Ο κοινωνικός προϋπολογισμός του έτους 2004, που καταρτίστηκε από τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, παρουσιάζει στις τρέχουσες τιμές τα ποσά που θα διατεθούν από το κράτος και τους εποπτευόμενους φορείς για κοινωνική προστασία, όπως προβλέπεται από το νόμο 2084/92. Ο κοινωνικός προϋπολογισμός περιλαμβάνει τα ποσά που θα διατεθούν από το κράτος για κοινωνική προστασία δηλαδή για ασφάλιση, υγεία και πρόνοια.

Ως εκ τούτου κινείται στα πλαίσια του προϋπολογισμού του αντίστοιχου έτους, δηλαδή του 2004. Γι” αυτό και θα “πρεπε να παρουσιάζεται στην αρχή κάθε χρόνου. Με δεδομένο ότι υπήρξε η κυβερνητική αλλαγή μετά τις εκλογές του Μάρτη η δε νέα κυβέρνηση δεν προέβη σε αναμόρφωση του προϋπολογισμού βρισκόμαστε σήμερα στην παράδοξη θέση να συζητάμε επί του κοινωνικού προϋπολογισμού του 2004, στα πλαίσια ενός προϋπολογισμού που κατάρτισε η προηγούμενη κυβέρνηση ενόψει του προϋπολογισμού του 2005 που κατάρτισε η σημερινή.

Έτσι λοιπόν αναγκαστικά η όποια κριτική ασκηθεί από μέρους μας, θα αναφέρεται στις προθέσεις της κυβέρνησης,  όπως διαφαίνονται από τον προϋπολογισμό, η συζήτηση του οποίου θ” αρχίσει αύριο.

Γιατί η όποια κριτική, πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένα κριτήρια. Και αν τα κριτήρια αυτά δεν είναι σαφή τότε και η κριτική καθίσταται ασαφής. Και τότε φτάνουμε στο σημείο ο προϋπολογισμός να παρουσιάζεται από άλλους σαν φιλολαϊκός και άλλους σαν αντιλαϊκός. Ή όπως έλεγε ο γέρος της Δημοκρατίας να ευημερούν οι αριθμοί και να δυστυχούν οι πολίτες.

Ιδιαίτερα στα πλαίσια αυτού του κοινωνικού προϋπολογισμού, που κρίνοντας από τον πρόλογό του που υπογράφει ο Υπουργός Εργασίας, είναι γεμάτος από καλές προθέσεις, διακηρύξεις και συνθήματα, αλλά που αυτά  έρχονται σε αντίθεση με αυτά που μπορεί κανείς να προβλέψει από την εφαρμογή του τακτικού προϋπολογισμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλά βήματα στη δημιουργία και διεύρυνση του κοινωνικού κράτους. Πετύχαμε σε συνθήκες δημοσιονομικής σταθερότητας που υπαγόρευε η είσοδός μας στην ΟΝΕ κάτι που οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης είχαν κατακτήσει, από τα μέσα της δεκαετίας του 70. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ο ΟΓΑ και για υγειονομική κάλυψη και για ασφαλιστική κάλυψη, το ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τις συντάξεις του ΟΓΑ είναι λίγα μόνο από τα μέτρα που φέρουν τις σφραγίδα της δικής μας παράταξης. Αλλά υπάρχουν και πολλές πρόσθετες έμμεσες κοινωνικές παροχές, που επεξέτιναν το δίκτυο κοινωνικής προστασίας και επιχορηγούνταν μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, όπως ο επιτυχημένος θεσμός των ΚΑΠΗ , οι παιδικοί σταθμοί, ο κοινωνικός τουρισμός, οι επιδοτήσεις στους συγκοινωνιακούς φορείς. Δεν θα ήταν υπερβολή από μεριάς μου να ισχυριστώ ότι επί των ημερών μας η έννοια της πολιτικής δημοκρατίας περιέλαβε την έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο πήχης λοιπόν είναι ψηλά και καλείστε να διευρύνετε τις κατακτήσεις αυτές του λαού μας. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάτε, πως ό,τι υπερβαίνει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και διαρκεί, αποτελεί την  ουσία της προσφοράς στην πολιτική. Έχετε χρέος ως κυβέρνηση να συνεχίσετε να προωθείτε το κοινό αγαθό.

Λυπάμαι όμως, ότι παρά τις κεντρώες διακηρύξεις σας, πλανάται στην πολιτική σας η θατσερική άποψη ότι η κοινωνία είναι ανύπαρκτη. Γιατί το κεντρικό συμπέρασμα από τον κρατικό προϋπολογισμό που κατετέθη είναι άμεσες και απλόχερες παροχές και ελαφρύνσεις στους επιχειρηματίες και αναμονή στους μισθωτούς και συνταξιούχους. Αναμονή και συγχρόνως παραπομπή σ” ένα υποσχόμενο καλύτερο μέλλον, το οποίο όμως με αυτή την πολιτική δε φαίνεται καν στον ορίζοντα.. Γι” αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αναμένουν περισσότερη ακρίβεια και εμφανίζονται ανασφαλείς τόσο για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς τους όσο και για την πορεία της οικονομίας. Φοβούνται δηλαδή απογείωση της ανεργίας και της ακρίβειας.

Αυτή η θατσερική αντίληψη επιβεβαιώνεται από την λιτότητα που επιβάλλεται στους μισθούς και τις συντάξεις. Να πω δυο νούμερα ; Η μηνιαία κατώτερη σύνταξη γήρατος του ΙΚΑ αυξάνεται κατά 3,5%. Αυτό σε πραγματικά νούμερα σημαίνει 14,4 € το μήνα. Ή αλλιώς 0,48 € τη μέρα.

Οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ από 200 € που παίρνουν μηνιαία σύνταξη, προβλέπεται το 2005 να πάρουν 20 € περισσότερα, δηλαδή 0,67 € περισσότερα την ημέρα.

Για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, προβλέπεται αύξηση 6,3 % έναντι του 2004. Σ” αυτό το ποσοστό βεβαίως περιλαμβάνεται η μισθολογική εξέλιξη του προσωπικού, κάτι που σημαίνει ότι η πραγματική αύξηση δε θα είναι πάνω από 3%. Απλά να θυμίσω ότι αντίστοιχη περυσινή αύξηση προσέγγιζε το 10%. Και η Ν.Δ. τότε χαρακτήριζε αυτή την αύξηση σαν ψίχουλα και ότι οδηγούμε την κοινωνία σε πτώχευση.  Αλλά σαν αντιπολίτευση ήταν εύκολα τα λόγια και δυστυχώς δε μετατρέπονται σε θετικές πράξεις τώρα που είστε κυβέρνηση.

Ο γκρίζος ορίζοντας για το μέλλον των Ελλήνων γίνεται ακόμα πιο μουντός αν λάβει κανείς υπόψη του τα φορολογική επιβάρυνση των φορολογουμένων με μεσαίο εισόδημα. Κάτι που θα το καταλάβουν από τους πρώτους κιόλας μήνες του 2005 λόγω αύξησης του συντελεστική παρακράτησης φόρου εισοδήματος. Από την αύξηση των τελών κυκλοφορίας και από την αύξηση των εμμέσων φόρων.

Αλήθεια κύριε Υπουργέ, πού πήγε η προεκλογική σας δέσμευση για μείωση του συνολικού φορολογικού βάρους στην οικονομία; Η σκληρή αυτή εισοδηματική πολιτική δεν εφείσθη ούτε τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, όπου η προβλεπόμενη συνολικά αύξηση είναι της τάξης του 10,7% έναντι 33,6 του 2004. Κάτι που σημαίνει 15-20 € το μήνα. Και βέβαια εκκρεμεί ακόμα η προσαρμογή των εισοδηματικών κλιμάκων. Κάτι που σημαίνει, ότι λόγω της ονομαστικής αύξησης των συντάξεων κατά ελάχιστα  ευρώ άνω του ορίου – πάνω από το οποίο δεν δικαιούνται ΕΚΑΣ – υπάρχει ο κίνδυνος μείωσης του αριθμού των δικαιούχων. Είναι δυνατόν κύριε Υπουργέ να επιδιώκεται τέτοια αφαίμαξη;

Αλλά ο προϋπολογισμός επιφυλάσσει ζοφερό μέλλον και για την Υγεία. Αφού οι αυξήσεις σ” αυτή τη νευραλγική ασπίδα της κοινωνικής προστασίας είναι σχεδόν μηδαμινές και πάντως υπολείπονται σαφώς ακόμα και του ετήσιου ιατρικού πληθωρισμού. Έτσι το φτωχό ΕΣΥ  θα μετατραπεί σε φτωχότερο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Παρακολουθούμε τη διάψευση όλων των προεκλογικών υποσχέσεων της κυβέρνησης. Οι προεκλογικές υποσχέσεις για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων εγκαταλείπονται από τον πρώτο κιόλας χρόνο διακυβέρνησης της Ν.Δ.. Η κυβερνητική πολιτική παραμένει προσαρμοσμένη στις γνωστές παραδοσιακές της μεθόδους. Παραγνωρίζει εξ” ολοκλήρου την κοινωνική οικονομία σα διαδικασία κοινωνικής συνοχής. Παραγνωρίζει κάτι που είναι αποδεκτό σε όλη την Ε.Ε.. Ότι το κόστος διατήρησης μιας κοινωνικής αποστολής αποτελεί αναπτυξιακή επένδυση. Γιατί το κόστος του κοινωνικού αποκλεισμού είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος της πρόληψής του. Γιατί να ξέρετε η ανεργία και οι περιστολές δε θα οδηγήσουν σε περιορισμό των δαπανών. Αντίθετα θα ανεβάσουν κατακόρυφα το κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Δεν απέχει ο χρόνος που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα κατανοήσει ότι οι έννοιες του κέντρου και υπό Καραμανλή κυβερνήσεις είναι διαχρονικά αντίθετες και αλληλοαποκλειόμενες.

17/12/2004

Ο υπό ψήφιση προϋπολογισμός όπως όλοι οι Προϋπολογισμοί των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών πολιτευμάτων αποτελεί όργανο για την πραγμάτωση της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής. Σοβαρό και αποφασιστικό εργαλείο πολιτικής αλλά μόνο εργαλείο. Πνοή σ” αυτό το εργαλείο θα δώσουν εκείνοι οι οποίοι θα τον εκτελέσουν, πραγματώνοντας την υψηλή ηθική αξία της πολιτικής. Η άσκηση της πολιτικής σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, είναι η πραγμάτωση της αρετής και της εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος. Αρχή στην οποία πρέπει να εναρμονίζονται όλοι οι παροικούντες στο χώρο της πολιτικής.

Σταυρός δε του μαρτυρίου για τον πολιτικό είναι η επιλογή της πολιτικής πράξης. Με απλά λόγια το ουσιαστικό περιεχόμενο της Κυβέρνησης είναι η πολιτική επιλογή ή όπως είπε ο Γάλλος  Σοσιαλιστής Πρωθυπουργός Μαντέζ Φράνς το κυβερνάν είναι το επιλέγειν

Κατά συνέπεια υπάρχει μια προφανής παρεξήγηση και όσο αναφορά τον προϋπολογισμό αλλά και τα πολιτική δρώμενα της εποχής μας. Η παρεξήγηση αυτή συνήθως δεν είναι εξ” αγαθής προαίρεσης είναι κατευθυνόμενη και καθοδηγούμενη. Απ” όσα ακούστηκαν στην αίθουσα αυτή αλλά και απ” όσα ακούστηκαν απ΄” τον κύριο Καραμανλή και Μητσοτάκη είναι προφανής η επιθυμία τους να εμφανίσουν ως νομοτελειακή αναγκαιότητα τις λύσεις των τεχνοκρατών. Εμείς αρνούμαστε την τεχνοκρατική αντίληψη που είναι μόνο το προπέτασμα ή για να εναρμονιστούμε με την φρασιολογία της εποχής, ο φερετζές των επιδιωκομένων λύσεων. Εμείς αρνούμαστε την υποταγή στις προκατασκευασμένες λύσεις και απειλές άμεσα ή έμμεσα για λιτότητα και σφιχτή πολιτική.

Αρνούμεθα να υποταχθούμε στους νόμους της αδράνειας και της υποταγής στα τετελεσμένα. Και η παράταξη στην οποία ανήκω και ο περήφανος λαός της Β” Πειραιά που με εξέλεξε, οι περισσότεροι των οποίων κατάγονται από την ματωμένη Ιωνία, είναι σε μαχητική ετοιμότητα για την ανατροπή των προκατασκευασμένων.

Κατά συνέπεια πέραν της κριτικής επί ορισμένων κεφαλαίων του προϋπολογισμού, η οποία θα μπορούσε ν” ασκηθεί, το κυρίαρχο ερώτημα είναι ποιος θα χειριστεί αυτό το εργαλείο και να διακριβώσουμε τη θέληση του την ικανότητα και την αξιοπιστία του. Συνυπολογίζοντας όλα αυτά οδηγούμεθα ανεπιφύλακτα στην υπερψήφιση του προϋπολογισμού. Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο καθηγητής Σπύρος Σημίτης, επεσήμανε την ικανότητα της τεχνολογίας να προπορεύεται από την πρόοδο της κοινωνίας. Και θεώρησε ότι καθήκον της κοινωνίας είναι να πλησιάζει προς την τεχνολογία για να μη χάσει κρίσιμο διάστημα. Η τεχνολογία αν δεν ισορροπείται από τις πολιτικές και κοινωνικές μπορεί να μας οδηγήσει σε δουλεία.

Εμείς και σαν ιδεολογία και σαν οργανωμένος πολιτικός χώρος διαδηλώνουμε την αμετάστατη θέληση μας για να εξανθρωπίσουμε τις δυνάμεις που εκλύει ο προϋπολογισμός και να μην παραδώσουμε το λαϊκό πλούτο στις προκατασκευασμένες τεχνολογικές λύσεις της Ν.Δ. και στα κελεύσματα του Σ.Ε.Φ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η οικονομική φιλοσοφία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. την οποία υπηρετεί με συνέχεια και συνέπεια από της ίδρυσής του και που είναι απόρροια της συμπυκνωμένης γνώσης των γενεών που ακολούθησαν τον εμφύλιο, είναι η επιδίωξη μιας οικονομίας της αγοράς θεσμικά και δημοκρατικά οργανωμένης, με κατά το δυνατό ισότιμη συμμετοχή των οικονομικών παραγόντων προς το σκοπό του μέγιστου δυνατού οικονομικού και κοινωνικού οφέλους. Είναι η ενίσχυση και κατοχύρωση της επιχειρηματικότητας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Αυτά είναι η πεμπτουσία της οικονομικής δημοκρατίας. Κύριοι της Ν.Δ. φιλοδοξείτε να κυβερνήσετε. Θεμιτός στόχος στα πλαίσια της Δημοκρατίας. Άλλωστε στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα παρά μόνο ένα θέσφατο αυτό που απορρέει από την εκάστοτε λαϊκή εντολή. Παρατηρώ όμως ότι προσπαθείτε ν” αποσπάσετε λευκή επιταγή από το λαό. Οφείλετε πέραν από την καταστροφολογία, τις αριστεροδεξιές κορώνες σας, και τις χαοτικές λογικές σας να απαντήσετε με σαφήνεια στο δια ταύτα., δηλαδή τι θα πράξετε. Θα προσπαθήσω στη συνέχεια να αποδείξω τις θεμελιώδεις διαφορές μας, για να γνωρίσει ο ελληνικός λαός τι του επιφυλάσσετε.

1^ο Εγείρετε θέμα επανασυζήτησης του ασφαλιστικού. Εμείς, έχουμε αποδείξει ότι είμαστε υπέρ του ανταποδοτικού και τριμερούς ασφαλιστικού συστήματος. Και με το νόμο που ψηφίστηκε πέρυσι από τη Βουλή έχουμε βρει τη λύση, για το πρόβλημα, μέχρι το 2010. Εσείς είστε υπέρ του κεφαλοποιητικού συστήματος όπως σαφώς λέτε.(——-)

2^ο προετοιμάζετε πλήρη αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων. Ετοιμάζεστε να φαλκιδεύσετε τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Διασαφηνίστε τις προθέσεις σας.

3^ο διατείνεστε ότι θα αναθεωρήσετε τον αναπτυξιακό νόμο. Να σας θυμίσω ότι ο αναπτυξιακός νόμος 1262/82 που κατήρτισε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προέβλεπε ενισχύσεις σε νέους επιχειρηματίες συνεταιρισμούς κ.λ.π.. σας θυμίζω με τον 1890/92 καταργήσατε τις επιδοτήσεις και φέρατε τις φορολογικές απαλλαγές υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας. Επαναφέραμε τον ορθό προσανατολισμό με τον 2601/98 κάτι που βελτιώνει ακόμα περισσότερο ο νέος αναπτυξιακός νόμος. Εσείς στοχεύετε σε προσέλκυση νέων κεφαλαίων ενισχύοντας την ασύδοτη επιχειρηματική δραστηριότητα ξένου κεφαλαίου, με αποικιακού τύπου διευκολύνσεις. Αυτή την ανάπτυξη επιφυλάσσετε για τον ελληνικό λαό;

4^ο υποστηρίζετε ότι θα περικόψετε τις κρατικές δαπάνες. Αυτός όμως είναι ο μόνιμος στόχος της πολιτικής μας, τον οποίο επιδιώκουμε με σειρά συγκεκριμένων και αποτελεσματικών μέτρων. Όπως πάταξη γραφειοκρατίας, μηχανοργάνωση υπηρεσιών, Κ.Ε.Π., απλούστευση διαδικασιών για ίδρυση νέων επιχειρήσεων , αποκέντρωση των κρατικών δραστηριοτήτων και αρμοδιοτήτων του κράτους, δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης, έλεγχος συμβάσεων προμηθειών ή εκτελέσεων έργων από το ελεγκτικό συνέδριο για ποσά πάνω από 1,5 εκατομμύρια €. Και σας θυμίζω πως όταν όλ” αυτά έρχονταν για να νομοθετηθούν από τη Βουλή εσείς τα καταψηφίζατε. Κατά συνέπεια εμείς επιδιώκουμε την εξοικονόμηση πόρων για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής. Εσείς την ύφεση της οικονομίας και την ένταση της οικονομικής ανισότητας.

5^ο Όσον αφορά την κοινωνική πολιτική, το 1993 οι δαπάνες ήταν 22% του ΑΕΠ, σήμερα είναι 27,8% . ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 29,5. Προσπαθούμε κύριοι. Να σας θυμίσω ότι τα ΚΑΠΗ, ο κοινωνικός τουρισμός, οι συντάξεις πρόνοιας για μειοντεκτούντα άτομα, ο ΟΓΑ, που είναι ένας ολοκληρωμένος ασφαλιστικός οργανισμός, είναι μερικά από τα έργα μας. Μήπως στο πρόγραμμά  σας για περιστολή καταναλωτικών δαπανών του δημοσίου εντάσσεται την περιστολή των πιο πάνω ; Εκτιμώ ότι θα αφαιρέσετε και δε θα προσθέσετε. Με το πρόγραμμά σας οδηγείται σε πενία τις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις.

6^ο Όσον αφορά το Γ” ΚΠΣ έχει δίκιο ο εισηγητής σας. Εσείς το υποβάλλατε το 1993 και εσκεμμένα προέβλεπε πόρους μόνο στους τομείς των οικοδομών, της ενέργειας, των μεταφορών και των επικοινωνιών. Εμείς το αναθεωρήσαμε και προσθέσαμε πόρους για την ανάπτυξη των τομέων της βιομηχανίας, της βιοτεχνίας, του τουρισμού, της γεωργίας, των νέων τεχνολογιών και της ενίσχυσης των νέων επιχειρηματιών.

Όντως κύριοι, δεν κατέστη δυνατό να απορροφηθεί το σύνολο των πιστώσεων. Για λόγους ανεπάρκειας και ανετοιμότητας των κρατικών μηχανισμών. Θα το δεχόμουν αλλά ο τρώσας εαυτόν και ιάσεται. Εσείς θα γυρίσετε στο παλαιό καθεστώς και θα εξαιρούσατε το ήμισυ της παραγωγικής δραστηριότητας και των παραγωγικών τάξεων της χώρας.

7^ο Στο θέμα των διαρθρωτικών αλλαγών. Εδώ είστε ειλικρινείς και τάσσεστε υπέρ της ιδιωτικοποίησης. Εμείς στοχεύουμε και επιδιώκουμε αποκρατικοποιημένες επιχειρήσεις που λειτουργούν με ιδιωτικά οικονομικά κριτήρια υπό δημόσιο έλεγχο και ευρεία οικονομική δράση. Εσείς εκχωρείτε εν ονόματι της κρατικοποίησης  τη διαχείριση στον όποιο στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος διαχειρίζεται την δημόσια περιουσία κατά το δοκούν, χωρίς δημόσιο κοινωνικό ή εθνικό έλεγχο. Αυτό απλά λέγεται ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου.

8^ο Συμφωνώ και επαυξάνω στη θέση του κυρίου Καραμανλή ότι οι Έλληνες είμαστε πολύ λίγοι για να έχουμε την πολυτέλεια να χωριζόμαστε με βάση τις πολιτικές ταυτότητες. Λυπάμαι όμως αλλά έρχεται δεύτερος. Παραβιάζει θύρες ανοιχτές. Η εθνική συμφιλίωση είναι για μας βίωμα και έχει γίνει ήδη πράξη. Η αξιοκρατία και η ισότιμη πρόσβαση όλων των Ελλήνων στο δημόσιο, μέσω του ΑΣΕΠ, έγινε πράξη επί των ημερών μας. Ο όρος μιάσματα, η φράση  «τα δικά μας παιδιά«, οι θέσεις σας περί διαφοροποίησης του ΑΣΕΠ,  δεν ανήκει στη δική μας πολιτική παιδεία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο λαός μας και μνήμη έχει και κρίση. Ο λαός γνωρίζει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η πολιτική έκφραση της μεγάλης προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης. Και δε θ” αφήσει να φαλκιδευτούν οι κατακτήσεις του. Γι” αυτό και στο τέλος θ” αναδείξει τη δική μας παράταξη νικήτρια στις επόμενες εκλογές.

17/12/2004

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αποτελεί παράδοση ο Προϋπολογισμός της Βουλής να ψηφίζεται ομόφωνα από το σώμα. Η υπερψήφιση αυτή, δεν οφείλεται μόνο στο ότι συντάσσεται με διαπαραταξιακή συναίνεση ούτε βεβαίως επειδή η Βουλή λειτουργεί ως ένα συντεχνιακό σύνολο και ως εκ τούτου υπερασπίζεται τα δικαιώματα ή συμφέροντά της. Και πρέπει να διευκρινιστεί κατηγορηματικά αυτό γιατί πολλά έχουν καταλογιστεί στο Κοινοβούλιο από αυτόκλητους κριτές των πάντων, οι οποίοι με περίσσεια λαϊκισμού στην ουσία βάλουν εναντίον του κορυφαίου θεσμού της Δημοκρατίας.

Αποτελεί αυτή η συναίνεση την αυτονόητη υποχρέωση όλων των μελών του Κοινοβουλίου να υπερασπίσουν αυτό τον κορυφαίο θεσμό που αποτελεί την καρδιά της Δημοκρατίας. Ο Βουλευτής φέρει το ανώτατο αιρετό αξίωμα. Στα πλαίσια της λειτουργίας του πολιτεύματος της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που υπάρχει στη χώρα μας, οι βουλευτές έχουν τη μεγάλη τιμή και ευθύνη να αντιπροσωπεύουν τους συμπολίτες τους, για προσδιορισμένο συνταγματικά χρόνο. Προσωποποιούν δηλαδή την έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας. Και δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας, ότι οι αιρετοί εκπρόσωποι του λαού αποτελούν αντανάκλαση του ίδιου του λαού. Πάντα ίσχυε και ισχύει στις Δημοκρατίες το ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ «τέτοιοι λαοί, τέτοιοι άρχοντες».

Η αναβάθμιση του Κοινοβουλίου ταυτίζεται με την αναβάθμιση της Δημοκρατίας. Ο κορυφαίος αυτός θεσμός, αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας, το τελευταίο ανάχωμα της Δημοκρατίας σε πιέσεις και συμφέροντα  απ” οπουδήποτε και αν προέρχονται.

Εν κατακλείδι η προάσπιση και θωράκιση του κύρους του Κοινοβουλίου αποτελεί πράξη αυτοσυντήρησης του πολιτικού συστήματος αλλά και των μελών του σώματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στις μέρες μας η πολιτική και οι ασχολούμενοι με αυτή παρουσιάζουν έλλειμμα κύρους έναντι της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις, επισημαίνουν, πως η πολιτική στη χώρα μας βρίσκεται σε χαμηλό σημείο αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης. Αυτό αφορά όλους μας και κάτι πρέπει να κάνουμε ανεξάρτητα από το σε ποια πτέρυγα της Βουλής βρίσκεται ο καθένας μας. Βεβαίως προσεκτική μελέτη αυτών των ποιοτικών αναλύσεων αποκαλύπτει κάτι ικανοποιητικό και αισιόδοξο. Ότι το κύρος και η αξιοπιστία του Κοινοβουλίου, σαν θεσμός, είναι υψηλότερος στην εκτίμηση των Ελλήνων σε αντίθεση με τους άλλους πολιτικούς θεσμούς. Σ” αυτή την εικόνα, θετική συμβολή έχουν, όλοι οι Βουλευτές και βεβαίως το προεδρείο και ο Πρόεδρός του και ο απελθών κύριος Κακλαμάνης αλλά και η νυν κυρία Ψαρούδα Μπενάκη.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αποτελεί βαθιά μου πεποίθηση ότι ο χώρος του Κοινοβουλίου είναι ο χώρος που κατεξοχήν μπορεί να αναδειχθεί, απενοχοποιηθεί και αναβαθμιστεί ο κυρίαρχος ρόλος της πολιτικής. Γιατί το Κοινοβούλιο μπορεί ν” αποτελέσει ασπίδα στη γνωστή και παλιά προσπάθεια της οικονομικής εξουσίας να κυριαρχήσει της πολιτικής με διάφορους τρόπους. Εδώ βεβαίως προβάλει και η ατομική ευθύνη του καθενός μας. Συνταγματικά όλοι οι βουλευτές είναι ισότιμοι μεταξύ τους. Βεβαίως όμως δεν είναι ίδιοι. Και στις Δημοκρατίες η πολιτική ευθύνη εξατομικεύεται. Και οι συλλήβδην απρόσωπες και αόριστες επιθέσεις, εκτός από άδικες και υποβολημιέες απαξιώνουν την πολιτική, η οποία όμως αποτελεί την πεμπτουσία της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Βεβαίως δεν πρέπει να παραληφθεί η μεγάλη ευθύνη της εκτελεστικής εξουσίας στην αναβάθμιση του θεσμού. Οι υπουργοί δεν πρέπει να θεωρούν ότι είναι πάρεργο το να έρχονται εδώ για να υπερασπιστούν τα νομοσχέδια που καταθέτουν ή ν” απαντήσουν στις ερωτήσεις των συναδέλφων. Πρέπει ν” αντιληφθούν ότι είναι τιμή για αυτούς και όρος επιβεβαίωσης του έργου τους. Όπως αντιστοίχως και οι βουλευτές. Γιατί έργο της Βουλής εκτός από τη στήριξη της Κυβέρνησης είναι και ο έλεγχός της

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχει μια αντίληψη σε μέρος της κοινωνίας, και διατυπώνεται χαρακτηριστικά από έναν ευφυή Αμερικάνο τον Αμβρόσιο Μπιρς, ότι «η πολιτική στην εφαρμογή της, είναι αλληλοσπαραγμός συμφερόντων μασκαρεμένος σε αντιπαράθεση αρχών. Είναι η διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων με προσωπικό όφελος». Πρέπει, να διαψεύσουμε αυτόν τον κυνικό μηδενισμό. Και ν” αποδείξουμε ότι η άσκηση της πολιτικής εμπεριέχει το δίκαιο και την ηθική. Είναι δηλαδή, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης η πραγμάτωση της αρετής και η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Και έχουμε κάθε λόγο να το επιδιώκουμε. Ειδικά εμείς, οι Έλληνες. Που πρώτοι ασκήσαμε και περιγράψαμε την πολιτική. Γι” αυτό και η έννοια πολιτική σε όλες τις γλώσσες του πολιτισμένου κόσμου «πολιτική» ονομάζεται. Και απλά να θυμίσω ότι ο όρος ετυμολογικά αλλά και εννοιολογικά περιλαμβάνεται στο ελληνικό λεκτικό σύμπλεγμα  πόλις – πολίτης – πολιτεία αλλά και πολιτικός. Και έχει ιδιαίτερη σημασία αφού αναδεικνύει και το ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του πολιτικού.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα ήταν παράληψη να μην αναγνωρίσουμε το πολύπλευρο έργο που επιτελείται τα τελευταία χρόνια στο κοινοβούλιο και που απαιτεί συνέχεια και διεύρυνση, με ευθύνη της σημερινού του προεδρείου. Σήμερα πλέον το Κοινοβούλιο είναι ανοιχτό στην κοινωνία κοντά στο λαό και τη νεολαία, κοντά στους όπου γης Έλληνες με όλο και αυξανόμενη παρουσία στην κοινοβουλευτική διπλωματία. Αναφέρομαι βέβαια στη Βουλή των Εφήβων, στο τηλεοπτικό κανάλι, στις επιτροπές φιλίας της Βουλής αλλά και στο πνευματικό και πολιτιστικό έργο.

Κυρία Πρόεδρε

Το πρότεινα πέρυσι, σας το προτείνω και φέτος, μπορείτε να επεκτείνεται την πολιτιστική και ιστορική δραστηριότητα του Κοινοβουλίου. Κανείς δε θα  είχε αντίρρηση για αύξηση των πιστώσεων για προμήθεια έργων τέχνης, κειμηλίων, αρχαιοτήτων και λοιπού ιστορικού υλικού. Θα ήταν μια συμβολή στην ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του έθνους. Δυστυχώς όμως ο φετινός προϋπολογισμός, στο συγκεκριμένο κωδικό, αντί για αυξημένος προβλέπεται μειωμένος κατά 500.000 € και αυτό αποτελεί λάθος.

Κυρία Πρόεδρε

Το κοινοβούλιο δια του προέδρου του κυρίου Κακλαμάνη, έκανε ένα τεράστιο βήμα, εκσυγχρονισμού και ενημέρωσης του ελληνικού λαού για τις εργασίες του Κοινοβουλίου, λειτουργώντας το κανάλι της Βουλής Μπορείτε να επεκτείνετε αυτή την δραστηριότητα με αυτονόητα οφέλη για το σύνολο του πολιτικού σύστημα. Κάντε το πρόγραμμά του πιο ζωντανό και πιο ελκυστικό στο τηλεοπτικό κοινό. Να σας πω δυο ιδέες: Καθιερώστε δελτία κοινοβουλευτικών ειδήσεων με διαπαραταξιακή συναίνεση. Θα “ταν όαση αντικειμενικότητας και αξιοπιστίας στη σημερινή πραγματικότητα. Και ακόμα βελτιώστε επί τω ελληνικότερω, θεαματικότερω και διδακτικότερω τις υπόλοιπες εκπομπές του καναλιού.

Κυρία Πρόεδρε,

Θα ήθελα να επαναφέρω μια ιδέα που είχε διατυπώσει ο περυσινός εισηγητής της Ν.Δ. κύριος Σκρέκας. Να υπάρξει κάποια στιγμή μια έκδοση που ν” αναφέρει αναλυτικά τα πάγια περιουσιακά στοιχεία της Βουλής για να γνωρίζει ο ελληνικός λαός κάθε χρόνο ποια είναι αυτά και τι καινούργιο προστίθεται. Με αυτόν τον τρόπο θα υπάρξει ενημέρωση για το τεράστιο έργο που έγινε στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, στη Μπενάκειο, αλλά και στο καπνεργοστάσιο. Έργα που καταξιώνουν το προηγούμενο προεδρείο της Βουλής.

Τέλος κυρία Πρόεδρε,

Θέλω να ζητήσω την προσωπική σας συμβολή στην ελάφρυνση των αρνητικών επιπτώσεων, της τελευταίας συνταγματικής αναθεώρησης στο άρθρο 57 περί ασυμβίβαστου. Αυτό μπορείτε να το κάνετε με την επίσπευση της ψήφισης του εκτελεστικού νόμου που εκκρεμεί και μέσω του οποίου μπορούν ν” αρθούν πολλές από τις αρνητικές του συνέπειες. Μετά και τη σοφή παρέμβαση του συνετού προέδρου της Δημοκρατίας, νομίζω ότι ο χρόνος είναι ώριμος. Γιατί αυτή η διάταξη όπως έχω ξαναπεί, αποτελεί παρέκβαση του πολιτεύματος. Ακριβώς γιατί πλήττει την αντιπροσωπευτικότητά του και καθιερώνει ένα επάγγελμα με ό,τι αυτό σημαίνει.

Κλείνοντας θα ήταν παράληψη να μην αναφερθώ στο σύνολο των υπαλλήλων του Κοινοβουλίου οι οποίοι υπερβάλουν εαυτόν για να προλάβουν και ν” ανταποκριθούν στις πολλές φορές υπερβολικές απαιτήσεις μας. Όπως επίσης στους δημοσιογράφους και  τεχνικούς του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου, που καλύπτουν το κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ και μοχθούν ατέλειωτες ώρες για την αντικειμενική ενημέρωση.

16/11/2004

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η συζήτηση σήμερα αφορά τα του οίκου μας. ενός οίκου που δεν είναι δικό μας αλλά ολόκληρου του ελληνικού λαού που αποτελεί και τον εντολοδόχο μας. Αποτελεί το Κοινοβούλιο την καρδιά της Δημοκρατίας. Ο Βουλευτής φέρει το ανώτατο αιρετό αξίωμα. Στα πλαίσια της λειτουργίας του πολιτεύματος της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας οι Βουλευτές  έχουν τη μεγάλη τιμή και ευθύνη να αντιπροσωπεύουν τους συμπολίτες τους, για προσδιορισμένο συνταγματικά χρόνο. Προσωποποιούν δηλαδή την έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας. Γι” αυτό και η αναβάθμιση του Κοινοβουλίου ισοδυναμεί με την αναβάθμιση της Δημοκρατίας. Σημαντικό ρόλο σ” αυτή την προσπάθεια παίζουν τα εκάστοτε μέλη της εθνικής αντιπροσωπίας. Και ατομικά και σα σύνολο με επικεφαλής το προεδρείο της και ιδιαίτερα τον πρόεδρο της Βουλής.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

Αποτελεί παράδοση ο προϋπολογισμός της Βουλής να ψηφίζεται ομόφωνα από το σώμα. Είχα την τιμή να παρακολουθήσω από το 2000 που εξελέγην βουλευτής τρεις προϋπολογισμούς αλλά και ισολογισμούς. Η υπερψήφιση αυτή δεν οφείλεται μόνο στην διαπαραταξιακή συναίνεση την οποία καταρτίστηκε. Αποτελεί παράδειγμα διαφάνειας, ειλικρίνειας και αξιοπιστίας. Είναι ένας μετρημένος προϋπολογισμός που προσπαθεί να συνθέσει τις ανάγκες λειτουργίας του Κοινοβουλίου σε συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες του κράτους. Και εδώ πρέπει να τονίσουμε τη μεγάλη συμμετοχή και την άψογη πολιτικά συμβολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου κ. Κακλαμάνη. Ο οποίος εγγυάται την άψογη λειτουργία του Κοινοβουλίου την ορθή και νοικοκυρεμένη εκτέλεση του προϋπολογισμού αλλά και συγχρόνως την επέκταση των δραστηριοτήτων του, ώστε το Κοινοβούλιο να λαμβάνει όλο και περισσότερο μέρος στη ζωή των Ελλήνων, να γίνεται ελκυστικό στις νέες γενιές, να έχει έντονη παρουσία στη διεθνή σκηνή. Σήμερα πλέον το Κοινοβούλιο είναι ανοιχτό στην κοινωνία, είναι κοντά στο λαό και στη νεολαία, κοντά στους όπου γη Έλληνες με όλο και διευρυνόμενη παρουσία στην Κοινοβουλευτική Διπλωματία. Αναφέρομαι βεβαίως στη Βουλή των Εφήβων, στο τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής, στις επιτροπές φιλίας μεταξύ των Κοινοβουλίων των διαφόρων κρατών. Θα ήταν παράληψη να μην αναφερθεί το σπουδαίο πνευματικό και πολιτιστικό έργο. Αναφέρομαι βεβαίως στις εκδόσεις, στις εκθέσεις που φιλοξενούνται στο περιστύλιο και τα έργα γλυπτικής που κοσμούν το Κοινοβούλιο. Και εδώ κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προτείνω την επέκταση αυτής της δραστηριότητας. Την επέκταση της πολιτιστικής και ιστορικής δραστηριότητας του Κοινοβουλίου. Στον κωδικό ΚΑ1600 προβλέπεται πίστωση 1.000.000€  για προμήθεια έργων τέχνης, κειμηλίων, αρχαιοτήτων και λοιπού ιστορικού υλικού. Μάλιστα είναι μειωμένο κατά 300.000€ σε σχέση με πέρυσι. Νομίζω ότι το ποσό αυτό είναι πολύ μικρό. Ο ελληνικός λαός δε θα είχε καμία αντίρρηση να είναι πολλαπλάσιο προκειμένου να αποκτηθούν ιστορικά έργα τέχνης από δημοπρασίες στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Θα ήταν μια συμβολή μας στην ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του Έθνους μας. Διαβάζω στις εφημερίδες παραδείγματος χάρη ότι ο οίκος                 του Λονδίνου κάνει πλειστηριασμό στο τέλος του μήνα με έργα μεγάλων ελλήνων ζωγράφων και ξένων  με ελληνικά θέματα. Η απόκτησή τους από το ελληνικό Κοινοβούλιο θα συνέβαλε στην επαναπατρισμό της και την αξιοποίηση τους για εθνικούς λόγους. Γι” αυτό εκτιμώ ότι το ποσό που αναφέρεται στο συγκεκριμένο κωδικό είναι πολύ μικρό για έναν τόσο μεγάλο σκοπό. Ο Πρόεδρος της Βουλής όπως έχει αποδείξει διαθέτει την ευρύτητα πνεύματος και γνώσεων προκειμένου να εγγυηθεί την υλοποίηση των πιο πάνω.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

Οι προλαλήσαντες συνάδελφοι αναφέρθηκαν αναλυτικά στα οικονομικά στοιχεία του προϋπολογισμού. Θα ήταν μονότονο από μεριάς μου να το επαναλάβω. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας, να θέσω ορισμένους προβληματισμούς που ξεφεύγουν ελαφρώς από τα στενά πλαίσια του προϋπολογισμού. Θέματα που απασχολούν το πολιτικό τοπίο του τόπου και κυρίως τον τύπο. Αναφέρομαι στην εικόνα του Κοινοβουλίου και των Βουλευτών αλλά ας ξεκινήσω από κάτι άκρως ικανοποιητικό. Αν μελετήσουμε προσεκτικά διάφορες ποιοτικές αναλύσεις δημοσκοπήσεων για το κύρος των θεσμών σχετικά με την αξιοπιστία των θεσμών από τους Έλληνες θα διαπιστώσουμε ότι το κύρος του Κοινοβουλίου σαν θεσμός είναι πολύ ψηλά στην αξιοπιστία των Ελλήνων σε αντίθεση με το κύρος άλλων πολιτικών θεσμών. Πιστεύω ότι συμβολή σ” αυτή την εικόνα παίζουν όλοι οι Βουλευτές πρωταρχική όμως ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου ο κ. Κακλαμάνης. Ο οποίος κατ” επανάληψη έχει αναδείξει το ρόλο των Μ.Μ.Ε. και των ιδιοκτητών τους στη δημιουργία αυτής της εικόνας.

Είναι γνωστή και παλιά η προσπάθεια της οικονομικής εξουσίας να κυριαρχήσει της πολιτικής με διάφορους τρόπους Ο χώρος που κατεξοχήν μπορεί να αναδειχθεί ο κυρίαρχος ρόλος της πολιτικής είναι το Κοινοβουλίου. Σας είναι γνωστά πολλά δημοσιεύματα εφημερίδων, τα οποία είναι ανακριβή και πολλές φορές δημαγωγικά ή και δυσφημιστικά για τους Βουλευτές και το Κοινοβούλιο. Εδώ προβάλει η δική μας συμμετοχή για την αναβάθμιση της ποιότητάς του. Βεβαίως δε μπορεί ν” αναιρεθεί η ατομική ευθύνη του καθενός μας. Συνταγματικά όλοι ο Βουλευτές είναι ισότιμοι μεταξύ τους δεν είναι όμως ίδιοι. Δε θα μπορούσε άλλωστε.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

Θα ήθελα ν” αναφερθώ και σε κάτι προσφιλές των Μ.Μ.Ε., την περιβόητη βουλευτική αποζημίωση. Κατ” επανάληψη οι Βουλευτές αποκαλούνται υψηλόμισθοι ή προνομιούχοι. Θα πρέπει ευθέως και ευθαρσώς να αποκαλύψουμε στον ελληνικό λαό τι πραγματικά συμβαίνει αφού λάβουμε υπόψη μας δυο παραμέτρους. 1) ότι αυτή η Βουλή αποφάσισε υπέρ του ασυμβίβαστου. Δηλαδή οι Βουλευτές όσοι τουλάχιστον δεν προέρχονται από υψηλές οικονομικές τάξεις να μην έχουν άλλο εισόδημα. Μια ατυχής απόφαση, στην οποία από αρχή διαφώνησα, την οποία όμως  σέβομαι ως απόφαση της πλειοψηφίας. Είναι ένα μέτρο που πλήττει την αντιπροσωπευτικότητα του πολιτεύματος. Αφού κινδυνεύουν να αποκλειστούν από την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ένα μεγάλο μέρος των μεσαίων στρωμάτων και του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Η δεύτερη παράμετρος που πρέπει να εξεταστεί είναι ότι πριν από αρκετά χρόνια οι αποδοχές του Βουλευτή συνδέθηκαν με τις αποδοχές ανωτάτου κρατικού λειτουργού. Κατά τη γνώμη μου αυτό πρέπει να επανεξεταστεί διότι παραλληλίζει δύο ανόμοια πράγματα. Παραλληλίζει τους μόνιμους ανώτατους δημοσίους υπαλλήλους με τους αιρετούς για συγκεκριμένο χρόνο εκπροσώπους του λαού.

Θα πρέπει να πούμε δηλαδή ότι η βουλευτική αποζημίωση μετά βίας αρκεί για τη συντήρηση του πολιτικού γραφείου και των τρεχουσών πολιτικών δραστηριοτήτων.

Αν επιδίωξή μας είναι ο βουλευτής να έχει μόνο μια εξάρτηση αυτή της λαϊκής ετυμηγορίας το θέμα πρέπει ν” αντιμετωπιστεί ευθέως και άμεσα.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι

Κλείνοντας θα ήταν παράληψη να μην αναφερθείστο σύνολο των υπαλλήλων του Κοινοβουλίου, οι οποίοι μοχθούν για να προλάβουν το έργο τους και να ανταποκριθούν στις πολλές φορές υπερβολικές απαιτήσεις μας. Όπως επίσης στους δημοσιογράφους και τεχνικούς του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου που καλύπτουν το κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ και μοχθούν για την αντικειμενική ενημέρωση.

11/11/2003

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Επειδή ο χρόνος είναι ανεπαρκέστατος δια να αναπτύξει κανείς τις απόψεις του επί του προϋπολογισμού που αποτελεί την κορυφαία πράξη κάθε χρόνο στη Βουλή θα υπακούσω στην κατεύθυνση του Κικέρωνα για  Inmedia res θα μπω δηλαδή κατευθείαν στο θέμα. Είναι γνωστές και αποδεκτές από την μεγάλη πλειοψηφία του λαού οι οικονομικές επιτυχίες της κυβέρνησης, που συνοψίζονται κατά κύριο και αποδεικτικό λόγο στην ένταξή μας στην ΟΝΕ . Δηλαδή την εισαγωγή της χώρας μας στη ζώνη του ΕΥΡΩ. Αυτό καθ” αυτό σημαίνει :

• Προσαρμογή στο σύμφωνο σταθερότητας της Ε.Ε.
• Σταθερότητα οικονομικού περιβάλλοντος και τιμών
• Πλήρη απελευθέρωση των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και αγορών σε ισότιμη βάση
• Πλήρη απελευθέρωση και κίνηση των συντελεστών της παραγωγής δηλαδή του κεφαλαίου, της εργασίας και του ανθρώπινου δυναμικού της γνώσης. Αυτό βέβαια οφείλει να γίνεται στα πλαίσια του υγιούς ανταγωνισμού εντός του Κράτους  Δικαίου με σημαντική παράμετρο, μονοσήμαντη θα έλεγα, την Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Η πραγματοποίηση όλων αυτών αποτελεί, τον ευκταίο στόχο για τον οποίο αγωνιζόμαστε όλοι. Την κύρια ευθύνη για την προσέγγιση αυτών των στόχων είχε η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Τα κατάφερε και συνεχίζει μέχρι την επίτευξη της οριστικής ολοκλήρωσης . Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο Κώστας Σημίτης, που έχει φέρει την Ελλάδα στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων της Ευρώπης, που απήλλαξε την χώρα μας από λογικές και συμπεριφορές ηττοπάθειας, απόσυρσης και περιθωριοποίησης και τις αντικατέστησε με εθνική αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια.

Όλα τα πιο πάνω που κατακτήσαμε απαιτούν επέκταση και διεύρυνση, ώστε να γίνουμε όλοι Ευρωπαίοι πολίτες μιας κοινωνικά δίκαιης, συνεκτικής και οικονομικά ακμάζουσας Ευρώπης, ανεξαρτήτως εθνικότητας, εθνικών πολιτισμών, θρησκευτικών δογμάτων ή γλώσσας. Όλοι οι προϋπολογισμοί των προηγούμενων ετών κινούνταν σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό φιλοδοξεί να πραγματώσει και ο φετινός.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Συμφωνώ απολύτως και υπερψηφίζω τον κατατιθέμενο προϋπολογισμό. Σαν μέλος της εθνικής αντιπροσωπίας και εκπρόσωπος του λαού, οφείλω να καταθέσω τις απόψεις μου, θεωρώντας ότι μπορώ να συμβάλλω στη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησης για την πραγματοποίηση της πραγματικής σύγκλισης με τις οικονομίες της Ευρώπης, δηλαδή της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων.

• Ως προς το ΑΕΠ, έχουμε πετύχει ρυθμούς ανάπτυξης από τους πιο υψηλούς στην Ε.Ε. και αυτό αποτελεί επίτευγμα της κυβέρνησής μας. Η πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ για το 2003 είναι 3,8 %. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να υλοποιηθεί η απορρόφηση, έγκαιρα και αποτελεσματικά, των κοινοτικών πόρων του Γ” ΚΠΣ που ανέρχονται σε 17,5 τρις. Πρέπει οπωσδήποτε να συμβεί αυτό για να εισπράξουμε και το πολλαπλασιαστικό οικονομικό αποτέλεσμα. Γι” αυτό κύριε Υπουργέ «Γρηγορείτε».
• Ως προς την ανεργία, έχουν γίνει ήδη πολλά βήματα για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας της ελληνικής κοινωνίας. Νομίζω ότι θα συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση, η πολιτική της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Θα μπορούσε δηλαδή να επεκταθεί η ωρομίσθια και μερική απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα και να εφαρμοστεί σε κάποιους τομείς του δημόσιου τομέα. Βεβαίως με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων. Και να μην ξεχνάμε ότι η εφαρμογή της πολιτικής Ζοσπέν στη Γαλλία για μείωση των ωρών εργασίας στις κερδοφόρες επιχειρήσεις του δημοσίου και στις πολυεθνικές, συνέβαλλε τα μάλλα προς αυτή την κατεύθυνση. Επίσης κύριε Υπουργέ νομίζω πως πρέπει να επαναπροσδιοριστούν οι στόχοι, οι μέθοδοι και ο έλεγχος για τους πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου , ύψους 1 τρις, ώστε πράγματι να ενισχυθεί η απασχόληση.
• Ως προς τον πληθωρισμό, ο οποίος ανέρχεται στο 3,5 % και οφείλεται στην υπερβάλλουσα ζήτηση, στον πληθωρισμό κέρδους των μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και στην ασυδοσία της αγοράς, πρέπει να δώσουμε αποτελεσματική απάντηση. Κύριε Υπουργέ τα ολιγοπωλιακά και μονοπωλιακά φαινόμενα της αγοράς μπορούν να παταχθούν δια της πλήρους δραστηριοποίησης και άρτιας και αποτελεσματικής οργάνωσης της Επιτροπής Ανταγωνισμού, για να σταματήσει η κερδοσκοπία. Ακόμα απαιτείται ένταση των μηχανισμών ελέγχου του Υπουργείου Εμπορίου. Το οποίο να μην ξεχνάμε αριθμεί περί τους 3000 υπαλλήλους.
• Σε ότι αφορά την φορολογική μεταρρύθμιση, αποτελεί αναμφίβολα επίτευγμα της κυβερνητικής πολιτικής και προσφορά της στον ελληνικό λαό. Νομίζω ότι αυτή και η επίλυση του ασφαλιστικού θα αρκούσαν και μόνον αυτά για να καταγράψουν μια πετυχημένη κυβερνητική θητεία. Νομίζω όμως κύριε Υπουργέ ότι θα μπορούσε να ελαττωθεί σημαντικά η φορολογία των επιτηδευματιών και ελεύθερων επαγγελματιών και γνωρίζεται καλά πόσο μικρό είναι το δημοσιονομικό κόστος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

• Η αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί αναγκαίο στόχο για να πετύχουμε την πραγματική σύγκλιση. Η οικονομική ανάπτυξη που πετύχαμε μετατρέπεται σε βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών μέσω του κράτους και των υπηρεσιών του. Γι” αυτό χρειάζονται διαρκή εκσυγχρονισμό και βελτίωση. Γι” αυτό η στελέχωση κάθε δομής διοίκησης (π.χ. ΠΕΣΥ), ή μηχανισμός ελέγχου επίβλεψης ή υλοποίησης θα πρέπει απαρέγκλιτα να υπακούει στην απλή και δοκιμασμένη αρχή του Ιουστινιανού «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση». Και επ” αυτού πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα.

• Όσον αφορά τις ΔΕΚΟ είναι επαινετή η προσπάθεια για προσαρμογή στα Βρετανικά πρότυπα λειτουργίας. Πιστεύω όμως ότι το μέγιστο αποτέλεσμα θα επιτευχθεί όταν οι ΔΕΚΟ λειτουργούν και ελέγχονται σύμφωνα με την νομοθεσία περί ανωνύμων εταιρειών. Δηλαδή προϋπολογισμός στη βάση του standard cost , έλεγχος του ισοζυγίου καθώς και έλεγχος και αποτίμηση των αποτελεσμάτων χρήσεως και απολογισμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η ελληνική οικονομία κινείται ήδη στους παγκόσμιους ρυθμούς. Απόδειξη αποτελούν οι πολλές εγχώριες υγιείς και κερδοφόρες επιχειρήσεις. Επίσης οι κερδοφόρες επιχειρήσεις των Ελλήνων επενδυτών στο εξωτερικό. Να μην παραβλέπουμε ότι στα Βαλκάνια είμαστε στις πρώτες θέσεις των ξένων επενδυτών. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το ελληνικό δημόσιο. Το fiskus των Λατίνων (δημοσιονομική διαχείριση). Το οποίο πρέπει να προσαρμοστεί επειγόντως σε αντίστοιχους οικονομικούς ρυθμούς, επιτυχούς διαχείρισης και ανάπτυξης.

Η πραγματοποίηση των πιο πάνω  θα οδηγήσει στην αύξηση του ρυθμού του ΑΕΠ κατ” έτος, στην αύξηση της απασχόλησης και της φοροδοτικής ικανότητας των φορολογουμένων. Δηλαδή στην αύξηση των εσόδων του δημοσίου. Όπερ σημαίνει .. πλεόνασμα το οποίο κατευθύνεται στην ενίσχυση των κατωτέρων εισοδηματικών τάξεων του ελληνικού πληθυσμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για μια ακόμα φορά η ΝΔ αρκέστηκε σε στείρα αντιπολίτευση, σε λόγους κενού περιεχομένου. Με δυσάρεστες αναμνήσεις ο Ελληνικός λαός, αναλογίζεται το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης της χώρας από αυτή,

• Όπου βεβαίως δεν ανακάλυψε τα ΜΟΠ και τα ΠΕΠ
• Όπου κατήργησε τον Δημοκρατικό Προγραμματισμό στον οποίο συμμετείχαν οργανωμένοι φορείς της κοινωνίας με τη διατύπωση Αναπτυξιακών Προτάσεων και Έργων υπό την εποπτεία του ΚΕΠΕ το οποίο άλλωστε είχε δημιουργήσει ο ιδρυτής της και το οποίο μετέβαλλε σε ιδιωτική κερδοσκοπική επιχείρηση.
• Όπου αντικατέστησε τον αναπτυξιακό νόμο 1262 του 82 και τον μετέτρεψε σε φορολογικές απαλλαγές υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας με το νόμο 1890 του 92, αντί να επιδοτηθούν οι νέες υγιείς επιχειρήσεις και η μεσαία αστική τάξη.
• Όπου πέραν της αξιέπαινης προσπάθειας στο Ασφαλιστικό του κυρίου Σιούφα δεν πραγματοποιήθηκε καμία διαρθρωτική αλλαγή ή μάλλον έγινε η αμφιλεγόμενη αποκρατικοποίηση της ΑΓΕΤ και η σκανδαλώδης απελευθέρωση των τιμών των πετρελαιοειδών σε συνθήκες ολιγοπωλίων.

Κύριοι της ΝΔ δεν κάνατε ούτε τότε ούτε τώρα καμία πρόταση θεσμικής ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Εκεί είναι η διαφορά μας, στην οικονομική φιλοσοφία. Εμείς πιστεύουμε σε κράτος επιτελείο με ρυθμιστικές αρχές αξιόπιστες και προσπαθούμε να το πραγματώσουμε. Εσείς αδυνατείτε να προτείνετε οτιδήποτε, γι” αυτό και ο ελληνικός λαός εμπιστεύεται σε εμάς τη διακυβέρνησή του. Γι”  αυτό και θα πράξει το ίδιο στις επόμενες εκλογές.

21/12/2002

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Βρεττός): Ο κ. Λιντζέρης έχει το λόγο.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του Προϋπολογισμού είναι η τελευταία κοινοβουλευτική πράξη του χρόνου. Είναι η ώρα που η Κυβέρνηση κάνει απολογισμό των πεπραγμένων και προσδιορίζει την πολιτική της για τον επόμενο χρόνο. Και βεβαίως είναι η ώρα που η Αντιπολίτευση κάνει την κριτική της και προβάλλει την εναλλακτική της πρόταση, αν έχει. Άλλως, μηδενίζει ή παραποιεί.
Είναι η ώρα που οι πολίτες παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις προτάσεις των κομμάτων, που αφορούν το μέλλον τους και κρίνουν την αξιοπιστία τους αναλογιζόμενοι τι έλεγαν πέρυσι, τι προέβλεπαν, τι πραγματοποιήθηκε, αλλά κυρίως τι έχει αλλάξει στη ζωή τους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να προβώ σε κάποιες διαπιστώσεις που απορρέουν από την ανάλυση αυτών που είπα πριν λίγο.
Πρώτη διαπίστωση. Ο Προϋπολογισμός αυτός καταρτίστηκε και θα εκτελεστεί αποκλειστικά σε ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα έχει κοινό νόμισμα με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και συμμετέχει ισότιμα με τους εταίρους της στο παγκόσμιο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Κινείται με ασφάλεια στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δύσκολους καιρούς, αρθρώνοντας το δικό της λόγο, που είναι άλλωστε και η δική της συνεισφορά στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε με δουλειά και μέθοδο από την Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια. Η είσοδός μας στην ΟΝΕ και στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα είναι ένας σταθμός τεράστιας ιστορικής σημασίας για τη χώρα και επιτεύχθηκε από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις της Νέας Δημοκρατίας ότι οδηγούμε τη χώρα σε πτώχευση. Όμως την οδηγήσαμε σε ανάπτυξη.
Διαπίστωση δεύτερη. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Απολογισμού του έτους 2000, που κατατέθηκε στη Βουλή, αποδεικνύεται αναμφίβολα η αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Το ίδιο προκύπτει και για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του 2001. Παρά τις απρόβλεπτες δυσμενείς εξωγενείς επιδράσεις, ο Προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος με μικρή απόκλιση, απ΄ ό,τι είχε προβλεφθεί.
Από αυτό το Βήμα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, πέρυσι μιλάγατε για ελλείμματα και καταστροφές, οι οποίες όχι μόνο δεν συνέβησαν, αλλά οι οικονομικές εξελίξεις του προηγούμενου έτους δίνουν τη δυνατότητα για μεγαλύτερη αισιοδοξία για το μέλλον.
Διαπίστωση τρίτη. Προκειμένου να ενισχύσει την ανάπτυξη της οικονομίας και ως εκ τούτου την αύξηση της απασχόλησης, συνεχίζει την προσπάθειά της για δημοσιονομική εξυγίανση, μείωση του δημόσιου χρέους, επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών. Στόχοι που επιτυγχάνονται.
Στην προχθεσινή του ομιλία ο Υπουργός Ανάπτυξης κατάθεσε νέα δέσμη προτάσεων, που θα επιταχύνουν την υλοποίηση των πιο πάνω στόχων. Πρέπει να τονιστεί ότι αυτή η σταθερή πολιτική που εφαρμόζεται, έχει αποδώσει καρπούς σε συνθήκες που ισχύει το σύμφωνο σταθερότητας. Οδήγησε σε μείωση του δημόσιου χρέους κατά 2,5 μονάδες σε σχέση με πέρσι και τώρα σε πλεονασματικό προϋπολογισμό, 0,8% του ΑΕΠ. Δηλαδή, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας και σταθερότητας, παρατηρείται αναμφίβολα βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων.
Πρέπει να επισημανθεί ότι η πρόβλεψη για 0,8% πλεόνασμα δεν περιλαμβάνει τα 250 δισεκατομμύρια που διατίθενται για τα επιπλέον μέτρα κοινωνικής και φορολογικής πολιτικής που εξαγγέλθηκαν. Αν περιλαμβάνονταν, τότε το πλεόνασμα θα προσέγγιζε το 1,3% του ΑΕΠ.
Προς τι, λοιπόν, αυτή η απαξία για τα επιτεύγματα του ελληνικού λαού; Προς τι η εξομοίωση της χώρας μας με τις χώρες του τρίτου κόσμου που ακούστηκε εδώ από τους ομιλητές της Αντιπολίτευσης; Γιατί ακούστηκαν πολλοί επιθετικοί προσδιορισμοί, γεωγραφικοί όροι, παρελθοντολογικές αναφορές, αλλά ουδείς απάντησε στο βασικό ερώτημα ως προς τις κοινωνικές παροχές: Με αυτές τις δημοσιονομικές συνθήκες πού θα βρίσκατε τους παραπάνω πόρους; Μήπως αυξάνοντας το ΑΕΠ; Μα, δεν γίνεται περισσότερο. Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν κινείται με ρυθμό αύξησης δύο μονάδες παραπάνω απ” ό,τι κινούνται τα αντίστοιχα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πράγματα δεν βελτιώνονται από τη μια μέρα στην άλλη -και το ξέρετε- ούτε έχει ανακαλυφθεί ακόμα η φιλοσοφική λίθος στην πολιτική και στην οικονομία. Απαιτούνται σχέδια, όραμα, ενδιάμεσοι στόχοι και κυρίως δουλειά, για να φθάσουμε στο ζητούμενο, που είναι η πραγματική σύγκλιση με την οικονομία της Ευρώπης, η εξίσωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων με αυτό των ευρωπαίων. Για να γίνει αυτό, η Κυβέρνηση έχει συγκεκριμενοποιήσει τους στόχους για να εξασφαλιστούν οι παράμετροι και οι προϋποθέσεις που θα εγγυηθούν τη συνέχεια του υψηλού ρυθμού που έχει επιτευχθεί.
Βασικές συνιστώσες είναι η αποδοτική αξιοποίηση των 17,5 τρισεκατομμυρίων δραχμών του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, οι διαρθρωτικές αλλαγές και ακόμα πρέπει να συνεχιστεί η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους και να υπάρξει βεβαίως άρση όλων των αντικινήτρων που δυσχεραίνουν το επενδυτικό κλίμα.
Θα ήθελα, κυρίες και κύριοι, να επισημάνω την αναγκαιότητα για άρση όλων των καθυστερήσεων που παρατηρούνται στην ενεργοποίηση των διατάξεων του αναπτυξιακού ν. 2601/98 και των καθ” ύλη επιχειρησιακών προγραμμάτων που λειτουργούν στο Γ” Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, όπως παραδείγματος χάρη επενδύσεις που αφορούν το θεματικό τουρισμό ή και άλλες που εκκρεμεί η έγκριση των προδιαγραφών για την πραγματοποίησή τους.
Δεύτερον, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη λειτουργία του one stop office που έχει νομοθετηθεί από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
Τρίτον, πρέπει οι προβλεπόμενες δράσεις των υπηρεσιακών προγραμμάτων να συγκεκριμενοποιηθούν τάχιστα σε πλήρως προσδιορισμένα και ελέγξιμα επενδυτικά προγράμματα με σαφή περιγραφή των όρων και των προϋποθέσεων υλοποίησής τους.
Για να γίνουν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάζεται διαρκής εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης ή άλλως άρση των αντικινήτρων που αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Αναμφίβολα έχουν γίνει πολλά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Απαιτούνται όμως και άλλα, που θα πλήξουν οριστικά τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας, των χρονοβόρων διαδικασιών, της αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων, φαινόμενα που γεννούν τη διαφθορά και καθυστερούν την εξέλιξη της κοινωνίας και της οικονομίας εν γένει.
Τα βήματα που επιχειρούνται είναι σταθερά, χωρίς να προκαλούν τριγμούς στον κοινωνικό ιστό ή να θίγουν κεκτημένα συμφέροντα των εργαζομένων.
Η προσπάθεια κατατείνει ώστε ο πολιτικός προγραμματισμός μέσω της Δημόσιας Διοίκησης να συμβάλει στην κοινωνική ανέλιξη, στόχος που πρέπει να κατακτηθεί με τρόπο δημοκρατικό, χωρίς shock-therapy ή κοινωνική αναστάτωση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση επιδιώκει ολοκληρωμένη ανάπτυξη με ορθή χωροταξική κατανομή, δηλαδή ισόρροπη, κάτι που θα εγγυηθεί τη δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος. Γι” αυτό και το 80% του Γ” Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης διατίθεται στην περιφέρεια. Γι” αυτό στο νέο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης δίνεται βάρος στην ανάπτυξη όλων των κλάδων της οικονομίας, πέραν των τραπεζικών και κατασκευαστικών που παρουσιάζουν σημαντική ανάπτυξη ήδη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φετινός Προϋπολογισμός σηματοδοτεί την έναρξη της πορείας που θα οδηγήσει τη χώρα ψηλά στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών, επιδιώκοντας μια ανάπτυξη που στηρίζεται σε υγιείς βάσεις και που το πλεόνασμα κατανέμεται επ” ωφελεία των ασθενεστέρων τάξεων. Ας μη μας διαφεύγει της προσοχής ότι είναι η πρώτη φορά που υπάρχει στη χώρα μας συγκεκριμένο πρόγραμμα ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ύψους 810 δισεκατομμυρίων δραχμών.
Ο Προϋπολογισμός αυτός στα πλαίσια της διεθνούς συγκυρίας και των αντικειμενικών δυνατοτήτων της χώρας μας, στοχεύει σε μια κοινωνία ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, γι” αυτό σας καλώ και να τον υπερψηφίσετε!
( Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ )

21/12/2001

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή αλλά και την ευθύνη να απευθυνθώ στο Σώμα επί του κατατεθέντος, από τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κοινωνικού προϋπολογισμού του 2001, όπως προβλέπεται από το ν. 2084/92.
Ο κοινωνικός προϋπολογισμός περιλαμβάνει τα χρηματικά ποσά που θα διατεθούν από το κράτος για κοινωνική προστασία, δηλαδή για κοινωνική ασφάλιση, υγεία και πρόνοια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί ιστορική αλήθεια ότι οι έννοιες κοινωνικό κράτος, κοινωνική πολιτική ήλθαν στο προσκήνιο της πολιτικής από της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ το 1974. Από τότε κέντρο της πολιτικής μας είναι ο πολίτης, η ευημερία του, η ποιότητα ζωής του. Από το 1981 και μετά, όταν το ΠΑΣΟΚ κατά πρώτον ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, η έννοια της πολιτικής δημοκρατίας περιέλαβε την έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Το κοινωνικό κράτος είναι δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεών του. Η άμβλυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων είναι δικό μας έργο. Το κράτος πρόνοιας που δημιουργήσαμε και συνεχίζουμε να στοχεύουμε στη διεύρυνσή του δεν συνδέεται μόνο με την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα της δημοκρατικής παράταξης. Αποτελεί ταυτόχρονα τη μοναδική οδό για να επιτευχθεί μια δικαιότερη και ισχυρότερη κοινωνία. Γι” αυτό η Κυβέρνηση Σημίτη σταθερά και με συνέπεια διαμορφώνει πολιτική σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς για να εξασφαλίσει περισσότερη κοινωνική αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Οι βασικές προτεραιότητες, όπως η κάλυψη των αναγκών υγείας, πρόνοιας και κοινωνικής ασφάλισης, η ενίσχυση της απασχόλησης και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η εξασφάλιση ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην ψυχαγωγία είναι στόχοι άρρηκτα δεμένοι μεταξύ τους, είναι προϋπόθεση για μια κοινωνία συνοχής και προόδου.
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ εργάζονται σταθερά σ” αυτές τις κατευθύνσεις για να πετύχουν κάτι που οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης είχαν κατακτήσει, επωφελούμενες από την οικονομική ανάπτυξη που ακολούθησε το τέλος του πολέμου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Σήμερα το παγκόσμιο χρηματιστηριακό κεφάλαιο απειλεί το κοινωνικό κράτος, απειλεί τους εργαζόμενους. Το τονίζω αυτό γιατί τα προβλήματα της χώρας μας είμαστε υποχρεωμένοι να τα αντιμετωπίσουμε σ” αυτές τις συγκεκριμένες συνθήκες με τα μέτρα που διαθέτουμε. Και η κυβερνητική πολιτική πρέπει να κρίνεται στα πλαίσια των δυνατοτήτων που έχει στη σημερινή συγκυρία. Πρέπει να κρίνεται από τις προθέσεις της, αλλά και την αποτελεσματικότητά της. Να κρίνεται από την αρμονική σύγκλιση του εφικτού με το επιθυμητό.
Και όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στο ΠΑΣΟΚ, είμαστε υπερήφανοι για την κοινωνική μας πολιτική. Επιδιώκουμε σταθερά την κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη, όχι από φιλανθρωπία ή σαν αντιστάθμισμα που παρέχεται για τις επιπτώσεις που προκαλεί η λειτουργία της αγοράς.
Για μας είναι στοιχείο σύνθεσης της κοινωνίας, προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημοκρατικής πολιτείας, αλλά συγχρόνως έννοια άρρηκτα δεμένη με την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής.
Αναρωτιέμαι αν ακόμα κάποιοι από τη Νέα Δημοκρατία έχουν στο μυαλό τους τη ρήση της σιδηράς, πάλαι ποτέ, κυρίας Θάτσερ ότι «η κοινωνία είναι ανύπαρκτη».
Ευτυχώς όμως για μας αυτές οι αντιλήψεις δεν έχουν καμία σχέση με την εφαρμοσμένη πολιτική. Και αν υπάρχουν λάθη, αν υπάρχουν υποχωρήσεις ή προβλήματα στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής, αν κάποια μέτρα χρειάζονται βελτίωση, αν ο χρόνος επιβάλλει νέες τομές και εκσυγχρονιστικές προσαρμογές, εδώ είμαστε να τα διορθώσουμε. Άλλωστε κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Αρκεί μέλημά του να είναι η υλοποίηση των δεσμεύσεών του έναντι της κοινωνίας και του λαού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν από την παρατήρηση των αριθμών του προϋπολογισμού περάσουμε στη σύγκριση και στην αποκρυπτογράφηση των προθέσεων της πολιτικής, θα διαπιστώσουμε αβίαστα: Πρώτον, ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση στις δαπάνες κοινωνικής προστασίας μεταξύ των ετών 1990 – 2000. Το 1998 οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα αποτελούν το 24,5% του ΑΕΠ. Το 2000, το 25,8%. Το επίπεδο αυτό βρίσκεται χαμηλότερα από το μέσο όρο των πλουσίων χωρών του βορρά, αλλά υψηλότερα από το μέσο επίπεδο των χωρών του νότου.
Αξίζει να σημειωθεί, χωρίς καμία διάθεση παρελθοντολογίας, ότι την περίοδο 1990-1993 η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μειώνει το ποσοστό κοινωνικής προστασίας στο ΑΕΠ κατά 4%. Είναι ένα αδιάψευστο δείγμα γραφής για το πώς η Νέα Δημοκρατία εννοεί την κοινωνική πολιτική.
Δεύτερον, οι συνολικές δαπάνες κοινωνικής προστασίας του κοινωνικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν από 3,9 τρισεκατομμύρια το 1993 σε 8,2 τρισεκατομμύρια το 2000 και σε 9,05 τρισεκατομμύρια το 2001. Παρουσιάζεται δηλαδή μία αξιοσημείωτη αύξηση της τάξης του 132% από το 1993 μέχρι σήμερα ή κατά 10% από πέρυσι μέχρι φέτος.
( Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ )
Τα έσοδα -και είναι πολύ ενδιαφέρον- για τη χρηματοδότηση των δαπανών κοινωνικής προστασίας, προέρχονται στην Ελλάδα κατά 29% από τις εισφορές της γενικής κυβέρνησης κατά 62% από κοινωνικές εισφορές και κατά 9% από τα υπόλοιπα. Τα αντίστοιχα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί έχει σημασία αυτή η σύγκριση, είναι 35% της γενικής κυβέρνησης, 61% από κοινωνικές προσφορές και 4% τα υπόλοιπα. Οι διαφορές μας ως προς τα μέσα επίπεδα είναι αναμφίβολα μικρές. Μελετώντας όλους τους επιμέρους δείκτες, αντιλαμβάνεται κανείς τον κοινωνικό προσανατολισμό της κυβερνητικής πολιτικής, συμπεραίνοντας ότι στους τομείς υγείας, πρόνοιας, κοινωνικών ασφαλίσεων, κατάρτισης και εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού, προσεγγίζουμε το μέσο όρο της Κοινότητας. Άρα, βαίνουμε θετικά προς την πραγματική σύγκλιση, που είναι το επόμενο ζητούμενο μετά την ένταξή μας στην ΟΝΕ.
Πάμε μπροστά, βελτιώνοντας το επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους πολίτες, διαψεύδοντες τις προβλέψεις της Νέας Δημοκρατίας ότι οδηγούμε την κοινωνία σε πτώχευση.
Πρέπει εδώ να τονίσω, κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε και απέδωσε σε συνθήκες όπου ισχύει το σύμφωνο σταθερότητας, με μείωση του δημόσιου χρέους κατά 2,5 μονάδες σε σχέση με πέρυσι με πλεονασματικό προϋπολογισμό 0,8% του ΑΕΠ, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας και σταθερότητας. Και όμως, συνδυάζεται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είναι γνωστό η παρέμβαση του κράτους στον κοινωνικό τομέα, πέρα από την αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην αλληλουχία των γενεών. Έτσι: Στις εισφορές των εργαζομένων του σήμερα στηρίζει την πληρωμή των συντάξεών της η προηγούμενη γενιά. Από την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους ευκολύνεται η οικονομική ανάπτυξη της επόμενης γενιάς. Οι δαπάνες για την παιδεία και την επαγγελματική κατάρτιση της επόμενης γενιάς χρηματοδοτούνται με δαπάνες του σήμερα.
Εμείς σήμερα μπορούμε να υποστηρίξουμε με ικανοποίηση ότι δεν δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές για να ικανοποιήσουμε το σήμερα, αλλά αντιθέτως βελτιώνουμε το σήμερα με τις δικές μας οικονομικές δυνατότητες για να δημιουργήσουμε καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ:….όταν ξεπουλάς τα έσοδα τα μελλοντικά;
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θα το αποδείξω.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ: Μεγάλη κομματική αλαζονεία!
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θα το αποδείξω. Αν κάνετε λίγη υπομονή….
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Σας παρακαλώ, μην απαντάτε σε διακοπές. Συνεχίστε την ομιλία σας, κύριε συνάδελφε.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Διάλεξη κάνει ο άνθρωπος. Δεν είναι ομιλία αυτή για Βουλή.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Είναι σκληρή η αλήθεια, αλλά θα το αποδείξω.
Είναι αυτή η έναρξη της πορείας….
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: Το ψάρι το βαφτίζετε καλαμπόκι.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Είναι αυτή η έναρξη της πορείας, που θα συνεχιστεί και στο μέλλον για να οδηγήσει τη χώρα ψηλά στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών, μία ανάπτυξη που στηρίζεται σε υγιείς βάσεις και όχι σε βερεσέδια, όπως μας καταλογίζετε. Και το πλεόνασμα κατανέμεται επ” ωφελεία των ασθενεστέρων τάξεων, όπως το δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης ύψους 810 δισεκατομμυρίων δραχμών. Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει στη χώρα ένα συγκροτημένο πρόγραμμα ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτέλους ας απαντήσει η Αντιπολίτευση συγκεκριμένα. Με αυτές τις δημοσιονομικές συνθήκες θα δίνατε παραπάνω; Και που θα βρίσκατε τους πόρους; Θα δίνατε λιγότερο και γιατί; Οφείλετε μία ξεκάθαρη αιτιολογία. Θα βοηθούσε πολύ για να γίνει κατανοητή η πολιτική σας στο σύνολο των πολιτών.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Τα αποθεματικά των ταμείων τα παίξατε στο Χρηματιστήριο και τα χάσατε. Αυτό κάνατε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, θα σας παρακαλέσω ιδιαίτερα να μην κάνετε διακοπές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος…
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Τα παίξατε στο Χρηματιστήριο και τα χάσατε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, μπορείτε να αναπτύξετε τον αντίλογό σας στη συνέχεια.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κύριε Έβερτ, δεν χάθηκε τίποτα από αυτά που λέτε. Οι όποιες απώλειες είναι λογιστικές. Κανείς δεν πρόκειται να πουλήσει αυτές τις μετοχές, εκτός και αν εισηγείστε κάτι τέτοιο. Αντιλαμβάνεστε, όμως, τις συνέπειες για την κοινωνία.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Δεν τα αφήνετε αυτά. Δεν ντρέπεστε να μιλάτε με αυτό τον τρόπο;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, θα σας παρακαλέσω ιδιαίτερα.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Απάτη διαπράξατε!
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Θα σας παρακαλέσω για τελευταία φορά να σταματήσετε.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Σεβόμενος απολύτως την ιστορία σας, δεν απαντώ σε αυτές τις διακοπές σας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Και καλώς κάνετε, κύριε συνάδελφε. Συνεχίστε την ομιλία σας.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θεωρώ, όμως, ότι η ουσία του λόγου μου είναι με επιχειρήματα και σε τίποτα δεν μπορεί να την αμαυρώσουν οι όποιες παρεμβάσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Λέω, λοιπόν, ξανά: Αιτιολογήστε που θα βρίσκατε τα χρήματα για να δώσετε περισσότερα. Μήπως θα αυξάνατε το Α.Ε.Π.; Γνωρίζετε βεβαίως ότι με μετρήσεις και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Κινείται δύο μονάδες υψηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Και αυτά είναι αδιάψευστα στοιχεία.
Μόνιμη επωδός της Νέας Δημοκρατίας -για τον οποίο και η διακοπή που υπέστην- είναι ότι οδηγήσαμε τα ασφαλιστικά ταμεία σε πτώχευση. Οι αριθμοί όμως και η πραγματικότητα τη διαψεύδουν. Ας τους ακούσουμε νηφάλια.
Οι επενδύσεις στην κοινωνική ασφάλεια του προϋπολογισμού του 2001 αυξήθηκαν κατά 8,2% σε σχέση με το 2000. Το 2001 το κράτος επιδοτεί τις συντάξεις με 2,5 τρισεκατομμύρια, που αντιστοιχεί στο 45% των συντάξεων που καταβάλλονται στη χώρα μας. Την αντίστοιχη περίοδο 1999-2001 τα έσοδα των κυριοτέρων ασφαλιστικών οργανισμών αυξήθηκαν κατά 13%. Η αύξηση αυτή οφείλεται στη συνεχή βελτίωση των μηχανισμών είσπραξης, στη μείωση της εισφοροδιαφυγής, στην αύξηση του συνολικού αριθμού ασφαλισμένων, που προήλθε από τη νομιμοποίηση των οικονομικών μεταναστών. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η συνεισφορά του κράτους στην αύξηση των συνολικών εσόδων, κάτι που καταδεικνύει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της πολιτείας για την ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος. Συγκεκριμένα, το 2000 ήταν 229 εκατομμύρια ECU. Το 2002 θα είναι 440 εκατομμύρια ECU, αύξηση που προσεγγίζει το 88%.
Η αύξηση των δαπανών στο ίδιο χρονικό διάστημα ανήλθε σε 22% και οφείλεται στην αύξηση των συντάξεων κατά 19%, στην αύξηση των δαπανών για φάρμακα κατά 26% και στη νοσοκομειακή περίθαλψη κατά 16%.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αύξηση στις δαπάνες για τις συντάξεις κατά 19% αντανακλά πραγματική βελτίωση του εισοδήματος των συνταξιούχων διότι κατ” αυτό το χρονικό διάστημα ο απόλυτος αριθμός των συνταξιούχων αυξήθηκε μόλις κατά 3%.
Η κυβερνητική κατεύθυνση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι είναι συγκεκριμένη και σταθερή. Ενώ αυξάνεται η εισφορά του κράτους σε πραγματικές τιμές επιδιώκεται η ορθολογικοποίηση στη σχέση εξόδων δαπανών των ταμείων με στόχο τη βιωσιμότητά τους και τη στήριξη των ασθενεστέρων οικονομικά στρωμάτων του πληθυσμού.
Η ισορροπία του ασφαλιστικού συστήματος είναι ζήτημα υψηλής προτεραιότητας για τη χώρα μας, αλλά και για την Ευρώπη. Η επίλυση αυτού του προβλήματος θα βοηθήσει πολλαπλά την ελληνική κοινωνία και την οικονομία διότι θα διαμορφώσει όρους βεβαιότητας και εμπιστοσύνης μεταξύ τους.
Βεβαίως η Ελλάδα δεν έχει άμεσο πρόβλημα ασφαλιστικού συστήματος, αλλά μία σωστή και μακροχρόνια αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική πρέπει να προβλέπει τις εξελίξεις και να δίνει ορθές, διαχρονικές απαντήσεις.
Βασικό μέλημα του κοινωνικού κράτους είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για πλήρη απασχόληση, ο διαρκής αγώνας ενάντια στην ανεργία. Αποφασιστικό ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση έχουν οι πολιτικές κατάρτισης και επανακατάρτισης. Ο Πρωθυπουργός έχει κατ” επανάληψη δηλώσει πως στόχος της Κυβέρνησης είναι η κατάρτιση και η επανακατάρτιση εξακοσίων χιλιάδων εργαζομένων και ανέργων μέχρι το 2004.
Στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον σημασία έχουν και οι στέρεες βάσεις που δίνει το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και οι γνώσεις για τις συνεχείς εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας και εν γένει της εργασίας. Αυτή η επαγγελματική κατάρτιση είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας. Ήδη από το Σεπτέμβριο ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε τη δημιουργία ενός εθνικού κέντρου επαγγελματικού προσανατολισμού, που θα συνδέσει την επαγγελματική κατάρτιση με την απασχόληση. Έχει εξασφαλιστεί η αναγκαία χρηματοδότηση από εθνικούς και κοινωνικούς πόρους. Τα ποσά 190.000.000.000 για επαγγελματική εκπαίδευση, 90.000.000.000 για αρχική επαγγελματική κατάρτιση, 400.000.000.000 για συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση.
Μία προσεκτική ματιά στις επιχορηγήσεις του τακτικού προϋπολογισμού στον ΟΑΕΔ θα αποκαλύψει αύξηση της τάξης του 165% παρακαλώ μεταξύ των ετών 2001 και 2002. Συγκεκριμένα 18.500.000 ευρώ το 2001 και το 2002 θα προσεγγίσει τα 50.000.000. Η μάχη για την απασχόληση είναι συνεχής. Με έργο και μεθοδικότητα δημιουργούμε ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κοινωνικό πρόσωπο του κράτους που σταθερά οικοδομούμε δεν φαίνεται μόνο από τις δαπάνες που προανέφερα. Υπάρχουν και άλλες πρόσθετες και έμμεσες κοινωνικές παροχές που επεκτείνουν το δίκτυο της κοινωνικής προστασίας. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούν σήμερα. Αυτές ξεκίνησαν την προηγούμενη δεκαετία και εξακολουθούν να επιχορηγούνται μέσω του τακτικού προϋπολογισμού όσες δεν πέρασαν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με αντίστοιχη εξεύρεση πόρων. Αναφέρω ενδεικτικά τον επιτυχημένο θεσμό των Κέντρων Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων, τους παιδικούς σταθμούς που πολλαπλασιάζονται, τον κοινωνικό τουρισμό και τις επιδοτήσεις στους συγκοινωνιακούς φορείς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κοινωνικός προϋπολογισμός του 2001, που συζητάμε, είναι η αφετηρία για ακόμα μεγαλύτερες κοινωνικές παροχές τα επόμενα χρόνια. Αυτό το αποδεικνύει ο κοινωνικός προϋπολογισμός του 2002 που κατατέθηκε και θα συζητηθεί σύντομα στο Σώμα.
Η κοινωνική πολιτική ενισχύεται με πόρους που εξασφαλίστηκαν από τη μείωση του δημοσίου χρέους χωρίς να επηρεάζεται η δημοσιονομική σταθερότητα της οικονομίας. Το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης από 84 δισεκατομμύρια το 2000, αυξήθηκε σε 110 δισεκατομμύρια το 2001 και σε 122 δισεκατομμύρια το 2002. Αυξήθηκε δηλαδή στα τρία χρόνια σε ένα ποσοστό της τάξης του 45%.
Ακόμα η συμμετοχή του δημοσίου στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με το ν. 2084/92 από 78 δισεκατομμύρια το 2000 σε 80 δισεκατομμύρια το 2001 και 150 δισεκατομμύρια το 2002 αύξηση μεγάλη της τάξης του 92%.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εργασίας αυξήθηκε κατά 6,5% σε σχέση με πέρυσι.
Κλείνοντας θα πω μόνο μια φράση, κύριε Πρόεδρε. Η προσφορά της παράταξης και σήμερα της Κυβέρνησης που αποτελεί την πολιτική της έκφραση στην Ελλάδα συνεχίζεται αδιάκοπα γι” αυτό και ο λαός μας της εμπιστεύεται τη διακυβέρνηση της χώρας σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Κανείς από εμάς δεν μπορεί να επαναπαύεται. Πρέπει να δίνουμε συνεχώς περισσότερα. Η Κυβέρνηση θα κριθεί από τη δυνατότητά της να θεμελιώσει μια κοινωνία ευημερίας. Άλλωστε ότι υπερβαίνει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και διαρκεί αποτελεί την ουσία της προσφοράς στην πολιτική.
Χρέος της Κυβέρνησης είναι να συνεχίσει να προωθεί το κοινό αγαθό. Η τελική κρίση του λαού θα τη δικαιώσει πάλι. Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

04/12/2001

Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ορθά ο Προϋπολογισμός θεωρείται ως ο κορυφαίος νόμος του Κράτους. Είναι η τελευταία πολιτική πράξη στο τέλος αυτού του χρόνου ακριβώς γιατί πάνω απ” όλα είναι η οικονομία και άνευ τούτου είναι γνωστό ότι «ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων».

Ας δούμε τα χαρακτηριστικά αυτού του Προϋπολογισμού:

Είναι ο πρώτος που συντάσσεται μετά την ένταξη της χώρας μας στη ζώνη του Ευρώ και είναι εναρμονισμένος με τις αρχές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, που προβλέπει ισοσκελισμένο και πλεονασματικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Πλεόνασμα εκτιμώμενο σε διακόσια πενήντα δισεκατομμύρια (250.000.000.000) δραχμές ή αλλιώς στο 0,5% του Α.Ε.Π. και πρέπει να το σημειώσουμε, με έμφαση θα έλεγα, ότι είναι ο πρώτος Προϋπολογισμός μετά από τριάντα πέντε χρόνια που προβλέπει βάσιμα πλεονασματικό αποτέλεσμα. Το εκτιμώμενο αυτό αποτέλεσμα είναι προϊόν των ακολουθούμενων δημοσιονομικών πολιτικών και συνίσταται στον περιορισμό των καταναλωτικών δαπανών του δημοσίου και στην αύξηση των εσόδων με δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών.

Είναι αναμφίβολα αναπτυξιακός γιατί προβλέπει ρυθμό αύξησης του Α.Ε.Π. κατά 5% έναντι 3,4% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επίτευξη αυτού του στόχου και η διατήρησή του τα επόμενα χρόνια θα φέρει περί το τέλος της δεκαετίας το βιοτικό επίπεδο της ελληνικής κοινωνίας στο 100% του ευρωπαϊκού μέσου όρου έναντι του 70% όπου βρίσκεται σήμερα. Τότε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θα έχουμε την πραγματική σύγκλιση. Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι στην αρχή της τελευταίας φάσης της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.  – εννοώ από το 1993 και μετά – το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε κατά 10% και μάλιστα σε συνθήκες σφιχτής εισοδηματικής πολιτικής που εν τέλει οδήγησαν στην κατάκτηση του στόχου μας για ένταξη στην Ο.Ν.Ε..

Όλ” αυτά, δεν είναι αυθαίρετες παραδοχές. Είναι πραγματικότητες διαπιστωμένες απ” όλα τα ευρωπαϊκά όργανα, αλλά και άλλα διεθνή. Άλλωστε μόλις προχθές ο αρμόδιος Επίτροπος της Ο.Ν.Ε. έδωσε εύσημα προς αυτήν την κατεύθυνση. Πρέπει να δεχτούμε  όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι απόλυτος κριτής της αλήθειας είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Μόλις πρόσφατα είναι νωπά αποτυπωμένη η βούληση του με την υπερψήφιση αυτής της Κυβέρνησης. Άρα λοιπόν δεν μιλάμε για εικονική πραγματικότητα. Μιλάμε για μια πραγματικότητα απολύτως βιωμένη από τον ελληνικό λαό, ο οποίος εμπιστεύτηκε για μια ακόμα φορά αυτήν την Κυβέρνηση. Αυτό το συνολικό έργο εκτίμησε ο ελληνικός λαός και ανανέωσε την εμπιστοσύνη του στις τελευταίες εκλογές. Γι” αυτό όσοι αναφέρονται σε εικονικές πραγματικότητες στην ουσία αμφισβητούν, υποτιμούν και εν τέλει λοιδορούν αυτήν την βούληση του ελληνικού λαού. Εκτός κι αν ζουν αυτοί σε κάποια εικονική πραγματικότητα και αυτή η λαθεμένη εκτίμηση και πολιτική ίσως αποτελεί και τη μόνη αιτιολογία της μόνιμης θέσης τους  στην Αξιωματική Αντιπολίτευση .

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι , είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό. Η Κυβέρνηση κατέθεσε τον Προϋπολογισμό με στόχο την  πραγματική σύγκλιση, επιδιώκοντας υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, καταπολέμηση της ανεργίας, προβλέποντας αυξημένες κοινωνικές δαπάνες. Περίμενα από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να καταθέσει προτάσεις για τον τρόπο με τον οποίον θα επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι ή τουλάχιστον να θέσει τις προϋποθέσεις για την καλύτερη – κατά τη γνώμη της – αξιοποίηση του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, που σημειωτέον είναι η τελευταία ίσως ευκαιρία της χώρας για ανάπτυξη, ουσιαστική και οριστική κατάταξή της στη χορεία των αναπτυγμένων κρατών. Εις μάτην όμως. Αντ΄ αυτού ακούστηκαν οι γνωστές στείρες αντιπολιτευτικές κραυγές όπου περίσσευαν οι χαρακτηρισμοί και τα επίθετα, αλλά απουσίαζε η ουσία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κρίσιμο σημείο, κατά τη γνώμη μου, όπου θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας, είναι οι παράμετροι και οι προϋποθέσεις που θα εγγυηθούν τη διατηρησιμότητα του ρυθμού ανάπτυξης στο 5% του Α.Ε.Π. ετησίως. Ως βασικές συνιστώσες ορίζονται από την Κυβέρνηση , και ορθά , η αποτελεσματική και αποδοτική αξιοποίηση των 17,5 τρισεκατομμυρίων του Γ” Κ.Π.Σ., οι διαρθρωτικές αλλαγές, δηλαδή  οι αποκρατικοποιήσεις και η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και της επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους στους τομείς ενέργειας, επικοινωνίας κ.λ.π. και η αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους κατά 3% έως 4% ετησίως. Επ” αυτών και με  βάση την προηγούμενη εμπειρία, οφείλω να επισημάνω τα εξής : Πρώτον, όσον αφορά την αξιοποίηση του Γ” Κ.Π.Σ. πρέπει να καλυφθούν τάχιστα τα κενά, που υπάρχουν στην ενεργοποίηση των διατάξεων του αναπτυξιακού νόμου 2601/98 και των καθ” ύλην επιχειρησιακών προγραμμάτων, που λειτουργούν στο Γ” Κ.Π.Σ.. Δεύτερον, οι προβλεπόμενες δράσεις των επιχειρησιακών  προγραμμάτων να συγκεκριμενοποιηθούν σε πλήρως προσδιορισμένα και ελέγξιμα επενδυτικά προγράμματα, με σαφή περιγραφή των όρων και των προϋποθέσεων υλοποίησης τους. Και ένα τρίτο πολύ σημαντικό : οφείλει το Υπουργείο να ενημερώνει με τη μορφή κάποιας έκδοσης, όλους τους ενδιαφερόμενους επενδυτές για τα διάφορα προγράμματα, που τρέχουν . Θα είναι και μια παράκαμψη της ούτως ή άλλως υφιστάμενης γραφειοκρατίας του δημόσιου τομέα. Τέταρτον, στον τομέα των υποδομών και των δημοσίων έργων, όπου είναι συχνά τα φαινόμενα των υπερβάσεων των προϋπολογισμών των έργων και της χρονικής καθυστέρησης στην αποπεράτωσή τους, θα μπορούσε να εφαρμοστεί το γνωστό σαν στάνταρ κοστ του έργου, αφού βεβαίως δημιουργηθεί προηγουμένως το θεσμικό και οργανωτικό πλαίσιο, κάτι που εφαρμόζεται με επιτυχία στη Γερμανία, στην Αυστρία, στη Μεγάλη Βρετανία και αλλού. Το τονίζω αυτό, διότι έτσι θα ενισχυθεί  η συνοχή, η συνέχεια και η αποδοτική εκτέλεση των έργων του Γ΄ Κ.Π.Σ..

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι υποχρεωμένος να κλείσω,  ακριβώς επειδή ο χρόνος δεν επαρκεί, λέγοντας τα εξής: Ο Προϋπολογισμός κινείται αναμφίβολα στην κατεύθυνση ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, αφού πέραν των άλλων δαπανών προβλέπει  τετρακόσια πενήντα δύο δισεκατομμύρια δραχμές για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών των αγροτών, των νοικοκυριών  με χαμηλό εισόδημα, των πολυτέκνων κ.λ.π.. Βεβαίως το επιθυμητό θα ήταν το ποσό αυτό να είναι πολλαπλάσιο. Κινείται όμως με βάση τους περιορισμούς του Προϋπολογισμού και δίνει το στίγμα της Κυβέρνησης εγγράφοντας υποθήκη για γενναιότερα μέτρα στο μέλλον. Άλλωστε ας μη λησμονούμε η πολιτική είναι  η τέχνη του εφικτού και αυτό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο η Κυβέρνηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση Σημίτη έχει αποδείξει περίτρανα ότι μπορεί να βάζει στόχους, που εκφράζουν το εθνικά αναγκαίο, όπου φέρνουν τη χώρα στο μέλλον και έχει τον τρόπο και τη μέθοδο να τους υλοποιεί. Γι” αυτό επιβραβεύτηκε από τον ελληνικό λαό στις τελευταίες εκλογές. Πήρε όμως και μία εντολή : Να συνεχίσει σ” αυτήν τη σωστή κατεύθυνση και το πράττει. Νομίζω ότι μπορούμε  να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία ανάλογη αυτής των ημερών.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υπερψήφιση αυτού του Προϋπολογισμού από μεριάς μου είναι αυτονόητη υποχρέωσή μου έναντι της δημοκρατικής παράταξης, αλλά και των ψηφοφόρων, που με εμπιστεύτηκαν. Ευχαριστώ.

22/12/2000