ΕΓΚΛΗΣΗ – ΜΗΝΥΣΗ 23-02-2018
Κατέθεσα σήμερα έγκληση – μήνυση για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση κατά των «προστατευόμενων» μαρτύρων και των ηθικών αυτουργών τους.
Επιχείρησαν την πολιτική, κοινωνική και ηθική ‘δολοφονία’ μου.
Δύο είναι οι κατευθυντήριες γραμμές των ψευδών και ανήθικων ισχυρισμών τους.
Η πρώτη. Ένας από τους ψευδομάρτυρες επικαλείται ως πηγή του κάποιες αόριστες συζητήσεις ανώτερου στελέχους της Novartis. Και το στέλεχος αυτό το εμφανίζουν να επικαλείται ως δική του πηγή δήθεν φήμες της αγοράς. Είναι κατάδηλο ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τέτοιοι ισχυρισμοί από κανένα Δικαστήριο, από καμιά έννομη τάξη, στην οποία έχουμε πολιτισμική αναφορά. Και δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν είχα οποιαδήποτε έκνομη ή αθέμιτη σχέση με εκπροσώπους της εταιρίας Novartis ή οποιασδήποτε άλλης φαρμακευτικής εταιρίας.
Η δεύτερη. Ισχυρίζονται οι ψευδομάρτυρες ότι στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων μου, ως Προέδρου του Ε.Ο.Φ., δήθεν προσέφερα παρανόμως εξυπηρετήσεις στη Novartis. Ειδικότερα ότι:
(α) δήθεν προώθησα και ενέκρινα κλινικές μελέτες της συγκεκριμένης εταιρίας, ενώ παράλληλα δεν προώθησα και δεν ενέκρινα κλινικές μελέτες άλλων εταιριών. Σήμερα με την έγκληση – μήνυσή μου προσκομίζω βεβαίωση της σημερινής Διοίκησης του ΕΟΦ με την οποία καταρρέει παταγωδώς ο κατάδηλα ψευδής ισχυρισμός τους χωρίς καμία επιφύλαξη, ούτε ένα αστερίσκο.
(β) δήθεν ανακάλεσα πρόστιμο 25.000 ευρώ σε βάρος της Novartis. Και αυτό ένα χυδαίο και μικρονοϊκό ψεύδος τους. Δεν υπάρχει καμία τέτοια απόφασή μου. Ούτε ο Πρόεδρος, ούτε το ΔΣ του ΕΟΦ έχει τέτοια αρμοδιότητα. Με απλά λόγια ούτε ανακάλεσα ούτε μπορούσα να ανακαλέσω τέτοια απόφαση.
(γ) δήθεν κυκλοφόρησαν νέα φάρμακα μόνο της εταιρίας Novartis και όχι ανταγωνιστικών εταιριών. Η αλήθεια είναι και προσκόμισα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι εκείνη την περίοδο ο ΕΟΦ πρότεινε προς το Υπουργείο την τιμολόγηση 290 νέων φαρμάκων από όλες τις φαρμακευτικές εταιρίες, χωρίς να προκύπτει οποιαδήποτε εύνοια υπέρ της εταιρίας Novartis.
Και για κάθε άλλο ψευδή και συκοφαντικό επιμέρους ισχυρισμό τους, τους διαψεύδω προσκομίζοντας αδιάψευστα στοιχεία.
Από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων μου εγκατέστησα ένα αυστηρό συλλογικό διαδικαστικό πλαίσιο με απόλυτη διαφάνεια και ελεγξιμότητα. Αυτό το κανονιστικό πλαίσιο τηρήθηκε μέχρι κεραίας επί των ημερών μου. Και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό.
Οι συκοφάντες μου δεν ντράπηκαν την επαγγελματική, κοινωνική και πολιτική μου πορεία. Υπηρέτησα την Ιατρική και τον άνθρωπο επί 35 συναπτά χρόνια. Εκπροσώπησα επί 12 χρόνια τον πιο ταλαιπωρημένο λαό της Β’ Περιφέρειας Πειραιά. Και συμμετείχα σε όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Επιχείρησαν να λασπώσουν και την πολιτική σχέση μου με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, η οποία είναι σχέση πολιτικής συνεργασίας και προσωπικού, πολιτικού και θεσμικού σεβασμού.
Την υπεράσπιση της τιμής και της υπόληψής μου έναντι χυδαίων και φανταστικών ισχυρισμών θα την παλέψω μέχρι το τέλος. Αυτό το οφείλω στην πορεία μου, στην οικογένειά μου και στους πολίτες της Β’ Περιφέρειας Πειραιά.
Αυθύπαρκτη παρουσία
Το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, ο ευρύτερος κεντροαριστερός χώρος αντιμετωπίζουν σήμερα ένα υπαρκτό και διακριτό δίλημμα: Ή θα υπερασπιστούν την πολιτική και ιδεολογική αυτονομία και αυθυπαρξία τους ή θα παρακολουθούν τους ψηφοφόρους να διολισθαίνουν στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ όπως άλλωστε συνέβη στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Απέναντι στο δίλημμα αυτό οφείλουν να πάρουν σαφή και καθαρή θέση, χωρίς υπεκφυγές και ταλαντεύσεις.
Πεποίθησή μου είναι ότι καθίσταται απαραίτητη η καθαρή οριοθέτηση του ΠΑΣΟΚ έναντι μιας ανερμάτιστης και ψευδεπίγραφης Αριστεράς, που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά και την εμπειρία της τραγικής διακυβέρνησής του, η πλήρης απομάκρυνση από όποιες σκέψεις συμπαράταξης μαζί του, καθίσταται αναγκαία για τη στρατηγική του χώρου μας. Συγγενικές σχέσεις δεν μπορεί να υπάρχουν.
Το κυβερνόν κόμμα, μπορεί να εξέφρασε -και σε κάποιο βαθμό ακόμη εκφράζει-ένα ισχυρό πολιτικό ρεύμα, ωστόσο δεν παύει να αποτελεί συνονθύλευμα ιδεοληπτικών, κρατικιστικών, κινηματικών, λαϊκίστικων, ακόμη και αφελών πολιτικά δυνάμεων, εντέλει ανίκανων και επικίνδυνων για τη διακυβέρνηση του τόπου, με συνδετικό κρίκο μεταξύ τους τη λατρεία τους για την εξουσία. Με τις δυνάμεις αυτές δεν μπορεί να υπάρξει σύγκλιση ή συμπόρευση, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνητική συνεργασία.
Κάτι τέτοιο το αποτρέπει η ανάγκη εξόδου της χώρας από την κρίση. Και βεβαίως το αποτρέπει η επιδίωξή μας να ανασυγκροτήσουμε -στην πραγματικότητα εκ του μηδενός- τον προοδευτικό χώρο, τον οποίο επί πολλά χρόνια εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ.
Το εγχείρημα αυτό αν δεν θεμελιώνεται εξ αρχής σε μια αυτοτελή πολιτική πρόταση, δεν θα αποκτήσει την απαιτούμενη εμβέλεια και θα είναι θνησιγενές.
Συνεπώς, το ΠΑΣΟΚ μπορεί και πρέπει να δείξει ότι συνιστά μια υπαρκτή -μικρή σήμερα, αλλά μεγάλη αύριο- πολιτική δύναμη του Κέντρου και της Αριστεράς, αμιγώς ευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική και εκσυγχρονιστική. Κυρίως οφείλει να συγχρονίσει τα βήματά του με τη μεγάλη δεξαμενή των ανένταχτων πολιτών που βρίσκονται εκτός κομματικών τειχών. Να απευθυνθεί σε όλους εκείνους που στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές απείχαν σε ποσοστό σχεδόν 50% και οι οποίοι στερούνται πολιτικής έκφρασης και την αναζητούν. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν επικεντρώσει το ενδιαφέρον του σ’ αυτές τις δυνάμεις θα τις καταστήσει ευήκοες στον λόγο και την επαγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος είναι ο ενδιάμεσος πολιτικός χώρος που θέλουμε να δημιουργηθεί, να στηρίζεται σε νέες δυνάμεις και σε νέες ιδέες. Δε νοείται να επιχειρούμε την ανασύνθεση της προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης με όσους αποπνέουν παρελθόν και κουβαλούν στις αποσκευές τους παρωχημένες απόψεις και θέσεις, πολύ δε περισσότερο με όσους δοκιμάστηκαν δυσμενώς στην πράξη.
Αυτή είναι η αλήθεια: Αν πράγματι όλοι μας θέλουμε να συνδράμουμε στην ανάδειξη μιας ισχυρής, διακριτής, μεταρρυθμιστικής δύναμης, πρωτίστως οφείλουμε να ανοίξουμε τον δρόμο στα πρόσωπα εκείνα που διαθέτουν την απαιτούμενη πολιτική και διαχειριστική επάρκεια και το αναγκαίο ήθος ώστε να καταστούν φορείς νέων ιδεών και νέων αξιόπιστων προτάσεων.
Εθνική συνεννόηση
(Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 30/4/2015)
Επτά χρόνια τώρα η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας πρωτοφανούς κρίσης (έκλεισαν πέντε χρόνια από το «Καστελόριζο»). Ωστόσο, το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να διαμορφώσει στοιχειώδεις κανόνες συνεννόησης. Το κομματικό συμφέρον επισκιάζει το εθνικό. Ο καταγγελτικός λόγος η οξύτητα, οι τυφλές αντιπαραθέσεις, υποκαθιστούν τον ουσιαστικό διάλογο, τη γόνιμη ανταλλαγή απόψεων, τη σύνεση και την εξεύρεση κοινά αποδεκτών προσεγγίσεων.
Ο διαχωρισμός μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι ψευδεπίγραφος και κοντόφθαλμος. Ούτε τον τόπο υπηρετεί, αλλά εντέλει ούτε τις ίδιες τις κομματικές σκοπιμότητες. Μπορεί η προσήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη σκληρή αντιμνημονιακή γραμμή να τον εκτίναξε στην εξουσία, ωστόσο το όφελος που αποκόμισε μάλλον πρόσκαιρο είναι. Όπως φαίνεται, του γυρίζει μπούμερανγκ. Τον παγίδευσε σε μια αδιέξοδη και επικίνδυνη στρατηγική.
Αναλαμβάνοντας την ευθύνη διακυβέρνησης, βρέθηκε εγκλωβισμένος στη μέγγενη των προεκλογικών διακηρύξεων και ανεδαφικών του υποσχέσεων. Η προσγείωσή του στη σκληρή πραγματικότητα υπήρξε ανώμαλη. Παράλληλα, επιβεβαίωσε πως τα φλέγοντα προβλήματα της Ελλάδας και της οικονομίας δεν αντιμετωπίζονται με ιδεοληψίες και εμμονές.
Οι δυστοκίες, παλινωδίες και αντιφάσεις που επιδεικνύει η κυβέρνηση είναι απότοκες των μονομερειών και της απολυτότητας της αντιπολιτευτικής της περιόδου. Εκατό μέρες τώρα αδυνατεί να χαράξει και να αποκρυσταλλώσει καθαρή στρατηγική χωρίς αντιφάσεις και αμφισημίες. Οι ακροβασίες της στις διαπραγματεύσεις είναι αποκαλυπτικές. Η αναζήτηση έντιμου συμβιβασμού συνυπάρχει με τις αποκαλούμενες «κόκκινες γραμμές». Η έλλειψη ευελιξίας καθίσταται τροχοπέδη για τη διασφάλιση κοινών προσεγγίσεων στις εκκρεμότητες που έχουν απομείνει. Όσο η κυβέρνηση επιμένει στην «πολιτική λύση», η επωφελής συμφωνία θα παραμένει ζητούμενο.
Φαίνεται πλέον καθαρά ότι ο Αλ. Τσίπρας φοβάται ότι θα προκληθεί βαθιά ρωγμή στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αν οδηγηθεί σε μια συμφωνία με τους εταίρους μας. Άλλωστε, γνωρίζει ότι σημαντική μερίδα βουλευτών του δεν θα αποδεχθεί καμία πρόταση που θα οδηγούσε στην αναγκαία και απαραίτητη αναπροσαρμογή. Οποιαδήποτε επικοινωνιακά τεχνάσματα κι αν εφεύρει δεν πρόκειται να ξεπεράσει τον εσωκομματικό σκόπελο. Αν γνώμονάς του είναι η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, δεν μπορεί να αποφύγει το αναμενόμενο κόστος.
Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, οφείλει να επιδείξει τόλμη και αποφασιστικότητα, προκειμένου να προστατεύσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο της Ελλάδας. Η υπάρχουσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία πράγματι είναι εύθραυστη. Το γεγονός αυτό όμως μπορεί κάλλιστα να τον οδηγήσει στην αναζήτηση ευρύτερων συγκλίσεων, εντός Κοινοβουλίου, προκειμένου να κλείσει τις εκκρεμότητες με τους εταίρους και τους δανειστές μας. Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει κυβερνητική συνεργασία με τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Συνεπώς, το αποκαλούμενο «ευρωπαϊκό μέτωπο» είναι χρήσιμο και αναγκαίο όχι για να δώσει αντιπολιτευτικές μάχες χαρακωμάτων, αλλά για να υπηρετήσει με συνέπεια και αποφασιστικότητα τον φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα κριθούν από τη βούλησή τους να υπηρετήσουν την εθνική συνεννόηση.
Δημήτρης Λιντζέρης
Μετεκλογική Δήλωση
Η ψήφος των πολιτών μάς καλεί να πάρουμε γενναίες και ρηξικέλευθες αποφάσεις για το ΠΑΣΟΚ. Το αποτέλεσμα των εκλογών είναι επώδυνο για το κόμμα που με συνέπεια υπηρέτησα από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής του.
Παρέμεινα σταθερός και συνεπής σε αυτή την πορεία, παρότι έγκαιρα και δημόσια αντιτάχθηκα στις ανερμάτιστες πολιτικές που μας οδήγησαν στα σημερινά αδιέξοδα.
Ο κόσμος της Δημοκρατικής Παράταξης αναζήτησε νέα πολιτική έκφραση. Ο κατακερματισμός της είναι γεγονός. Ωστόσο δεν ακυρώνει τη ζωτική ανάγκη για την ανασύνθεσή της.
Με τις πρωτοβουλίες και τις ενέργειες μας θα δείξουμε αν μπορούμε να ανταποκριθούμε στο αίτημα αυτό. Διαφορετικά η αυτοκατάλυση του ΠΑΣΟΚ θα επισφραγίσει το τέλος ενός κοινωνικού και πολιτικού χώρου που ενσάρκωνε την προοδευτική Ελλάδα.
Συμμετείχα στη μάχη των εκλογών, για λόγους ιστορικής μνήμης και ευθύνης, για λόγους ηθικής συνέπειας, στη διαδρομή μου, με την προσδοκία να κρατήσουμε ανοιχτή την προοπτική συνάντησης όλων των προοδευτικών δυνάμεων, για να πετύχουμε την εθνική συνεννόηση κάτι που εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο.
Σας ευχαριστώ που με στηρίξατε σε αυτόν τον αγώνα. Ως ενεργός πολίτης θα είμαι παρών, δίπλα σας.
Ανοιχτη επιστολη
Φίλες και φίλοι,
Πολίτες της Β’ Πειραιά,
Στις 25 Ιανουαρίου θα ψηφίσουμε για το παρόν και το μέλλον μας. Με την ψήφο
μας θα αποφασίσουμε για το δρόμο που θέλουμε να ακολουθήσουμε.
Οι επιλογές που έχουμε είναι συγκεκριμένες:
- Η πρώτη, να προχωρήσουμε μπροστά με σταθερά και σίγουρα βήματα, που
θα κατοχυρώνουν τη θέση της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρώ - Η άλλη, να κάνουμε άλμα στο κενό με απρόβλεπτες συνέπειες.
Αν θέλουμε να αφήσουμε οριστικά πίσω το μνημόνιο και τα «πέτρινα χρόνια» του,
οφείλουμε να βγούμε από αυτό συντεταγμένα χωρίς να διακυβεύσουμε τις σχέσεις
μας με τους Ευρωπαίους εταίρους – δανειστές, διασφαλίζοντας συγχρόνως τα
χρήματα που χρειαζόμαστε για την κάλυψη των τρεχουσών αναγκών.
Ζώντας ξανά με την ψευδαίσθηση «λεφτά υπάρχουν», επιστρέφουμε μαθηματικά
στην αρχή της κρίσης και στο παρελθόν. Με «μαγκιές» χωρίς αντίκρισμα δε
μπορούμε να πετύχουμε τίποτα. Άλλωστε το δις εξαμαρτείν ου λαού σοφού…
Μια χρεοκοπημένη χώρα, όπως η Ελλάδα, μπορεί να βγει από την κρίση:
- αν επιδείξει πολιτικό ρεαλισμό,
- αν αξιοποιήσει τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που της παρέχονται ως
πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, - αν στηριχθεί σε ένα δικό της εθνικό σχέδιο οικονομικής και διοικητικής
ανασυγκρότησης.
Πέντε χρόνια τώρα βιώνουμε τις συνέπειες της κρίσης. Συνειδητοποιήσαμε ότι οι
ανεδαφικές υποσχέσεις μόνο σε οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα οδηγούν.
Η περιοχή μας, η Β’ Πειραιά, βίωσε με τον χειρότερο τρόπο την οικονομική
καχεξία, την ανεργία, τη δραστική μείωση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας
ζωής. Όμως τώρα η χώρα σταθεροποιείται. Τα χειρότερα πέρασαν. Δημιουργούνται
οι προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση. Οφείλουμε να προστατεύσουμε αυτά που
πετύχαμε με πολύ κόπο και θυσίες. Μόνο έτσι θα αποκατασταθούν οι αδικίες, θα
βρεθούν θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας, θα ανθίσει ξανά το χαμόγελό μας. Γι’
αυτό περισσότερο από ποτέ χρειάζεται νηφαλιότητα, συστράτευση και εθνική
συνεννόηση.
Έχω πολλές φορές τονίσει ότι η οριστική έξοδος από την κρίση έχει ως
προϋπόθεση την εθνική συνεννόηση και συμπόρευση όλων των φιλοευρωπαϊκών
δυνάμεων, που θα στηρίζεται στην αλήθεια και θα αφήνει πίσω της τα αίτια που
μας οδήγησαν στον αναγκαστικό δανεισμό και τα μνημόνια.
Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου όλοι εμείς οι δημοκράτες πολίτες της Β’ Πειραιά
έχουμε χρέος να δημιουργήσουμε ασπίδα προστασίας απέναντι σε εκείνους που
εκμεταλλευόμενοι τα οικονομικά αδιέξοδα επιβουλεύονται το δημοκρατικό μας
πολίτευμα.
Φίλες και φίλοι,
Αγαπητοί μου συμπολίτες,
Γνωρίζετε την προσωπική μου διαδρομή και τη βιωματική σχέση που διατηρώ με
τις γειτονιές της Β’ Πειραιά. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, εδώ ασκώ την ιατρική
που σπούδασα. Δεν είμαι επαγγελματίας της πολιτικής, αλλά την υπηρετώ ως
ενεργός πολίτης, θεωρώντας πως μόνο με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να
επιλύσουμε τα προβλήματα του τόπου μας και να βελτιώσουμε την καθημερινή μας
ζωή.
Στις εκλογές της 25η Ιανουαρίου θα είμαι υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ,
στο ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Παράταξης. Μιας παράταξης με σημαντική
προσφορά στη χώρα και το λαό. Παραμένω σταθερός και συνεπής σε αυτή την
πορεία και στα εύκολα και στα δύσκολα. Γι’ αυτό με αίσθημα ευθύνης αντιτάχθηκα
στις ανερμάτιστες πολιτικές που μας οδήγησαν στα μνημόνια και στα σημερινά
αδιέξοδα. Τις αντιρρήσεις μου τις διατύπωσα δημόσια και έγκαιρα και τις
γνωρίζετε.
Μοναδική μου επιδίωξη σήμερα είναι να αγωνιστώ, συμβάλλοντας στην
προσπάθεια για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και στην αναγέννησή της.
Γι’ αυτό απευθύνομαι σε εσάς κοιτώντας σας στα μάτια ζητώντας τη στήριξή σας.