέρα συνεύρεσης και συνοχής της οικογένειας.

    Και δεν έπεσε στην αντίληψή μου καμία λάβρα αντίδραση από την ηγεσία της εκκλησίας ίδιας έντασης με την επίθεση ενάντια στην ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που άδικα την κατηγορεί για αποορθοδοξοποίηση. Δεν αντιλαμβάνεται κανέναν από τους κινδύνους που αναφέρω; Ούτε την ενοχλεί η σαφής παρεμπόδιση της θρησκευτικότητας όσων εργαζόμενων θρησκεύονται;

    Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

    Τα μέτρα δεν αποτελούν ούτε ρήξη ούτε τομή με το παρελθόν αλλά επιστροφή στην κλασσική αντίληψη της δεξιάς που η πολιτική της εξυπηρετούσε πάντα τους ισχυρούς σε βάρος των αδυνάτων. Εμείς αντίθετα πιστεύουμε πως η επένδυση στο ανθρώπινο και κοινωνικό κεφάλαιο, η αριστοποίηση των σχέσεων εργαζομένων και εργοδοτών, η ικανοποίηση του εργαζομένου από την εργασία αποτελούν τα βασικότερα θεμέλια της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

    19/07/2005

     

     

  • Ίδρυση σχολείου Ευρωπαϊκής Παιδείας

    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
    Όπως είναι γνωστό το Δεκέμβριο του 2003 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε, να δημιουργηθεί στη χώρα μας ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών. Έδρα αυτού του οργανισμού ορίστηκε το Ηράκλειο της Κρήτης. Στα πλαίσια αυτής της απόφασης η ελληνική πλευρά έχει αναλάβει την υποχρέωση να παρέχει τις αναγκαίες διευκολύνσεις για την εκπαίδευση των παιδιών των υπαλλήλων του οργανισμού. Έχει την υποχρέωση να δημιουργήσει Δημόσιο Σχολείο Ευρωπαϊκής Παιδείας. Σκοπός των ευρωπαϊκών σχολείων που ήδη λειτουργούν πολλά στην Ευρώπη σε διάφορες έδρες υπηρεσιών της Ε.Ε., όπως στις Βρυξέλλες λειτουργούν 3, στο Μπέργκεν, στην Καλσρούη, στο Λουξεμβούργο, στο Μόναχο και αλλού, είναι να προσφέρουν στα παιδιά των κοινοτικών υπαλλήλων εκπαίδευση στη μητρική τους γλώσσα.
    Ο Ζαν Μονέ από τους εμπνευστές της Ε.Ε. αναφέρει σχετικά με αυτό : «θέλουμε τα παιδιά των Ευρωπαϊκών Σχολείων ν’ ανατρέφονται και να συνυπάρχουν, να είναι απελευθερωμένα από μικρή ηλικία από τις προκαταλήψεις που τα χωρίζουν, να είναι μυημένα στις ομορφιές και τις αξίες των πολιτισμών τους και έτσι θα αναπτύξουν μεγαλώνοντας αλληλεγγύη μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο όλα τα παιδιά διαφυλάσσοντας την αγάπη και την περηφάνια για την πατρίδα τους θα είναι με το πνεύμα Ευρωπαίοι, προκειμένου να ολοκληρώσουν αυτό που ήδη ξεκίνησαν, μια Ευρώπη ενωμένη και πετυχημένη. Να καλλιεργήσουν ό,τι ενώνει και ν’ αφήσουν ό,τι χωρίζει.»
    Εδώ θα ήθελα απλά να προσθέσω ότι η ενωμένη Ευρώπη μόνο ως πολυπολιτισμική και ως εκ τούτου πολυγλωσσική οντότητα μπορεί να επιβιώσει
    Και μέσα από τις διαφορές της και την αναγνώριση των διαφορών των πολιτισμών των επιμέρους κρατών μπορεί να πορευθεί.
    Μόνο έτσι μπορούν οι νέοι να διαπαιδαγωγηθούν σε αρχές και αξίες όπως η ειρήνη, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη ανά την υφήλιο. Κάτι άλλωστε που αναφέρεται και στην τελευταία Ευρωπαϊκή Συνθήκη. Η κατάκτηση της ισονομίας, ισηγορίας, ισοπολιτείας στα εσωτερικά των κρατών αλλά και στις σχέσεις μεταξύ τους. Και πρέπει να νιώθουμε ιδιαίτερα υπερήφανοι διότι αυτές οι έννοιες γεννήθηκαν στον τόπο μας.
    Έτσι λοιπόν κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
    Επί της Αρχής στηρίζουμε το θεσμό του Ευρωπαϊκού Σχολείου γενικά και κατά συνέπεια την ίδρυση Ευρωπαϊκού Σχολείου στην Κρήτη, στο Ηράκλειο Κρήτης.
    Αξίζει νομίζω να υπενθυμίσω και να επισημάνω ότι η Ε.Ε. και τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν στα μέλη τους το δικαίωμα διαμόρφωσης της εθνικής τους Παιδείας: Η διατήρηση του εθνικού πολιτισμού και της εθνικής Παιδείας και γλώσσας, αποτελεί θεμέλιο λίθο του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Όμως η ύπαρξη ενός κοινού παρονομαστή τόσο σε επίπεδο πολιτισμού όσο και παιδείας παραμένει αναγκαίος και χρήσιμος στόχος.
    Στην υπηρεσία αυτού του στόχου μπορεί να ενταχθεί και ο θεσμός του Ευρωπαϊκού Σχολείου.
    Σε μια τέτοια κατεύθυνση η Ελλάδα και δικαιούται και υποχρεούται να συμμετέχει ενεργά.
    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
    Σήμερα δεν καλούμαστε να συζητήσουμε γενικά περί της φιλοσοφίας της Παιδείας ή περί των στόχων και του περιεχομένου της Εθνικής Παιδείας. Ούτε καν για την εκπαιδευτική φιλοσοφία πάνω στην οποία δομήθηκε ο θεσμός του Ευρωπαϊκού Σχολείου.
    Έχουμε ένα συγκεκριμένο θέμα. Το σχέδιο Νόμου για τη Δημιουργία του Ευρωπαϊκού Σχολείου στο Ηράκλειο της Κρήτης.
    Σ’ ένα τέτοιο θέμα, που θα προσφέρετο για ουσιαστικό πολιτικό διάλογο, για συνδιαμόρφωση ενός τελικού νόμου αποδεκτού απ’ όλους, η Κυβέρνηση, λυπάμαι, αλλά δεν κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Δε θα διστάσω να πω ότι αυτές οι πρακτικές δεν τιμούν την κοινοβουλευτική δεοντολογία.
    Στην επιτροπή Μορφωτικών είχαμε χρέος να εργασθούμε, να συνεργασθούμε, να συμφωνήσουμε, να διαφωνήσουμε αλλά τελικά  να παρουσιάσουμε στο σώμα μια επεξεργασμένη κοινή «πρόταση». Και πράγματι κύριε Υπουργέ εμείς το επιχειρήσαμε. Και ακούστηκαν πολλές βελτιωτικές προτάσεις, απ’ όλες τις πλευρές, ακόμα και από τη δική σας.
    Ο κ. Υπουργός δεν επέλεξε το δρόμο της σύγκλισης. Ακολούθησε τη συνηθισμένη τακτική να μην αλλάζει ούτε κεραία στο αρχικό κείμενο. Όχι μόνο αγνόησε τις θέσεις μας, αλλά αρνείται να μας απαντήσει και σε ουσιαστικά ερωτήματα.
    Κυρίες και Κύριοι,
    Είναι εντυπωσιακό και πάντως πολύ σπάνιο για την κοινοβουλευτική πρακτική, σ’ ένα μικρό νομοσχέδιο 7 μόλις άρθρων, να υπάρχουν 17 αναφορές, για υπουργικές αποφάσεις. Αυτό κατά τη γνώμη μου 2 πράγματα μπορεί να σημαίνει.
    Ή ότι δεν υπήρχε η αναγκαία προετοιμασία από μεριάς του Υπουργείου, προκειμένου αυτό το νομοσχέδιο να είναι αναλυτικό και τεκμηριωμένο
    Ή ότι υπάρχει μια συγκεντρωτική λογική στην λειτουργία της Κυβέρνησης. Βεβαίως μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο μαζί.
    Επιτέλους καλούμαστε να συζητήσουμε και να επικυρώσουμε ένα σχέδιο νόμου ή να εξουσιοδοτήσουμε τον Υπουργό να αποφασίσει και μέσω διατάγματος να διατάξει; Μάλλον υποβαθμίζουμε το ρόλο μας και χάνουμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε ενεργά, ουσιαστικά και αποφασιστικά στο πείραμα που λέγεται Ευρωπαϊκό Σχολείο.
    Κύριε Υπουργέ
    Ένα άλλο θέμα στο οποίο επιμένω είναι ότι έχετε αργήσει, αν η κατεύθυνση είναι αυτό το σχολείο να λειτουργήσει από το Σεπτέμβριο. Σας το είπα και στην επιτροπή. Πότε θα εκδώσετε 11 υπουργικές αποφάσεις και 5 κοινές υπουργικές αποφάσεις που ρυθμίζουν 40 θέματα λειτουργίας πολλά από τα οποία χρίζουν αντιμετώπισης; Απαντήσατε στην επιτροπή ότι τις έχετε ήδη έτοιμες. Ας το δεχθούμε.
    Πότε θα προκηρύξετε τις θέσεις εκπαιδευτικών που απαιτούνται για να λειτουργήσει το σχολείο και πότε αυτοί θα κριθούν; Εντός του Αυγούστου; Εκτός και τους έχετε και αυτούς έτοιμους. Τότε όμως δικαιούμαι να λέω ότι πρόκειται για τα καταδικά σας παιδιά. Διότι με τα ελληνικά δεδομένα, εντός ενός μόλις μήνα και δη του Αυγούστου δε μπορούν να γίνουν όλα αυτά που απαιτούνται σύννομα και με το χρονικό περιθώριο ενημέρωσης των ενδιαφερομένων και της επιλογής τους.
    Ένα εξίσου σημαντικό θέμα είναι η διοίκηση του σχολείου. Παραμένει ανοιχτό το θέμα της φιλοσοφίας και πράξης της διεύθυνσης του σχολείου. Θα ακολουθήσουμε το πνεύμα και το γράμμα της κείμενης ευρωπαϊκής νομολογίας ή θα πρωτοτυπήσουμε επί το γραφειοκρατικότερο και το αυταρχικότερο.
    Θα επιμείνουμε να ορίσουμε τις αρμοδιότητες του Συλλόγου διδασκόντων με απόφαση του Υπουργού Παιδείας ή θα διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο και τα υπόλοιπα θα ρυθμιστούν από το Υπουργείο και τους διδάσκοντες σ’ έναν διάλογο;
    Ξέρετε τι προβλέπει το καταστατικό των Ευρωπαϊκών Σχολείων σ’ αυτό το θέμα;
    Συγκεκριμένα στα άρθρα 7,19 και 20 του καταστατικού ορίζονται ως όργανα διοίκησης των Ευρωπαϊκών σχολείων συμμετοχικά όργανα, με τη συμμετοχή εκπροσώπων και των γονέων, των εκπαιδευτικών και του λοιπού προσωπικού. Ακόμα και αντιπρόσωποι των μαθητών καλούνται να συμμετέχουν ως παρατηρητές στις συνεδριάσεις. Τα κοινά όργανα για όλα τα σχολεία καθορίζουν την κοινή εκπαιδευτική πολιτική, τα οικονομικά και τα διοικητικά θέματα. Σε επίπεδο σχολείου τη διεύθυνση ασκεί ο Διευθυντής και τη διοίκηση συμβούλιο με τη συμμετοχή εκπροσώπων και των γονέων και των εκπαιδευτικών. Τον έλεγχο της ποιότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας ασκεί σώμα επιθεωρητών. Στα σχολεία αυτά μπορεί να συμμετάσχουν και να τα χρηματοδοτούν και άλλοι φορείς οπότε συμμετέχουν στη διοίκηση τους με ψήφο.
    Αυτά προβλέπει το καταστατικό των Ευρωπαϊκών Σχολείων.
    Εσείς σε σαφή δυσαρμονία με τα πιο πάνω ορίζετε ως όργανα διοίκησης μόνο τους εκπαιδευτικούς που τους ορίζει η Υπουργός Παιδείας και όχι μόνο αυτό αλλά με απόφασή της καθορίζει τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντά τους. Πρόκειται για αποθέωση του συγκεντρωτισμού.
    Στην επιτροπή, ο Υπουργός σε σχέση με αυτό το θέμα απήντησε ότι προσπαθεί να φτιάξει ένα σχολείο Ευρωπαϊκό και να το προσαρμόσει στα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας. Λυπάμαι αλλά αυτό είναι καθήλωση σε παλαιά πρότυπα και μάλλον περί προσαρμογής στα δεδομένα της εκπαιδευτικής αντίληψης της Ν.Δ. πρόκειται.
    Όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο θα προσληφθούν οι διδάσκοντες έχω να παρατηρήσω τα εξής :
    α) Η πλήρωση των θέσεων των διδασκόντων με την υψηλή προσαύξηση θα παραμείνει εξαργυρώσιμο πολιτικά  βιλαέτι;  Δεν ξέρω αν θα είναι σεμνό και ταπεινό, αλλά με τις ρυθμίσεις που επιχειρείται παραμένει σίγουρα βιλαέτι. Αντιθέτως λείπει παντελώς η διαφάνεια και η αξιοκρατία που κατεξοχήν έπρεπε να υπάρχει.
    β) Λέτε ότι το διδακτικό προσωπικό για την ελληνική γλώσσα θα είναι θέσεις μονίμων υπαλλήλων κατά προτίμηση. Άλλως θα προσλαμβάνονται ωρομίσθιοι ή με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου. Γιατί ανοίγετε παράθυρο με αυτό τον τρόπο για να καταλύσετε τους νόμους του Ελληνικού Κράτους ;
    γ) Γιατί εξαιρείτε το διδακτικό προσωπικού του αγγλόφωνου τμήματος από την εφαρμογή των νόμων του κράτους; Δεν είναι ικανοί και επαρκείς οι απόφοιτοι των τμημάτων Αγγλικής Φιλολογίας; Γιατί λοιπόν τους βάζετε στην ίδια κατηγορία με τους άλλους που ομολογουμένως υπάρχει ανάγκη ειδικών προκηρύξεων και αναφέρομαι στις γλώσσες όπως τα ολλανδικά, τα δανέζικα, τα πορτογαλικά κ.λ.π.
    δ) Ακόμα και τα αναγκαία πρόσθετα προσόντα τα παραπέμπετε σε υπουργική απόφαση. Θα μπορούσατε να περιγράψετε, και σας προτείνω να το κάνετε, ότι κριτήρια επιλογής θα είναι π.χ. η άριστη γνώση των προβλεπόμενων γλωσσών με βάση όχι μόνο τίτλους αλλά και συνέντευξη. Και ακόμα να υπάρχει βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτισμού αποδεδειγμένη από συγγραφές, μελέτες και άρθρα όπως επίσης και γνώση της ελληνικής και ευρωπαϊκής ιστορίας.
    ε) Γιατί προτιμάτε ωρομίσθιους αφού είναι γνωστό ότι σ’ έναν ωρομίσθιο καθηγητή λόγω ακριβώς του περιορισμένου χρόνου, δε του δίνονται οι ευκαιρίες να δημιουργήσει και να αποδώσει εκπαιδευτικά στο σχολείο; Αν δεν κάνω λάθος απ’ αυτό το βήμα ισχυριζόσαστε ακριβώς το αντίθετο.

    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
    Όσον αφορά το ποιοι μαθητές έχουν το δικαίωμα φοίτησης σε αυτό το σχολείο, έχω να πω τα εξής :
    α) Επιτέλους ξεκαθαρίστε μας θα είναι Ευρωπαϊκό ή Διεθνές το Σχολείο; Γιατί σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχετε την υποχρέωση να δημιουργήσετε ένα Ευρωπαϊκό Σχολείο. Αυτό είπε και ο Υπουργός στην ομιλία του στην επιτροπή. Όμως το κείμενο αναφέρεται γενικώς για τέκνα υπαλλήλων Διεθνών Οργανισμών και όχι Ευρωπαϊκών. Είναι λάθος ή μήπως υποκρύπτετε κάτι άλλο ;
    Διότι όπως γνωρίζετε αν θα συμμετέχουν άλλοι, με βάση τα άρθρα του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Σχολείου, πρέπει να συμμετέχουν στα βάρη του Σχολείου. Οτιδήποτε άλλο θα σας βρει σε πλήρη αντίθεση με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
    β) Γιατί χωρίζετε τους Έλληνες σε δύο κατηγορίες; Στους υπαλλήλους του Ινστιτούτου Έρευνας και Τεχνολογίας, τα παιδιά των οποίων δικαιούνται να φοιτήσουν και στους υπόλοιπους κατοίκους του Ηρακλείου, τα παιδιά των οποίων δε δικαιούνται. Γιατί οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι έχουν περισσότερες δυνατότητες από τους υπαλλήλους τους εργάτες, τους αγρότες και απ’ όλους τους υπόλοιπους εν γένει; Σε καμία περίπτωση δε θα δεχτούμε ένα τέτοιο καθεστώς προνομιακής μεταχείρισης.  Μην καθιστάτε την παιδεία μας περαιτέρω ταξική. Στο χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης έχουμε την παράδοση να μην αποκλείουμε από την γνώση κανέναν και όλοι οι Έλληνες έχουν τη σφραγίδα της Δωρεάν Γενικής Παιδείας.

    Κύριε Υπουργέ,
    Έχετε ακόμα και τώρα την ευκαιρία να προβείτε στις αναγκαίες βελτιώσεις. Σας το επιβάλει η κοινοβουλευτική δεοντολογία. Στις δημοκρατίες ουδείς έχει το αλάθητο. Αξιοποιήστε αυτή την ευκαιρία. Όπως είπα και στην αρχή υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Για τα άρθρα θα υπάρξει συνέχεια.

     

    15/07/2005

  • Εθνικό σχέδιο Δράσης για την Κοινωνική Ενσωμάτωση

    Κ.Κ.

    Η επερώτηση αυτή, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως πόλεμος φθοράς του αντιπάλου αλλά σα δημιουργικός κοινοβουλευτικός έλεγχος. Που σκοπεύει στην έξοδο από το τέλμα. Στις ευνομούμενες δημοκρατίες πολιτικός ανταγωνισμός σημαίνει ανταγωνισμός προσφοράς, ανταγωνισμός πολιτικού και κοινωνικού ήθους.

    Σκοπός της αντιπολίτευσης αφού ετάχθη σ” αυτή τη θέση από τον ελληνικό λαό είναι να αναδεικνύει τις αδυναμίες, να προβάλει τις αντιφάσεις, να αποκαλύπτει την απόσταση μεταξύ λόγων και έργων της Κυβέρνησης και  να προτείνει λύσεις

    Θα περίμενε κανείς στην Ελλάδα του 2005 μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση να χτίσει πάνω στα συγκριτικά πλεονεκτήματα που της άφησε η προηγούμενη. Να χαράξει μια νέα αναπτυξιακή πορεία. Να βελτιώσει το επίπεδο ζωής των Ελλήνων. Να είναι συνεπής εν πάση περιπτώσει με τις προεκλογικές της εξαγγελίες και αφού επαγγελόταν κεντρώα πολιτική, να προωθεί περαιτέρω τον  εκδημοκρατισμό των θεσμών, να λαμβάνει μέτρα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Αντ” αυτού ενάμισι χρόνο τώρα παρακολουθούμε μια συνειδητή προσπάθεια αυτοκαταρράκωσης του κύρους της χώρας διεθνώς και αναίρεσης των κατακτήσεων του λαού.

    Παρακολουθούμε μια αδυσώπητη οπισθοχώρηση. Η Ν.Δ. σε όλους του τομείς προσπαθεί να κατεβάσει τον πήχη. Περιγράφει μια πλασματική πραγματικότητα, επιδιώκει τη λήθη, για να καλύψει την αμηχανία και την αδυναμία της να αντεπεξέλθει στα κυβερνητικά της καθήκοντα. Καθημερινά γίνεται όλο και πιο φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση αποτελεί τον ορισμό της ανακολουθίας και της αυτοδιάψευσης.

    Η επίκαιρη επερώτηση για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την κοινωνική ενσωμάτωση εστιάζεται στην αδιαφορία ή την αδυναμία της Κυβέρνησης να προωθήσει λύσεις στα ζητήματα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

    Είναι γεγονός ότι η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός εξαπλώνονται στις δυτικές κοινωνίες. Και στην Ελλάδα περισσότερα πλέον άτομα στηρίζονται στο κοινωνικό δίχτυ προστασίας που οφείλει η πολιτεία να απλώσει προστατευτικά γι” αυτούς. Σ” αυτό το φαινόμενο συμβάλλουν η περιορισμένη ανάπτυξη, η υψηλή ανεργία, η μετανάστευση, η παράνομη εργασία, η γήρανση του πληθυσμού και η άμβλυνση των οικογενειακών σχέσεων.

     

    Κ.Κ.

    Ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, ευρύτερο της φτώχειας, με σαφείς  κοινωνικές διαστάσεις που συνδέεται και με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ατόμων πέραν από το εισόδημά τους. Τέτοια χαρακτηριστικά είναι το φύλο, η ηλικία, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι χρήστες ναρκωτικών, οι ψυχικά ασθενείς, τα παιδιά που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο κ.α.. Από τις πολιτικές που ασκούνται για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος γίνεται αντιληπτή η ιδεολογική και κοινωνική κατεύθυνση της Κυβέρνησης. Γίνεται αντιληπτό το εάν επιδιώκει την κοινωνική συνοχή ή ασκεί κυνικές πολιτικές που εντέλει οδηγούν στην κοινωνία των δύο τρίτων . Και πληθαίνουν τα σημάδια ότι η Κυβέρνηση καθοδηγείται από τη θατσερική άποψη ότι η κοινωνία είναι ανύπαρκτη. Αυτό αποδεικνύεται από την οικονομική πολιτική που ακολουθείται τους τελευταίους μήνες. Πώς αλλιώς μπορούν να ερμηνευτούν οι άμεσες και απλόχερες ελαφρύνσεις στους επιχειρηματίες και η παραπομπή στις καλένδες των αυξήσεων για μισθωτούς και συνταξιούχους ;

    Αυτή η θατσερική αντίληψη επιβεβαιώνεται απ” τη λιτότητα στους μισθούς και στις συντάξεις. Να θυμίσω ότι η μηνιαία κατώτατη σύνταξη γήρατος αυξήθηκε κατά 0,48 € την ημέρα και οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ βλέπουν το εισόδημά τους να απογειώνεται κατά 0,67 € την ημέρα.

    Η σκληρή αυτή εισοδηματική πολιτική δεν εφείσθη ούτε τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ. Όπου άλλωστε μειώθηκε και ο αριθμός τους.

     

    Κ.Κ.

    Εμείς στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. είμαστε υπερήφανοι για την πρόοδο που επιτελέσθηκε επί των ημερών μας στην κατεύθυνση του κτισίματος ενός κοινωνικού κράτους. Γιατί αποτελεί ιστορική αλήθεια, ότι οι έννοιες κοινωνικό κράτος και κοινωνική πολιτική ήρθαν στο προσκήνιο από την ίδρυση του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

    Επιδιώξαμε σταθερά την κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη όχι από φιλανθρωπία αλλά γιατί για μας είναι στοιχείο σύνθεσης της κοινωνίας. Είμαστε υπερήφανοι γιατί συστήσαμε το ΕΣΥ , τον ΟΓΑ και για υγειονομική κάλυψη και για ασφαλιστική. Το ΕΚΑΣ αλλά και πολλές πρόσθετες έμμεσες κοινωνικές παροχές, όπως τα ΚΑΠΗ, οι παιδικοί σταθμοί, ο κοινωνικός τουρισμός, οι επιδοτήσεις στους συγκοινωνιακούς φορείς κ.α.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι έγιναν όλα άριστα. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπήρξαν λάθη ή παραλήψεις. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπήρξαν αδυναμίες στην εφαρμογή της πολιτικής μας. Έγινε όμως έργο.

    Κύριοι της συμπολίτευσης,

    Πριν από ενάμισι χρόνο ο λαός σας έταξε στο ρόλο της Κυβέρνησης, επειδή πίστεψε τις προεκλογικές σας υποσχέσεις. Ή και για άλλους λόγους που δεν είναι της παρούσης. Και βρισκόμαστε σήμερα, στη δυσάρεστη θέση να καταθέσουμε αυτή την επίκαιρη επερώτηση γιατί

    • Ø Διαπιστώνουμε με θλίψη την ανυπαρξία πολιτικής για την κοινωνική ενσωμάτωση.
    • Ø Διαπιστώνουμε την απαξίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και του κοινωνικού διαλόγου.
    • Ø Διαπιστώνουμε έλλειψη αξιολόγησης και παραμέληση της εφαρμογής του ισχύοντος εθνικού σχεδίου δράσης κοινωνικής ενσωμάτωσης.
    • Ø Διαπιστώνουμε ακόμα την προχειρότητα και την επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονται τα προβλήματα της χώρας.

    Σας κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου.

     

    Κ.Κ.

    Το ΕΣΔΕΝ αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Σ” όλες τις χώρες της Ε.Ε. από το 2000, όταν στην Νίκαια, επί γαλλικής προεδρίας, αποφασίστηκε αυτή η πολιτική, ανά διετία υποβάλλονται εθνικά σχέδια.

    Προβλέπεται απολογισμός των πράξεων, δυνατότητα αναθεώρησης και βεβαίως η λεγόμενη ανοιχτή μέθοδος συντονισμού. Δηλαδή, η ανταλλαγή απόψεων όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, η μεταφορά και σύγκριση εμπειριών μεταξύ των χωρών μελών, η διαμόρφωση τελικών προτάσεων.

    Ολ”  αυτά ακολουθήθηκαν με συνέπεια ως το 2004. Σήμερα παρακολουθούμε τις ελλείψεις και την αμηχανία της Κυβέρνησης. Μέχρι τα τέλη Μαΐου 2005, ένα μήνα πριν την καταληκτική ημερομηνία, δεν είχε δοθεί στη δημοσιότητα το νέο σχέδιο ούτε καν κείμενο αξιολόγησης του προηγουμένου (2003-2005). Να θυμίσω ότι εγκαίρως καλέσαμε τον Υπουργό απασχόλησης στην Επιτροπή κοινωνικών υποθέσεων για να μας ενημερώσει και ακόμα αναμένεται.

     

    Κ.Κ.

    Επιτέλους κατετέθη. Ένα γενικόλογο κείμενο. Γεμάτο από υποσχέσεις και αντιφάσεις αλλά εντέλει, ανίδεο για τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκει να καταπολεμήσει τον κοινωνικό αποκλεισμό.

    Είναι ενδιαφέρον βέβαια το ότι σε γενικές γραμμές το νέο ΕΣΔΕΝ είναι εγκωμιαστικό για τις πολιτικές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αφού βασίζεται σε αυτές. Αλλά είναι και κλεψίτυπο αφού αρκετές από αυτές τις πολιτικές τις παρουσιάζει σαν καινούργιες.

    Στην πράξη όμως όλες σχεδόν οι πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής βρίσκονται επί 16 μήνες σε απόλυτη εκκρεμότητα.

    Υποχρηματοδοτούνται. Το μέλλον τους προμηνύεται δυσοίωνο. Και στην καλύτερη περίπτωση, διεκπεραιώνονται με τεράστιες καθυστερήσεις. Όπως τα προγράμματα βοήθεια στο σπίτι, ψυχαργώς, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών κ.α.

     

    Κ.Κ.

    Η διαδικασία κατάρτισης ενός ΕΣΔΕΝ, θα πρέπει ν” ανταποκρίνεται στη σημασία του στόχου. Θα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε πολίτη να έχει τις ίδιες δυνατότητες πρόσβασης στην απασχόληση, στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη.  Γι” αυτόν ακριβώς το λόγο ο διάλογος για την κατάρτιση του ΕΣΔΕΝ  θα πρέπει να είναι ουσιαστικός.

    Θα πρέπει βεβαίως, να έχει προηγηθεί  μια ρεαλιστική αποτίμηση υλοποίησης του προηγούμενου σχεδίου. Θα πρέπει να υπάρχει απολογισμός. Χωρίς απολογισμό και χωρίς κοινωνικό διάλογο, δεν μιλάμε για εθνικό σχέδιο αλλά για τεχνοκρατικές ασκήσεις επί χάρτου. Σας το λέει ξεκάθαρα η ΓΣΕΕ, σας το λέει και στην έκθεσή της η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

     

    Κ.Κ.

    Το ΕΣΔΕΝ που καταθέσατε σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσει των καιρών. Θα περίμενε κανείς απ” αυτό :

    1ο Μια περαιτέρω ωρίμανση της συνολικής στρατηγικής αντίληψης για το τι είναι κοινωνική συνοχή, τι είναι κοινωνική ένταξη και πώς προωθείται. Αυτό που επεδίωξε η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Και να σας πω και κάτι. Εμείς ξεκινήσαμε την αντιμετώπιση του προβλήματος της φτώχειας. Η Ν.Δ. όσο ήταν αντιπολίτευση κραύγαζε για 2,000,000 φτωχούς χωρίς να ομολογεί τι μέτρα λάβαμε εμείς προκειμένου να αμβλύνουμε το φαινόμενο. Χωρίς να ομολογεί τις συνεχείς αυξήσεις των κοινωνικών δαπανών που οδήγησαν την Ελλάδα να φτάσει το μέσο όρο των κοινωνικών δαπανών της Ε.Ε. των 15.

    Σήμερα οι κοινωνικές δαπάνες έχουν αρχίσει να φθίνουν. Καμιά προοπτική αύξησης δεν υπάρχει. Η έλλειψη χάραξης συγκεκριμένης πολιτικής και στρατηγικής πηγαίνει την υπόθεση κοινωνική ένταξη πολλά βήματα πίσω.

    Ενώ οι καιροί απαιτούν πολιτική στην κατεύθυνση του «ό,τι χρειάζεται»,  η Ν.Δ. απαντά με μέτρα του «ό,τι έχουμε ευχαρίστηση».

    Γι” αυτό και στα οικονομικά σας μέτρα παραγνωρίζετε εξολοκλήρου την κοινωνική οικονομία ως διαδικασία κοινωνικής συνοχής, ως διαδικασία αναπτυξιακής κοινωνικής πολιτικής. Παραγνωρίζεται δηλαδή, έναν τομέα την Ευρωπαϊκής Οικονομίας που απασχολεί σήμερα το 7% της αμειβόμενης εργασίας στην Ευρώπη.

    Το 2ο που θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στο ΕΣΔΕΝ είναι η συνέχιση της ολοκλήρωση του κοινωνικού ιστού ασφαλείας με προσθήκες νέων παροχών και κάλυψη μονάδων του πληθυσμού που διέφυγαν. Αντ΄ αυτού το ΕΣΔΕΝ που καταθέσατε σφυρίζει αδιάφορα.

    Μια 3η σημαντική κατεύθυνση είναι η αποκέντρωση της κοινωνικής ποιλιτικής.

    Μόνο αν η κοινωνική πολιτική έλθει κοντά στον πολίτη που την έχει ανάγκη, στις αποκεντρωμένες δομές του κράτους μόνον τότε μπορεί να διασφαλιστεί ότι τα χρήματα δεν σπαταλώνται και αντιμετωπίζονται οι βασικές ανάγκες. Στο διάστημα όσο είστε κυβέρνηση αλλά και στο νέο ΕΣΔΕΝ η ανταπόκριση στην κοινωνική πολιτική των ΟΤΑ αφήνεται στην τύχη της.

    Έτσι για του λόγου μου το αληθές, να σας καταθέσω δελτίο τύπου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος που κάνει λόγο,

    • Ø για 2,500 εργαζόμενους που μένουν απλήρωτοι,
    • Ø για 750 δομές κοινωνικής φροντίδας στους δήμους που φθίνουν,
    • Ø για 60,000 ωφελούμενους πολίτες που κινδυνεύουν να χάσουν τις προσφερόμενες κοινωνικές υπηρεσίες,
    • Ø για ευρωπαϊκά κονδύλια που βρίσκονται στα ταμεία του Υπουργείου Οικονομίας αλλά δεν έχουν εκταμιευτεί ακόμα.

    Η ίδια ανακοίνωση καταλήγει ότι η ΚΕΔΚΕ θεωρεί ότι οι νέες διακηρύξεις και τα ευχολόγια της Κυβέρνησης στην πράξη οδηγούν σε υπονόμευση των δομών κοινωνικής φροντίδας.

    Και τέλος 4ο, το κλειδί για την κοινωνική ένταξη είναι η απασχόληση. Μόνο η εργασία δίνει μόνιμη ασπίδα ενάντια στην φτώχεια. Η Κυβέρνηση, παρά την ρητορική της, αρκείται σε ξαναζέσταμα των πρωτοβουλιών που ήδη είχε πάρει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε μια εποχή όμως που η μακροοικονομικές συνθήκες ήταν πολύ ευμενέστερες. Και φρόντισε να τις κάνει δυσμενείς η ίδια η Κυβέρνηση με την ανεκδιήγητη απογραφή της.

     

    Κ.Κ.

    Το μέλλον προβλέπεται ζοφερό.

    Είδαμε την Κυβέρνηση να αυτοαναιρείται και να αυτοδιαψεύδεται.

    Παρακολουθήσαμε να ψηφίζεται ένας έωλος προϋπολογισμό που ήδη αναιρέθηκε. Παρακολουθήσαμε σκληρά φορολογικά μέτρα που απ” ότι φαίνεται θα βρουν άμεση συνέχεια. Παρακολουθήσαμε την αύξηση των εμμέσων φόρων.

    Υποσχέθηκε η Κυβέρνηση, επίδομα του πετρελαίου θέρμανσης για τις χαμηλές οικονομικά και κοινωνικές τάξεις που όμως δεν έδωσε ποτέ. Αντ” αυτού ετοιμάζεται να εξομοιώσει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με αυτήν του πετρελαίου κίνησης, με προφανείς επιπτώσεις στα φτωχά νοικοκυριά. Ως και τα φτηνά τσιγάρα αύξησε επιλεκτικά, προκειμένου να πλέξει ένα υφάδι κοινωνικής προστασίας. Είδαμε να εφαρμόζονται σειρά απορυθμιστικών μέτρων που βαφτίστηκαν μεταρρύθμιση. Είδαμε αναστάτωση στις εργασιακών σχέσεων και στο ωράριο εργασίας. Έπονται χειρότερες μέρες για το ασφαλιστικό. Τώρα παρακολουθούμε, την ακύρωση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Κοινωνική Ένταξη.

    Παρακολουθούμε τη διάψευση όλων των προεκλογικών υποσχέσεων της κυβέρνησης. Το φιλολαϊκό προσωπείο πέφτει. Η κυβερνητική παράταξη παραμένει σταθερή στις γνωστές παραδοσιακές της μεθόδους.

    Δεν απέχει ο χρόνος που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα κατανοήσει πλήρως ότι η έννοια κέντρο και η έννοια Κυβέρνηση Καραμανλή είναι έννοιες διαχρονικά αντίθετες και αλληλοαποκλειόμενες. Και τότε ο θα θυμηθεί το σύνθημα της γενιάς του 114 Καρά-Αμαν-αλι.

    08/07/2005

     

  • ΠΡΑΚΤΙΚΑ – Δημοψήφισμα Ευρωσυντάγματος

    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την πρόταση όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης για διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενόψει του Ευρωσυντάγματος. Θα περίμενε κανείς να ακουστεί ανταλλαγή απόψεων πάνω σε αυτά τα ζητήματα. Δεν έγινε κάτι τέτοιο και αντ’ αυτού ακούσαμε πολεμική από την Κυβέρνηση για τα παρελθόντα έτη. Ακούσαμε περίεργες θεωρίες περί δημοκρατίας και λειτουργίας των θεσμών και αυτή είναι η πιο επιεικής ερμηνεία για να μην ακολουθήσω την οξύτητα, γιατί στις σκέψεις αυτών των ανθρώπων περισσεύουν τεχνοκρατικές και αριστοκρατικές αντιλήψεις, ελλείπει όμως η λαϊκή κυριαρχία.
    Κυρίες και κύριοι, η υπεράσπιση της πορείας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αποτελεί σήμερα επιτακτικό χρέος του συνόλου των ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού. Η εμβάθυνση και η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι της ολοκλήρωσής της από τα Ουράλια έως τον Ατλαντικό, αποτελεί συμφέρον όλων των λαών της Ευρώπης, της Ευρώπης με απόλυτη ενεργειακή αυτάρκεια, παγκόσμιας δύναμης οικονομική σταθερότητα και προοπτική.
    Μια αυτόνομη πολιτικά και πολιτισμικά Ευρώπη αποτελεί συντελεστή ενός καλύτερου μέλλοντος για την ανθρωπότητα. Κάθε καθυστέρηση ή αναβολή αυτής της πορείας ενέχει κινδύνους που θα επηρεάσουν το μέλλον των επόμενων γενεών σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας.
    Σήμερα, η κύρια αντίθεση σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ανάμεσα στις δυνάμεις που υπερασπίζονται έναν πλουραλιστικό κόσμο ισονομίας των λαών και των πολιτισμών και στις δυνάμεις που το αντιμάχονται.
    Όλος ο κόσμος χρειάζεται μια Ευρώπη που δεν θα ανταγωνίζεται στα πλαίσια του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας, αλλά θα υπερβαίνει τον ανταγωνισμό για επικυριαρχία και θα προβάλει το ρόλο μιας ηθικής, πολιτισμικής υπερδύναμης, ικανής να συμβάλλει στη θεμελίωση μιας ειρηνικής, παγκόσμιας έννομης τάξης, ικανής να επηρεάζει τους διεθνείς οργανισμούς αν όχι να λειτουργούν σε ένα σύστημα παγκόσμιας έννομης τάξης, τουλάχιστον να εφαρμόζουν τις ειλημμένες αποφάσεις για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
    Τα λέω αυτά χωρίς να παραγνωρίζω το ρόλο της οικονομίας στην παγκόσμια πραγματικότητα ούτε στην εξουσία που πολλές φορές ασκεί αυτή επί της πολιτικής.
    Κατά συνέπεια, ο αγώνας για την αυτόνομη Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί προϋπόθεση του αγώνα για αριστερότερη –λέμε εμείς- για δεξιότερη –λέτε εσείς- πορεία της Ευρώπης.
    Κάθε βήμα ενοποίησης της Ευρώπης αποτελεί βήμα εδραίωσης ενός ειρηνικότερου και δικαιότερου κόσμου. Όμως, η αυτόνομη Ευρώπη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με γραφειοκρατικές αποφάσεις πολιτικών ή επαγγελματιών της πολιτικής ξεκομμένους από τους λαούς.
    Ουσιαστική και αποφασιστική εγγύηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και προοπτικής αποτελούν μόνο οι λαοί της. Μόνο αν το ευρωπαϊκό μέλλον καταστεί όραμα και πρόγραμμα που υπηρετεί τις ανάγκες, καθημερινές και ευρύτερες, των λαών της Ευρώπης, τότε μόνο το ευρωπαϊκό μέλλον θα είναι απαλλαγμένο από κάθε Αχίλλειο Πτέρνα.
    Για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, το αίτημα του δημοψηφίσματος για την έγκριση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος δεν είναι βεγγαλικό. Αποτελεί συνέπεια της ιδεολογικής και πολιτικής μας δέσμευσης στην υπηρεσία της λαϊκής δημοκρατίας και της συμμετοχικής δημοκρατίας. Εκφράζει το σεβασμό στο αίτημα και την απαίτηση των λαών της Ευρώπης για περισσότερη συμμετοχή και λιγότερη γραφειοκρατία.
    Βέβαια, περισσότερη συμμετοχή δεν σημαίνει υποκατάσταση του κοινοβουλευτικού διαλόγου, όπως ανέφερε ο προλαλήσας συνάδελφος της Νέας Δημοκρατίας, ούτε υποκατάσταση του κοινοβουλευτικού διαλόγου από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Σημαίνει θεσμοθέτηση, ενίσχυση και εμπλουτισμό του διαλόγου σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας.
    Η περισσότερη συμμετοχή προϋποθέτει την κατοχύρωση του δικαιώματος στην πληροφόρηση ως βασικού ανθρώπινου δικαιώματος. Μόνο ο ενημερωμένος πολίτης μπορεί να συμμετέχει ουσιαστικά και αποφασιστικά.
    Εάν, όμως, η πληροφόρηση αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα στο έλεος της αγοράς, τότε η κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας, την οποία ευαγγελίζεται η εποχή μας, θα είναι μια καθαρά ολιγαρχική κοινωνία.
    Το αίτημα για δημοψήφισμα σέβεται απολύτως τις πολιτισμικές μας παρακαταθήκες για ισονομία, ισηγορία και ισοπολιτεία. Αξιοποιεί τη συγκυρία ως ευκαιρία για έναν ουσιαστικό πανεθνικό διάλογο.
    ʼλλωστε, κυρίες και κύριοι, μέσα από αυτό το διάλογο θα προκύψει και η ελληνική συνιστώσα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, κάτι που αποτελεί καθήκον μας.
    Αυτήν την ευκαιρία αρνήθηκε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να δώσει στο λαό μας. Υποτιμώντας τη νοημοσύνη του; Φοβούμενη τη βούλησή του; Ίσως επειδή έκρινε ότι δεν τον αφορούν αυτά και ότι αυτά είναι θέματα που αφορούν ειδικούς και συνταγματολόγους;
    Κυρίες και κύριοι, ο ελληνικός λαός είναι βαθιά πολιτικοποιημένος. Διαθέτει πολιτικό αισθητήριο και είναι σε θέση να κατανοήσει απολύτως ότι το Σύνταγμα αυτό δεν αποτελεί την «Ιθάκη» του νομικού πολιτισμού της Ευρώπης. Ίσως το Σύνταγμα να μην είναι αυτό που ο καθένας από εμάς θα επιθυμούσε. Είναι λογικό, αν λάβει κανείς υπόψη του την ποικιλία των λαών και των πολιτισμών, αλλά και την πολυσυλλεκτικότητα των κομμάτων. Αν, όμως, πρυτανεύσει στη σκέψη μας η φράση του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού ή και η άποψη του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι χώρες μικρές σαν την Ελλάδα θα επιβιώσουν μόνο αν συνδέσουν τα συμφέροντά τους με αυτά κάποιας μεγάλης δύναμης, τότε πρέπει να υπερψηφίσουμε ενσυνείδητα και αποφασιστικά το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Ο λαός μας κατανοεί ότι αυτό το Σύνταγμα αποτελεί έναν ακόμη θεμέλιο λίθο της ευρωπαϊκής αυτονομίας. Ο αγώνας για μια δικαιότερη και σοσιαλιστικότερη Ευρώπη αναμφίβολα συνεχίζεται.
    Γι’ αυτό, ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, συμμερίζομαι απολύτως τη στάση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και τάσσομαι υπέρ της ψήφισης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Παράλληλα, όμως, καταγγέλλω την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που αρνήθηκε στο λαό μας την ευκαιρία ενός πανεθνικού διαλόγου μέσω ενός δημοψηφίσματος.
    Κυρίες και κύριοι, η Νέα Δημοκρατία στέρησε από τον ελληνικό λαό να διατρανώσει τη θέλησή του για συνέχιση της πορείας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, να αποφασίζει ο ίδιος άμεσα για το μέλλον του, ίσως γιατί η πολιτική της καταβολή την οδηγεί στο να λαμβάνει αποφάσεις ερήμην του λαού.

     

    10/05/2005

  • Επικύρωση Ευρωπαϊκού Συντάγματος

    Η επικύρωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος στην οποία προβαίνουν όλα τα κράτη μέλη, δεν αποτελεί βέβαια την Ιθάκη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αποτελεί όμως ένα σημαντικό σταθμό. Η ενωμένη Ευρώπη που ξεκίνησε ως συνεργασία χωρών για την αξιοποίηση της νάφθας και του άνθρακα για ν” αντιμετωπίσει τον οικονομικό ανταγωνισμό, εξελίχθηκε σε μια οικειοθελή συγχώνευση που οδηγεί στη διαμόρφωση μιας υπερεθνικής αρχής.

    Η εμβάθυνση όσο και η διεύρυνση της Ε.Ε. αποτελεί συμφέρον των λαών της.  Είναι γνωστό βέβαια το όραμα του Ντε Γκωλ για μια Ευρώπη από τα Ουράλια ως τον Ατλαντικό. Μιας Ευρώπης με απόλυτη ενεργειακή αυτάρκεια, παγκόσμια δύναμη οικονομίας, σταθερότητας και δύναμης προοπτικής.

    Η πορεία αυτή προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν υπήρξε ποτέ γραμμική και εύκολη. Ούτε η συνέχει προβλέπεται ευθεία και ανθόσπαρτη. Η Ευρώπη ενώθηκε και διαλύθηκε ουκ ολίγες φορές στην ιστορία της. Ούτε δύο παγκόσμιοι πόλεμοι  εδραιώσουν ένα σύστημα παγκόσμιας ειρήνης. Πρέπει λοιπόν πάντα να λαμβάνεται υπόψη η ιστορική συγκυρία και οι συγκρούσεις  που τις συνθέτουν.

    Κ.κ.

    Ας αναρωτηθούμε το υπό επικύρωση σύνταγμα δίνει πραγματικά το στίγμα και την ταυτότητα της Ευρώπης;

    Δεν ορίζεται με σαφήνεια η Ευρώπη έστω γεωγραφικά. Γιατί η γεωγραφία περιλαμβάνει τη γεωστρατηγική, τη γεωπολιτική, τη γεωοικονομία, τον πολιτισμό. Έτσι η Ευρώπη συνομιλεί με την Τουρκία, η οποία μάλιστα κατέχει τμήμα χώρας ενταγμένης στην Ε.Ε., της μαρτυρικής Κύπρου. Μιας χώρας η οποία συμπεριφέρεται κατά παράβαση όλων των ευρωπαϊκών κεκτημένων.  Ενώ λοιπόν συνομιλεί με την Τουρκία, δε συνομιλεί με την Ουκρανία, τη Σερβία, τη Γεωργία και τη Ρωσία. Γνωρίζετε βέβαια τις πανευρωπαϊκές δημοσκοπήσεις για τις επιθυμίες των λαών της Ευρώπης. Και πρέπει να  λάβουμε σοβαρά υπόψη τον κίνδυνο που θα προκύψει για την πορεία ενοποίησης από μια καταψήφιση του Ευρωσυντάγματος στη Γαλλία, στο όνομα της επερχόμενης εισόδου της Τουρκίας.

    Κ.κ.

    Συνεδριάζουμε ως εθνική αντιπροσωπία μιας χώρας με πάνω από 3000 χρόνια ιστορία. Που έχει ιστορική μνήμη από αυτοκρατορίες, από ιδεολογίες, από συντάγματα που έρχονται και παρέρχονται. Το υπό επικύρωση σύνταγμα δεν είναι η Ιθάκη του νομικού πολιτισμού της Ευρώπης. Και δεν είναι τυχαία η επισήμανση του πρώτου άρθρου για τις 4 μέχρι σήμερα αλλαγές του θεσμικού πλαισίου τα τελευταία 10 χρόνια.

    Κ.κ.

    Ίσως το Σύνταγμα να μην είναι αυτό που ο καθένας από εμάς θα επιθυμούσε. Και είναι λογικό αν λάβει κανείς υπόψη του την ποικιλία των λαών και των πολιτισμών αλλά και την πολυσυλλεκτικότητα των κομμάτων. Αν όμως πρυτανεύσει στη σκέψη μας η φράση του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και η άποψη του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι χώρες μικρές σαν την Ελλάδα θα επιβιώσουν μόνο αν συνδέσουν τα συμφέροντά τους με αυτά κάποιας μεγάλης δύναμης, τότε πρέπει να υπερψηφίσουμε ευσυνείδητα και αποφασιστικά το ευρωπαϊκό σύνταγμα.

    Αλλά θέλω να καταθέσω μια ιστορική γνώση. Ότι οι συνταγματικές διακηρύξεις δεν υπήρξαν ποτέ συνθήκες επαρκείς για την διασφάλιση στην πράξη πολιτικών, κοινωνικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τα συντάγματα της γαλλικής και της αμερικάνικης επανάστασης ακόμα και της σοβιετικής με την εξέλιξή τους αποδεικνύουν του λόγου μου το αληθές.

    Αλλά το ζητούμενο για μας, τους δημοκράτες-σοσιαλιστές, δεν είναι ένα ουτοπικό σύνταγμα αλλά ένα σύνταγμα που θα επιτρέπει τις κοινωνικές δυνάμεις να συνεργάζονται, να διεκδικούν και να διασφαλίζουν νέες κοινωνικές ισορροπίες.

    Στην 3η παράγραφο του κειμένου γίνεται σαφής αναφορά στον αγώνα για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, αλληλεγγύη ανά την υφήλιο. Η κατάκτηση της ισονομίας, ισηγορίας, ισοπολιτείας στα εσωτερικά των κρατών αλλά στις σχέσεις μεταξύ των κρατών αποτελεί το στόχο. Και πρέπει να νιώθουμε ιδιαίτερα υπερήφανοι διότι αυτές οι έννοιες γεννήθηκαν στον τόπο μας. Ασφαλώς μια τέτοια Ευρώπη οραματίζονται οι λαοί της. Μια Ευρώπη που δεν ανταγωνίζεται στα πλαίσια του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας αλλά υπερβαίνει  τον ανταγωνισμό για επικυριαρχία και προβάλει το ρόλο μιας ηθικής, πολιτισμικής υπερδύναμης ικανής να συμβάλλει στη θεμελίωση μιας ειρηνικής παγκόσμιας έννομης τάξης. Ικανής να κατευθύνει τους διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) αν όχι να λειτουργούν σ” ένα σύστημα παγκόσμιας έννομης τάξης, τουλάχιστον να εφαρμόζουν τις ειλημμένες αποφάσεις τους για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Και τα λέω αυτά χωρίς να παραγνωρίζω το ρόλο της οικονομίας στην παγκόσμια πραγματικότητα ούτε στην εξουσία που ασκεί πολλές φορές επί της πολιτικής.

    Ζητούμενο βέβαια εξακολουθεί ν” αποτελεί η ύπαρξη μιας ενιαίας εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής που θα αγκαλιάσουν οι λαοί της Ευρώπης.

    Όσον αφορά τα ζητήματα παιδείας και πολιτισμού μας επιβάλλουν να χαράξουμε συγκεκριμένη εθνική στρατηγική. Έχουμε καθήκον να διαμορφώσουμε την ελληνική συνιστώσα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι στο σύστημα αξιών στην ιεράρχηση των αναγκών.

    Κ.κ.

    Το ζητούμενο για τη χώρα μας είναι ν” αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες που μας δίνονται σήμερα στον ενδοευρωπαϊκό και παγκόσμιο καταμερισμό γνώσης και δύναμης. Να οργανώσουμε τις πνευματικές μας δυνάμεις στην Ευρώπη των 25. Να οργανώσουμε τις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις. Να συμφωνήσουμε ποιες συμμαχίες απαιτούν οι καιροί. Πάντα εντός της Ευρώπης, γιατί οφείλουμε να είμαστε στον πυρήνα των ευρωπαϊστών.

    Κλίνοντας θα ήθελα να υποβάλλω μια ερώτηση στη κυβέρνηση και ελπίζω να λάβω κατηγορηματική απάντηση.

    Το προοίμιο του σχεδίου για το σύνταγμα της Ευρώπης που ψηφίστηκε από το ευρωπαϊκό συμβούλιο στη Θεσ/νικη στις 20 Ιουνίου 2003 ξεκινά με τη φράση του Θουκυδίδη «χρώμεθα γαρ πολιτεία … και όνομα μεν δια το μη ες ολίγους αλλ” ες πλείονας οικείν δημοκρατία κέκληται». Στο υπό ψήφιση σύνταγμα αυτή η φράση έχει απαλειφθεί. Γιατί απαλείφθηκε και τι έκανε η Ελληνική κυβέρνηση για να μην απαλειφθεί;

     

    19/04/2005

  • Τροπολογία για περαιτέρω μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ

    Θα περίμενε κανείς στην Ελλάδα του 2005 η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση να χτίσει πάνω στα συγκριτικά πλεονεκτήματα που της άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση και να χαράξει μια νέα αναπτυξιακή πορεία για να πάει τη χώρα μπροστά. Για να βελτιώσει το επίπεδο ζωής των Ελλήνων

    Να είναι συνεπής εν πάση περιπτώσει με τις προεκλογικές της εξαγγελίες και αφού επαγγελόταν κεντρώα πολιτική να ανταγωνιζόταν την προηγούμενη στην προσφορά και την αποτελεσματικότητα. Αντ” αυτού ένα χρόνο τώρα παρακολουθούμε μια συνειδητή προσπάθεια αυτοκαταράκωσης του κύρους της χώρας διεθνώς και αναίρεση των κατακτήσεων του λαού.

    Ο κύριος Καραμανλής, ο κύριος Αλογοσκούφης ρητά διατύπωναν ότι θα μειώσουν το συνολικό βάρος της φορολογίας στην οικονομία.

    Τώρα τι λένε ;

    Τώρα που όλοι οι Έλληνες κατάλαβαν ότι αυτή η κυβέρνηση αποτελεί τον ορισμό της ανακολουθίας και της αυτοδιάψευσης κατάλαβαν ότι η ελάφρυνση των φόρων σημαίνει νέοι φόροι επί εχόντων και μη.

    Αλλά εδώ με αυτή την τροπολογία επιχειρείται κάτι χειρότερο. Εκποιείται ο δημόσιος πλούτος, έτσι απλά και ανάλγητα. Χωρίς σχέδια. Χωρίς αναπτυξιακή πολιτική. Επειδή έχετε ανάγκη εσόδων εκποιείτε πλουτοπαραγωγικές πηγές. Λυπάμαι αλλά η πώληση πηγών εσόδων και πόρων για ν” αντιμετωπιστούν ελλείμματα, μου θυμίζει λογαριασμούς του Καραγκιόζη.

    Έχετε συνείδηση ότι ο εθνικός πλούτος δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση αλλά στους Έλληνες «στους νεκρούς και στους αγέννητους» που λέει ο ποιητής, και ότι κάθε κυβέρνηση έχει χρέος να αυξάνει το δημόσιο πλούτο και όχι να τον εκποιεί ;

    Τώρα γίνεται αντιληπτό ότι επανίδρυση του κράτους σημαίνει για σας εκχώρηση του κράτους.

    Κύριοι ο ΟΠΑΠ δεν είναι ο όποιος οργανισμός, είναι από τις χρυσοφόρες όρνιθες του δημόσιου τομέα με 3,1 δις € έσοδα ετησίως και σύμφωνα με το καταστατικό του λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος ως εταιρεία που ασκεί δραστηριότητα κοινής ωφέλειας. Νοικοκύρεμα – Διαφάνεια θέλει ο ΟΠΑ, όχι ξεπούλημα.

    Μετά την πρωτοφανή – σκανδαλώδη διοίκηση που ασκείται επί των ημερών σας τώρα αποφασίζετε να την εκποιήσετε.

     

    Βέβαια μη σας αδικώ, μετά από πλήθος ερωτήσεων και επερωτήσεων που υποβάλλαμε, απομακρύνθηκε ο πρόεδρος. Η πολιτική όμως παραμένει η ίδια.

     

    Η προσδοκία σας είναι να εισπράξετε άμεσα. Πόσο άραγε ;  Όχι βέβαια μόνο 26,8 εκατ. € που αναφέρει η έκθεση του Εθνικού Λογιστηρίου. Περίπου 1 δις €. Αυτά θα μπορούσατε να εισπράξετε άμεσα αν ο οργανισμός διοικείτο χρηστά και νοικοκυρεμένα.

    Κύριε υπουργέ,

    Με βάση το νόμο είστε εποπτεύον υπουργός.

    Δεν ενοχλείστε που με απόφαση του Δ.Σ. του ΟΠΑΠ ήδη έχουν εισπραχθεί 500.000 € από επιτροπή διακήρυξης όταν άλλη επιτροπή με 40.000 € έχει ήδη εκπονήσει το σχέδιο διακήρυξης. Συνολική αμοιβή της επιτροπής διακήρυξης είναι της τάξης των 2,5 εκατ. €.

    • Δεν ενοχλείστε που στη Θεσ/νίκη που υπηρετούν μόνο 22 υπάλληλοι, εκ των οποίων μόνο 3 ΠΕ, συστήνετε γενική διεύθυνση με 3 ανεξάρτητες διευθύνσεις και 10 τμήματα. Μεταβάλλεται δηλαδή σε παράρτημα του υπουργείου Αθλητισμού.
    • Δεν ενοχλείστε που στο πρώτο κιόλας τρίμηνο έχουν διατεθεί πάνω από 22 εκατ€ σε χορηγίες πελατειακού και μικροκομματικού τύπου.
    • Δεν ενοχλείστε που στήνονται φωτογραφικοί και κατευθυνόμενοι διαγωνισμοί για τη διαφήμιση του οργανισμού ύψους 50 εκατ. € για 2+1 χρόνια αλλά τυρβάζετε ερωτήσεις – επερωτήσεις.

    Αλλά δεν παρεμβαίνετε ούτε για τη σύμβαση μεταξύ του ΟΠΑΠ και της θυγατρικής του ΟΠΑΠ υπηρεσιών  όπου έτσι απλά χωρίς μελέτη και παρά την αντίθεση όλων των ενδιαφερόμενων εκχωρείτε το 1% των εισπράξεων του ΚΙΝΟ περίπου 15 εκατ. € το χρόνο σύνολο πάνω από 100 εκατ. €.

    Ούτε προσβάλετε απόφαση κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου που υπονομεύει τον κοινής ωφέλειας χαρακτήρα του οργανισμού.

     

    Κύριοι Συνάδελφοι της συμπολίτευσης είστε έντιμοι άνθρωποι. Εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε του λόγου μου το αληθές.

     

    Κύριοι αν δε μεθοδεύετε πάντως αφήνετε να απολεσθεί το μονοπώλιο του ελέγχου των τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα.

    Απεμπολείτε  το δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του  οργανισμού. Κινδυνεύει η χώρα μας να γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που με τη δική της θέληση δηλώνει παραίτηση από τα δικαιώματα του κράτους για τον έλεγχο των τυχερών παιχνιδιών. Μακάρι να κάνω λάθος. Αλλά επιτέλους πάρτε θέση. Το ελληνικό κράτος θα παραμείνει θεματοφύλακας του δημόσιου πλούτου ή θα λειτουργήσει σα φοροεισπράκτορας ξένων μεγάλων επιχειρήσεων και Ελλήνων υπαλλήλων τους ;

    07/04/2005

     

  • Ψυτάλλεια

    Κύριε Υπουργέ

    Η ερώτησή μου ουδόλως κατέχεται από αντιπολιτευτική διάθεση. Αποσκοπεί στο να μεταφέρει στο Κοινοβούλιο την αναστάτωση που έχει προκαλέσει στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά καθώς και την ομόφωνη αντίθεση της νομαρχιακής και δημοτικής αυτοδιοίκησης του Πειραιά, η απόφαση της ΕΥΔΑΠ που αναγνώστηκε από τον κύριο Πρόεδρο.

    Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκε μια τεράστια επένδυση, ανάσα για τους κατοίκους του Πειραιά και των γύρω Δήμων, ανάσα για τη θάλασσα και το περιβάλλον. Όπου από υπόνομο του Λεκανοπέδιου η θάλασσα ξανάγινε γαλάζια και βρήκε ζωή.

    Το ζήτημα δεν είναι να μας πείτε ποιος καθυστέρησε για την ολοκλήρωση του έργου αλλά τι θα κάνετε εσείς για την ολοκλήρωσή του. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια παρανομία από μεριάς της ΕΥΔΑΠ την οποία σας καταγγέλλω.  Μια απόφαση η οποία θα προκαλέσει μεγάλη μόλυνση στο περιβάλλον και ανεξέλεγκτες επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων της περιοχής αλλά και όλου του Λεκανοπεδίου.

    Η ΕΥΔΑΠ προκήρυξε δημόσιο ανοιχτό διαγωνισμό για τη φόρτωση, μεταφορά και διάθεση της λάσπης και σε 10 μέρες ανακήρυξε προσωρινό μειοδότη.

    Και ω του θαύματος η επιλεγείσα πρόταση προτείνει την αεριοποίηση, δηλαδή την καύση της λάσπης επί της Ψυτάλλειας.

    Η πρόταση αυτή ανατρέπει τον περιφερειακό περιβαλλοντικό σχεδιασμό.

    Η πρόταση αυτή δεν έχει κανένα προηγούμενο σε όλο τον κόσμο για τέτοιου μεγέθους έργα. Ένα έργο χωρίς προδιαγραφές, χωρίς καμία αξιοπιστία όσον αφορά τις λύσεις που προτείνει. Είναι δυνατόν ; Σε 3 μήνες να υλοποιηθεί μια σύνθετη μονάδα πρωτοποριακής τεχνολογίας; Αλήθεια με ποια τεχνογνωσία;

    Και κάτι ακόμα. Η υιοθετηθείσα πρόταση δεν είναι ολοκληρωμένη σύμφωνα με τα τεύχη δημοπράτησης και διακήρυξης. Αφού δε γίνεται λόγος για τη διάθεση της παραγόμενης, ιδιαίτερης τοξικής τέφρας. Αφού τέτοιοι χώροι ειδικής ταφής δεν υπάρχουν στην Ελλάδα.

    Κύριε Υπουργέ προλάβετε. Με βάση τους νόμους και τις κοινές υπουργικές αποφάσεις την ευθύνη για τη διάθεση των στερεών αποβλήτων έχει το ΥΠΕΧΩΔΕ και η Περιφέρεια.

    Η απόφαση της ΕΥΔΑΠ βρίσκεται σε κατάφορη αντίθεση με τους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους, την ελληνική νομοθεσία αλλά και αυτή της Ε.Ε.

    Πώς θα το νομιμοποιήσετε;

    Θ” αλλάξετε το περιβαλλοντικό σχεδιασμό;

    Γνωρίζετε και μπορώ να σας καταθέσω 5 μελέτες του Πολυτεχνείου από το 1996-2002 που προτείνουν ότι η ενδεδειγμένη λύση είναι μόνο η θερμική ξήρανση.

     

    02/02/2005

  • Επερώτηση για ΟΠΑΠ

    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

    Θέλω να με πιστέψετε, δε βρίσκομαι στην καλύτερη των θέσεων επερωτώντας την ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού για εξόφθαλμα σκανδαλώδεις πράξεις της διοίκησης του ΟΠΑΠ. Ενός δημόσιου οργανισμού, εισηγμένου στο χρηματιστήριο με το 51% των μετοχών να ανήκει στο δημόσιο ο οποίος εποπτεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

    Είμαι υποχρεωμένος όμως να το πράξω. Έχω συνταγματική υποχρέωση να το πράξω. Γιατί το Κοινοβούλιο, η κορυφαία αυτή έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, αποτελεί συγχρόνως το τελευταίο ανάχωμα της Δημοκρατίας σε πιέσεις και συμφέροντα. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, που η πολιτική και οι ασχολούμενοι με αυτή, όπως αναδεικνύουν δεκάδες  δημοσκοπήσεις, παρουσιάζουν έλλειμμα κύρους έναντι της κοινωνίας και κυρίως της νέας γενιάς. Οφείλουμε όλοι μαζί να αναδείξουμε, ν” απενοχοποιήσουμε και ν” αναβαθμίσουμε τον κυρίαρχο ρόλο της πολιτικής.

    Η επερώτηση αυτή, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως πόλεμος φθοράς του αντιπάλου αλλά σα δημιουργικός κοινοβουλευτικός έλεγχος. Που σκοπεύει στην έξοδο από το τέλμα. Στις ευνομούμενες δημοκρατίες πολιτικός ανταγωνισμός σημαίνει ανταγωνισμός προσφοράς, ανταγωνισμός πολιτικού και κοινωνικού ήθους.

    Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

    Έχετε μπροστά σας ένα κείμενο επερώτησης που υπογράψαμε 23 συνάδελφοι, που περιγράφει τραγικά γεγονότα και καταστάσεις, που κατά τη γνώμη μου αποτελούν τον ορισμό της κακοδιοίκησης, της ευνοιοκρατικής και χαριστικής υποστήριξης των ημετέρων σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, της αυθαιρεσίας, της σπατάλης του δημοσίου χρήματος. Πράξεις που συμβαίνουν κατ” εξακολούθηση από το διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ, που διόρισε η σημερινή κυβέρνηση.

    Θα θελα λίγο την προσοχή σας, προκειμένου να σκιαγραφήσω τα γεγονότα και να τεκμηριώσω την επερώτηση.

    Η προηγούμενη διοίκηση του οργανισμού είχε προκηρύξει διεθνή διαγωνισμό για την προμήθεια, εγκατάσταση και συντήρηση τερματικού εξοπλισμού, ο οποίος έληγε στις 17-6-2004. Η μελέτη του ως άνω διαγωνισμού, ανετέθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με συνολικό κόστος χρηματοδότησης 58.410€  .

    • Ø Καταθέτω ……………………….

    Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το οποίο ρητά δηλώνει ότι διαθέτει την τεχνογνωσία για να φέρει σε πέρας το έργο, εκπροσωπούσε – σημειώστε παρακαλώ τα ονόματα – η αντιπρύτανης κυρία Τζιαμπίρη, τον δε ΟΠΑΠ ο τότε πρόεδρός του.

    Στις 15-6-2004 δυο μέρες δηλαδή πριν τη λήξη του διαγωνισμού, συνέρχεται το Δ.Σ. του ΟΠΑΠ και αποφασίζει, κατά πλειοψηφία, την ακύρωση του διαγωνισμού. Σημειωτέον, δεν υπάρχει υπηρεσιακή εισήγηση που να εξηγεί τους λόγους αλλαγής της προηγούμενης προκήρυξης τόσο σε οικονομικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο. Ακόμα δεν υπάρχει ούτε γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας, για τη νομιμότητα της απόφασης του Δ.Σ. αλλά και την ευθύνη των παρεκκλίσεων από τις δεσμεύσεις έναντι των μετόχων όπως αποτυπώνονται στα ενημερωτικά δελτία των μετοχοποιήσεων.

    • Ø Σας καταθέτω ………………..

    Στις 23 Σεπτεμβρίου συγκαλείται το Δ.Σ. και αποφασίζει επίσης κατά πλειοψηφία τη συγκρότηση επιτροπής διακήρυξης ενός νέου δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΕΡΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ».

    Στην 31η συνεδρίαση, της 23 Σεπτεμβρίου 2004, το Δ.Σ. του ΟΠΑΠ αποφάσισε τη συγκρότηση νέας επιτροπής διακήρυξης του ως άνω διαγωνισμού, αποτελούμενη από τους κ.κ. Καΐση Αθανάσιο, Τσιτσικλή Ιωάννη, Αργυράκη Παναγιώτη, Τζιαμπίρη Γεώργιο, Γκοτζαμάνη Βασίλειο, Σημαιοφορίδη Αγάπιο και Κούκη Μηνά. Ακόμα αποφάσισε την ανάθεση της εκτέλεσης «μελέτης σχετιζόμενης με τον ως άνω διαγωνισμό» – τι να σημαίνει αυτό άραγε; – στους καθηγητές του Α.Π.Θ. κ.κ. Βλαχάβα Ιωάννη και Λιναρδή Παναγιώτη, έναντι του ποσού των 100.000€ πλέον ΦΠΑ και των εξόδων μετακίνησης, διαμονής και διατροφής των καθηγητών και 3 ακόμα μελών της επιστημονικής τους ομάδας.

    Σημειώστε παρακαλώ, ότι ορίζονται 2 ανεξάρτητες επιτροπές, αδρά αμειβόμενες, με ίδιο αντικείμενο.

    • Ø Καταθέτω ……………..

    Σε επόμενη συνεδρίαση, συγκεκριμένα στην 33η ,της 14-10-2004, ο κύριος Φιλιππίδης εισηγήθηκε την αύξηση του προϋπολογισμού του έργου σε 200 εκατ.€, χωρίς καμία προηγούμενη μελέτη σκοπιμότητας ή εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη ανάλυση από ειδικούς ή υπηρεσιακούς παράγοντες, που να αιτιολογεί την αναγκαιότητα διεύρυνσης του αντικειμένου του διαγωνισμού κατά 80 εκατ.€. Στην ίδια συνεδρίαση το Δ.Σ. αποφάσισε για τις αμοιβές της επιτροπής διακήρυξης  του διαγωνισμού, αυτή που ανέφερα πιο πάνω, ως εξής: Καΐσης Αθανάσιος (Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ),  Τσιτσικλής Ιωάννης (Καθηγητής ΗΠΑ), Αργυράκης Παναγιώτης (Καθηγητής ΑΠΘ), Τζιαμπίρης Γεώργιος (Δρ. Πληροφορικής) από 125.000€ πλέον ΦΠΑ και εξόδων μετακίνησης.

    • Ø Καταθέτω …………………

    Σημειωτέον η επένδυση των 200εκατ.€ είναι η υψηλότερη από σύστασης του ΟΠΑΠ. Είναι η υψηλότερη επένδυση πληροφορικής που τρέχει αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη. Θέλω παρακαλώ να σημειώσετε ότι ενώ μέχρι τώρα οι επιτροπές αφορούσαν πανεπιστήμια, τώρα πλέον επιλέγονται φυσικά πρόσωπα.

    Δεν ακολουθήθηκε η ορθή θεσμική διαδικασία, να ενημερωθούν δηλαδή οι πρυτανικές αρχές των ελληνικών πανεπιστημίων, για την αναγκαιότητα σύστασης επιτροπής διακήρυξης , η οποία θα αποτελείτο από ειδικούς επιστήμονες και αυτές να προτείνουν τα μέλη και τις αμοιβές τους. Αντ” αυτού  έγιναν αυθαίρετοι και μεροληπτικοί ορισμοί, κατά παράβαση του κανονισμού «προμήθειας υλικών και υπηρεσιών» της εταιρείας.

    Όπως αναφέρεται στα πρακτικά ο χρόνος λειτουργίας της επιτροπής διακήρυξης προσδιορίστηκε για 3μηνο περίπου. Αντιλαμβάνεστε κύριοι συνάδελφοι, το μέγεθος της αμοιβής; Εξωπραγματικά ποσά. Αμοιβή 500.000€ σε 4 μέλη για 3 μήνες δουλειά. Μεγέθη, ασύλληπτα για την ελληνική αλλά και την παγκόσμια πραγματικότητα.

    Σημειώστε παρακαλώ ότι, στην εξέλιξη του διαγωνισμού θα συσταθούν ακόμα επιτροπή αξιολόγησης και κατάρτισης της σύμβασης και επιτροπή παρακολούθησης και τελικής παραλαβής. Σημειωτέον ότι σύμφωνα με εισήγηση του προέδρου το κόστος των επιτροπών θα ανέλθει στο ιλιγγιώδες ύψος των 2.300.000 €, το οποίο σε κάθε περίπτωση είναι αδικαιολόγητο. Ακόμα σύμφωνα με πρόταση του κ.Φιλιππίδη οι επερχόμενες επιτροπές θα έχουν την ίδια σύνθεση με την επιτροπή διακήρυξης. Είναι η αποθέωση της εξαχρείωσης. Είναι ο ορισμός της σπατάλης του δημοσίου χρήματος και όχι μόνο.

    Ακόμα, αποκλείστηκαν από την επιτροπή εκπρόσωποι του Δ.Σ. του συλλόγου των εργαζομένων. Όπως επίσης και εξειδικευμένοι μόνιμοι υπάλληλοι του οργανισμού, πλην ενός, κατά παράβαση της πάγιας πρακτικής. Γιατί άραγε;

    Το πιο πάνω επισημαίνει με οργισμένη ομόφωνη ανακοίνωσή του το Δ.Σ. του συλλόγου εργαζομένων του ΟΠΑΠ. Σ” αυτή την ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι, αναρωτιούνται από ποια μελέτη προκύπτει το ιλιγγιώδες ποσό των 200εκατ € και με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή των μελών της επιτροπής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης από το οποίο προέρχεται ο πρόεδρος.

    • Ø Κατατίθεται …………………….

    Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΟΠΑΠ, της 14-10-2004, αποφασίστηκε η ανάθεση υποστηρικτικών υπηρεσιών για το διαγωνισμό στην εταιρεία «Γ.ΤΖΙΑΜΠΙΡΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε.», δηλαδή μιας εταιρείας που ανήκει σε ένα από τα μέλη της επιτροπής διακήρυξης, αντί του συνολικού ποσού των 576.000€. Και ακόμα ότι:

    • Ø Το ποσό αυτό κατανέμεται ανά μήνα, μέσω 2 ανεξάρτητων συμβάσεων, προκειμένου να εμφανιστεί σύννομη η πράξη. Η 1η ύψους 12.200€ μηνιαίως πλέον ΦΠΑ και η 1η 11.800 πλέον ΦΠΑ. Η σύμβαση είναι διάρκειας 1 έτους με δυνατότητα επέκτασης 1 έτους ακόμα.
    • Ø Για τις δραστηριότητες δε της εταιρείας διατίθενται ακόμα και γραφεία εντός των διοικητικών υπηρεσιών του οργανισμού.
    • Ø Για την απόφαση αυτή ο σύλλογος εργαζομένων του ΟΠΑΠ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία επεσήμανε ότι οι υπηρεσίες και οι υπάλληλοι του οργανισμού είναι άριστοι γνώστες του αντικειμένου και μπορούν άνετα ν” αναλάβουν το πιο πάνω έργο. Πρόκειται αναμφίβολα για μια φωτογραφική ανάθεση σε εταιρεία ημετέρων.

    Εδώ να φρεσκάρω λίγο τη μνήμη σας, το όνομα Τζιαμπίρης έχει αναφερθεί μέχρι τώρα ήδη 3 φορές. Η 1η αναφορά ήταν της αντιπρυτάνεως του πρώτου διαγωνισμού. Η 2η του μέλους της επιτροπής διακήρυξης. Και η 3η ως Τζιαμπίρης Ε.Ε.. Υπάρχει και μια άλλη αναφορά στην 27η συνεδρίαση , της 8 Ιουλίου 2004, όταν ο κύριος Τζιαμπίρης προσλαμβάνεται σαν σύμβουλος της διοίκησης με  3μηνιαία σύμβαση και αμοιβή 12.000€ μηνιαίως.

    • Ø Κατατίθεται …………………

    Κύριοι Συνάδελφοι,

    Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

    Η ΟΠΑΠ Α.Ε. θα δαπανήσει ένα υπέρογκο ποσό για έργο που μπορούν να υλοποιήσουν οι υπηρεσίες της.

    Δεν ίσχυσαν αντικειμενικά κριτήρια στην επιλογή της ως άνω Ετερόρρυθμης Εταιρείας.

    Έγινε κατάτμηση του ποσού και απευθείας ανάθεση.

    Δεν προκηρύχθηκε διαγωνισμός σύμφωνα με τον κανονισμό προμήθειας υλικών και υπηρεσιών της ΟΠΑΠ Α.Ε., για να εξασφαλιστεί η καλύτερη προσφορά, αφού το συνολικό ποσό υπερβαίνει τα 150εκατ.€.

    Αλλά ποια είναι αυτή η εταιρεία που θα παρέχει υποστηρικτικές υπηρεσίες, θα κρατάει πρακτικά, θα κλείνει τα ραντεβού των μελών της επιτροπής κάτι που δε μπορούν να το κάνουν οι υπηρεσίες του οργανισμού ; Εδώ έρχεται το κερασάκι στην τούρτα. Είναι μια εταιρεία χωρίς εμπειρία, χωρίς επιστημονική στελέχωση, κατά τεκμήριο ανεπαρκής για τη στήριξη ενός τόσο μεγάλου διαγωνισμού. Διότι πρόκειται για νεοσύστατη εταιρεία (συστάθηκε στις 24-7-2002) με εταιρικό κεφάλαιο μόλις 600€.

    • Ø Καταθέτω …………………

    και χωρίς έργο και εμπειρία, η οποία έχει καταθέσει μια μόνο φορολογική δήλωση και μάλιστα ζημιογόνο, με ακαθάριστα έσοδα μόλις 9.300€.

    Έλεος κύριοι συνάδελφοι.

    Σε μια χώρα με οικονομικά προβλήματα, με τους αγρότες στους δρόμους, με τους χαμηλοσυνταξιούχους να κινούνται στα όρια της φτώχειας, είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα; Είναι αυτές πρακτικές που συμβαίνουν σε δημοκρατική χώρα ή αρμόζουν σε δεσποτεία του παρελθόντος και σε δημοκρατίες της μπανανίας; Είναι αυτό πολιτική; Είναι διοίκηση; Εκτός αν θεωρηθεί η διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων σαν διακανονισμό συμφερόντων με προσωπικό όφελος.  Αλλά αυτό δεν αφορά το δημοκρατικό πολίτευμα. Είναι άλλο πολίτευμα.

    Κύριοι συνάδελφοι,

    Η επερώτηση κατετέθη στις 6-12-2004. Ακόμα και αν δε γνώριζε όλ” αυτά η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, τότε τα έμαθε. Δεν έκανε όμως τίποτε. Γι” αυτό τους καλέσαμε σήμερα. Για να ενημερωθούμε για το τι έκαναν και τι δεν έκαναν και γιατί. Και με αφορμή αυτό, να καλέσουμε την εθνική αντιπροσωπία, να δει και να αξιολογήσει τα εν λόγω άνθη του κακού όχι ως μεμονωμένες περιπτώσεις αλλά ως ενδείξεις του κλίματος που κυριαρχεί. Ως ενδείξεις της φιλοσοφίας του  management  των δημοσίων υπηρεσιών, που υπάρχει σήμερα στη χώρα μας, 1 χρόνο μετά την ανάληψη της κυβέρνησης από τη Ν.Δ. Να δει :

    • Τις σχέσεις εργαζομένων και διοίκησης.
    • Τις σχέσεις των δημοσίων επιχειρήσεων με την ακαδημαϊκή κοινότητα
    • Να δει με ποια κριτήρια ορίζονται οι διοικήσεις

    όταν σε Ανατολή και Δύση γίνεται αγώνας για την ανασυγκρότηση των θεσμών, οι πιο πάνω περιγραφείσες πρακτικές οδηγούν στον πιο αδιαφανή και αντιαναπτυξιακό παρεμβατισμό πελατειακού τύπου.

    Αυτή είναι η επανίδρυση του κράτους;

    Το κομματικοποιημένο management;

    Όταν στο κόσμο του διεθνούς management για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας κυριαρχούν έννοιες όπως οι έννοιες της εταιρείας ως κοινότητα και της εταιρικής κουλτούρας εσείς παροπλίζεται τους εργαζόμενους με γνώση, τους βλέπετε ανταγωνιστικά και φέρνεται απ” έξω στρατιές συμβούλων, να κάνουν τι; Μήπως για να ξεχρεώσετε υποχρεώσεις ή για επένδυση προσωπικών οφελών στο μέλλον;

    Λυπάμαι, αλλά καθηλώνετε το δημόσιο τομέα στη μικροκομματική λογική. Στην εποχή που η θεσμική αντιμετώπιση της διαφθοράς και η θαρραλέα επένδυση στη γνώση είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη, οι πρακτικές αυτές οδηγούν σε οπισθοδρόμηση και μαρασμό.

    Και κάτι πολύ σημαντικό. Αντί να θεσμοθετηθεί η διαφάνεια στις σχέσεις του δημόσιου τομέα και των δημόσιων πανεπιστημίων, μετατρέπετε τους πανεπιστημιακούς σε προγραμματάδες και κομματικούς πελάτες. Και μάλιστα ενός πανεπιστημίου σπουδαίου και νευραλγικού, για την προώθηση της παιδείας και της ανάπτυξης στη Βόρεια Ελλάδα και στην ευρύτερη Βαλκανική, που όμως σε κάποιες περιπτώσεις και στο παρελθόν είχε απασχολήσει το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο για εργασίες ή διατριβές που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.

    • Ø Καταθέτω σχετικά……………….

    Αλλά επ” αυτού θα επανέλθω.

    Σε ότι αφορά την επερώτηση κύριε Υπουργέ, γιατί δε σταματάτε τις μεθοδεύσεις που καθοδηγούν το διαγωνισμό σε προαποφασισμένη κατεύθυνση. Δεν το βλέπετε; Τα στοιχεία βοούν. Έχετε νομίζω δύο επιλογές. Ή αναγνωρίζετε και αναλαμβάνετε το πολιτικό κόστος αυτής της υπόθεσης, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη διοίκηση του ΟΠΑΠ, σας λέω ότι και στο παρελθόν και τώρα είμαστε κατά της ποινικοποίησης της πολιτικής. Ή δε το αναλαμβάνετε, τότε κρίνω ότι είστε υποχρεωμένος να επαναλάβετε τη γνωστή και προσφιλή σας – όταν αφορά άλλους – προσφυγή στον εισαγγελέα.

     

    14/01/2005

Page 13 of 17« First...1112131415...Last »