Μέτρα για την προστασία Πολιτιστικών Αγαθών
Η αρχαιοκαπηλία είναι μιας παγκόσμιας κλίμακας εγκληματική πράξη που όλο ένα αυξάνεται. Οι συνέπειές της δεν επηρεάζουν μόνο το παρόν αλλά το παρελθόν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Αφού καταστρέφει τα τεκμήρια της ταυτότητας και της προέλευσής μας.
Καταστρέφει τα τεκμήρια του πολιτισμού του απώτερου και πρόσφατου παρελθόντος και εντέλει ακρωτηριάζει την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Η κληρονομιά αυτή, είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη ταυτότητα και τις αξίες. Αποκόπτεται το παρόν από το παρελθόν, οι ρίζες από τον κορμό.
Το έγκλημα αυτό μαστίζει κυρίως τις χώρες με ιστορία, παράδοση και πολιτισμό. Μια από αυτές τις χώρες είναι και η Ελλάδα. Γι” αυτό το λόγο η χώρα μας είναι η πρώτη στο ενδιαφέρον των αρχαιοκαπήλων.
Η χώρα μας, στην ιστορική της διαδρομή, έχει υποστεί και υφίσταται ακόμα τις συνέπειες αρχαιοκαπήλων, επίσημων και ανεπίσημων. Αρπαγές πολιτιστικών αγαθών, έλαβαν χώρα από την εποχή των Ρωμαίων που μετέφεραν γλυπτά και άλλα αριστουργήματα στη Ρώμη.
Αργότερα οι σταυροφόροι που απορφάνισαν τη βασιλεύουσα από τεράστιας καλλιτεχνικής αξίας αριστουργήματα.
Από την εποχή που οι Τούρκοι κατακτητές πουλούσαν αρχαιότητες αλλά και ολόκληρους ναούς μέχρι και την πρόσφατη ιστορία.
Έτσι έχουν γεμίσει τα μουσεία και οι ιδιωτικές συλλογές του κόσμου, με καλλιτεχνικά αριστουργήματα, προϊόντα του ελληνικού πολιτισμού.
Ολ” αυτά βέβαια ανήκουν στην ιστορία και δεν έχουν σχέση με τον παρόντα νόμο. Θα ‘θελα όμως απ” αυτό το βήμα, ν” αναφέρω ότι ο πιο γνωστός επίσημος αρχαιοκάπηλος της πρόσφατης ιστορίας είναι ο λόρδος Ελγίν. Και ο χώρος όπου στεγάζονται τα προϊόντα του εγκλήματος είναι το Βρετανικό Μουσείο.
Ο κύριος αυτός, βέβαια, δεν προέβη μόνο σε κλοπές κινητών μνημείων. Φρόντιζε να καθιστά κινητά μνημεία ακόμα και τ” ακίνητα, αφού ακρωτηρίαζε μέλη τους. Και αναφέρομαι βέβαια στα γλυπτά του Παρθενώνα, που ξεκολλούσε από το αέτωμά του, για να τα εμπορευτεί.
Υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες ότι έδενε τα γλυπτά αγάλματα με σχοινιά, τα οποία τραβούσαν άλογα. Και ό,τι καταστρέφετο το πετούσε.
Τέτοιες απεχθείς πράξεις, δεν έγιναν μόνο στην Ακρόπολη αλλά και στο ναό του Επικούρειου Απόλλωνα και αλλαχού. Ολ” αυτά μεταφέρονταν από το λιμάνι της Ελευσίνας. Και υπάρχουν έγγραφα, αλλά και πράξεις πωλήσεων του μεγάλου αρχαιοκάπηλου.
Και θα ήταν μεγάλη παράλειψη να συζητείται νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού για την αρχαιοκαπηλία και να μην αναφερθεί το όνομα της Μελίνας Μερκούρη. Της μεγάλης αυτής Ελληνίδας, που ξεκίνησε τη σταυροφορία για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Προσπάθεια που συνεχίζεται και που σας εύχομαι κύριε Υπουργέ να συμβάλλεται και εσείς σ” αυτή την επιστροφή.
Να πω και κάτι ακόμα. Κακώς, αυτά τα μάρμαρα λέγονται ελγίνεια. Η αλήθεια είναι ότι είναι τα μάρμαρα του Παρθενώνα που έκλεψε ο λόρδος Έλγιν. Και που παρανόμως υπάρχουν ακόμα και σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.
Υπάρχει μια θεωρία από τη Βρετανική πλευρά ότι αυτά βρήκαν προστασία εκεί. Επ” αυτού ν” αναφέρω ένα ιστορικό ντοκουμέντο. Στην πολιορκία της Ακρόπολης στη διάρκεια της επανάστασης, οι πολιορκημένοι Τούρκοι, όταν τους τέλειωσαν τα βόλια, έριχναν τις κολώνες του Παρθενώνα προκειμένου ν” αποσπάσουν το μολύβι, που ως συνδετική ύλη υπήρχε μέσα σ” αυτές. Οι Έλληνες όταν το είδαν αυτό και προκειμένου να σταματήσει αυτή η καταστροφή, ήρθαν σε διαπραγμάτευση με τους πολιορκημένους Τούρκους, και τους έστειλαν βόλια.
Προτιμούσαν να τους διευκολύνουν, να τους σκοτώνουν, αρκεί να μην καταστρέφουν την κληρονομιά τους.
Και κάτι ακόμα. Σήμερα υπάρχει το μουσείο της Ακρόπολης. Και πλέον δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα για την παραμονή αυτών των μαρμάρων στο μουντό και βροχερό Λονδίνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Δε νομίζω ότι υπάρχει βουλευτής σ” αυτή την αίθουσα, που να μη συμφωνεί, στην ανάγκη για λήψη μέτρων για την προστασία των πολιτιστικών αγαθών.
Γι” αυτό και εμείς, επί της αρχής, υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιό σας. Το ζητούμενο όμως είναι, κατά πόσο αυτό το νομοσχέδιο, θα μπορέσει να επιφέρει πλήγμα στο έγκλημα που λαμβάνει χώρα, καθημερινά, απ” άκρο σ” άκρο, στον τόπο μας. Αφού στεριές και θάλασσες είναι σπαρμένες με μνημεία αυτού του πολιτισμού.
Να σας θυμίσω μια φράση που έλεγε, ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας, Φρανσουά Μιτεράν, ότι «αν ήμουν Πρωθυπουργός της Ελλάδας, δε θα έκανα τίποτα που να μην περνά από τον Πολιτισμό». Αυτό βέβαια αναφέρεται σε γενικότερα ζητήματα. Όμως έχει αναφορά και σε αυτό. Στην προστασία αυτού του πολιτισμού.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, είναι σαφώς βελτιωμένο από το νομοσχέδιο που είχε καταθέσει στη Βουλή ο προκάτοχός σας, κύριος Βουλγαράκης, Έχουν ενσωματωθεί παρατηρήσεις των αρχαιολόγων και άλλων φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και δικές μας παρατηρήσεις. Υπ” αυτή την έννοια αποτελεί ένα βήμα. Όμως απέχει πολύ η λύση του προβλήματος. Επιχειρεί μια αναβάθμιση σε κάτι που ήδη γίνεται. Όμως δεν προσφέρει κάτι καινούργιο. Θα το χαρακτήριζα ανώδυνο και ουδέτερο.
Αλήθεια κύριε Υπουργέ,
Είστε ευχαριστημένος από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας
- § όσον αφορά τη φύλαξη των μουσείων,
- § όσον αφορά τις παράνομες ανασκαφές,
- § όσον αφορά τη προέλευση και διακίνηση των ευρημάτων
- § όσον αφορά την καταγραφή κινητών μνημείων
Διαθέτει το Υπουργείο Πολιτισμού τη δυνατότητα ελέγχου σε αυτά που προανέφερα;
Θεωρείτε ότι το νομοσχέδιο αυτό συμβάλλει στην πρόληψη της αρχαιοκαπηλίας;
Είναι επαρκής η δράση του τμήματος δίωξης αρχαιοκαπηλίας της ελληνικής αστυνομίας; Η πρωτοφανής υπόθεση αρχαιοκαπηλίας στη Σχοινούσα λύθηκε; Αποδόθηκαν οι ευθύνες; Είστε σίγουρος ότι δε θα ξανασυμβεί στο μέλλον;
Κύριε Υπουργέ,
Βέβαια όλ” αυτά δε μπορούν να γίνουν με εσωτερικές ανακατατάξεις του υπουργείου πολιτισμού. Οι οποίες αναμφίβολα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση. Όμως πως είναι δυνατόν, να καταφέρετε πλήγμα στην αρχαιοκαπηλία, χωρίς να προβλέψετε ειδικά κονδύλια για το λόγο αυτό;
Το λέω αυτό γιατί στην έκθεση από το Γενικό Λογιστήριο, δεν προβλέπεται καμία δαπάνη παρά μόνο δαπάνες που αφορούν μισθούς και αμοιβές των μελών της επιτροπής εμπειρογνωμόνων.
Φοβάμαι, ότι το νομοσχέδιο αυτό θα αποδειχθεί στο μέλλον ότι πρόκειται για σταγόνα στον ωκεανό.
Η πραγματική αντιμετώπιση του προβλήματος θα προϋπόθετε δράσεις πολλαπλές σε εθνικό, κοινωνικό και κρατικό επίπεδο.
Κυρίες και κύριοι
Η πολιτιστική κληρονομιά μας είναι αναμφίβολα κομμάτι της ψυχής μας. Και ευτυχώς που η δική μας κληρονομιά δεν είναι μόνον υλική. Είναι κυρίως άυλη. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι κυρίως αρχές και αξίες. Είναι τρόπος σκέψης και ζωής και ευτυχώς αυτά δε μπορούν ν” αποτελέσουν αντικείμενο αρχαιοκαπηλίας.
31/03/2008
Πρόταση Δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ κατά της Κυβέρνησης
Η συζήτηση επί της προτάσεως μομφής μετά από μια πλήρη 4ετή κυβερνητική θητεία, είναι μια κορυφαία πολιτική πράξη.
Διότι αποκαλύπτεται η δυσαρμονία μεταξύ της κυβερνητικής εξουσίας και του λαϊκού φρονήματος.
Η συμπολίτευση, με απροκάλυπτη αλαζονεία, ισχυρίζεται ότι είναι περιττή, ως μη έχουσα τύχη.
Διακατέχονται από το προκλητικό σύνδρομο του μακάριοι οι κατέχοντες.
Έχουμε την εξουσία και θα καταστήσουμε δίκαιο την άποψή μας και θα υποκύψετε.
Κυρίες και κύριοι
Στις δημοκρατίες δεν είναι έτσι τα πράγματα. Στις δημοκρατίες είναι απαραίτητη η συναίνεση μεταξύ των κυβερνώντων και των κυβερνωμένων. Μόνο η κοινή αποδοχή θεμελιώνει την αξία του νόμου, έναντι της αυθαίρετης εξουσίας.
Η κυβέρνηση είναι πασίδηλο ότι βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαϊκό φρόνημα. Και η πρόταση μομφής αποσκοπεί στο ν” αποκαλύψει, να διευκρινίσει και να συγκεκριμενοποιήσει αυτή τη δυσαρμονία.
Αφήστε λοιπόν κύριοι τις παραπλανητικές ερμηνείες για την σκοπιμότητα αυτής της πρότασης που καταθέσαμε και φροντίστε ν” απαντήσετε επί της ουσίας. Το οφείλετε στη δημοκρατία και στη λαϊκή κυριαρχία.
Έχω ξαναπεί από αυτό το βήμα, τη φράση του Γάλλου πρωθυπουργού, Μαντές Φρανς, ότι «κυβερνάν είναι το επιλέγειν». Το επιλέγειν για το λαό, με το λαό και το έθνος.
Και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., σαν έκφραση της δημοκρατικής παράταξης, μιας παράταξης με μεγάλη ιστορία, θέλει ν” ανατρέψει κάθε εξουσία που στραγγαλίζει τον ελληνικό λαό, αναιρεί τις κατακτήσεις του, υπονομεύει το μέλλον του και αποδυναμώνει τις λαϊκές δυνάμεις στην πορεία τους προς την ανάπτυξη και την προόδου.
Κύριοι της συμπολίτευσης
Αυτό το 2ήμερο με περισσή οίηση και αλαζονεία, αντί ν” απαντήσετε σε όσα σας καταλογίζουμε με την πρόταση μομφής, ασχολείστε με τα υποτιθέμενα δικά μας.
Στον Υπουργό Δικαιοσύνης, που έδωσε το τέμπο αυτής της αντιμετώπισης, έχω να παρατηρήσω:
- § Για το δικό του καλό, ν” αφήσει κατά μέρος τα σύνδρομα. Γιατί κάλλιστα στην πρόταση μομφής θα μπορούσε να συμπεριληφθεί, ένα δικό του σύνδρομο, το «σύνδρομο Ζορμπά». Τον οποίο εξαναγκάζεται σε περιοδείες διότι δε συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις σας.
- § Να μην επικαλείται τον Χέγκελ. Τι θα έλεγε ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος, για την κραιπάλη των χρημάτων του ελληνικού λαού, από το Υπουργείο Πολιτισμού, και τον ανεξέλεγκτο κύριο Ζαχόπουλο που αποτελούσε πρώτη επιλογή του Πρωθυπουργού; Και πώς θα έκρινε, την ανάμιξη στα δρώμενα του υπουργείου πολιτισμού, διαφόρων κυριών αλλά και κυρίων;
- § Να μην προτείνει σε εμάς ενδοσκοπήσεις, αλλά να επιδοθεί ο ίδιος σε εξωσκόπηση της κοινοβουλευτικής του ομάδας. Θα διαπιστώσει και διαφωνίες και διαφοροποιήσεις. Με αποκορύφωμα την κυριακάτικη συνέντευξη ενός από τους πιο σοβαρούς της κυβερνητικής παράταξης, του κυρίου Σαμαρά, ο οποίος ευπρεπώς μεν, πλήρως δε, διαφωνεί και με την εξωτερική και με την οικονομική πολιτική της κυβέρνηση.
Αφήστε λοιπόν τις παραινέσεις για την κρίση που διερχόμαστε. Γιατί έχουμε και την αρμοδιότητα και τη δύναμη να τη λύσουμε, την ώρα που εμείς θα επιλέξουμε. Και τότε θα αναδυθεί δύναμη μεγάλη και αποτελεσματική.
Κυρίες και κύριοι
Θα ‘θελα, απ” αυτό το βήμα, να εκφράσω την ελπίδα, ότι οι δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού στο σκοπιανό, δε θα έχουν την τύχη των 3 «δεν» που είπε για το ασφαλιστικό. Γιατί το μεν ασφαλιστικό θα επανορθωθεί από την επόμενη κυβέρνηση ενώ τα λάθη και οι αστοχίες στα εθνικά θέματα επηρεάζουν ανεπανόρθωτα την πορεία του λαού και του έθνους μας.
Ορθά και εύστοχα ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., κύριος Παπανδρέου, ανέφερε ότι το προπατορικό αμάρτημα του συγκεκριμένου θέματος βρίσκεται την περίοδο 90-93. Τότε που Πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο κύριος Μητσοτάκης. Και όπως γνωρίζεται στην ιστορία του προπατορικού αμαρτήματος περιλαμβάνεται ένα μήλο – που και σύμφωνα με την παροιμία πέφτει κάτω από τη μηλιά – αλλά και έναν όφη. Και ο όφις αυτός δάγκασε την ιστορία μας, την εθνική αξιοπρέπεια και την περηφάνια του λαού μας.
Για του λόγου μου το αληθές, αλλά και σαν συμβολή στην ιστορική γνώση, καταθέτω στα πρακτικά, ένα πόνημα, του Κρις Σπύρου, πρόεδρου της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, πρώην Βουλευτή των ΗΠΑ και πρώην προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος του Νιού Χαμσάιρ.
- § Θα διαβάσετε κύριοι συνάδελφοι, για διπλές και αντιφατικές στρατηγικές της ελληνικής κυβέρνησης.
- § Θα ενημερωθείτε για τη δέσμευση του Μπιλ Κλίντον, ότι οι ΗΠΑ δεν θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια με ονομασία που περιέχει τη λέξη Μακεδονία.
- § Θα εκπλαγείτε διαβάζοντας για μισθωτούς αντιπροσώπους της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, οι οποίοι υποστήριζαν, τη νέα θέση της ελληνικής κυβέρνησης για μια συμβιβαστική λύση.
- § Και βέβαια τη δήλωση του κυρίου Λη Χάμιλτον, προέδρου της επιτροπής των εξωτερικών υποθέσεων του αμερικανικού κογκρέσου, ότι : «συμβιβαστήκατε αστραπιαία και δεν προλάβαμε να σας βοηθήσουμε. Μας αφήσατε σύξυλους με την υποχώρησή σας».
Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν κατανοώ την έπαρση της κυρίας Υπουργού Εξωτερικών. Ίσως να είναι οικογενής ιδιότητα. Όμως το προπατορικό αμάρτημα που ανέφερε ο πρόεδρός μας, αφορά και την κυβέρνηση αλλά και την ίδια προσωπικά. Γι” αυτό ας προσέξει. Οι καιροί ου μενετοί.
Κύριοι της συμπολίτευσης, αναμφίβολα αποτελείται την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Έχετε όμως έχετε απολέσει την κοινωνική και πολιτική δεδηλωμένη. Γι” αυτό σας μεμφόμαστε.
28/03/2008
Ασφαλιστικό
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι
Ακόμα και εντός της αιθούσης, ακούγονται οι φωνές των απεργούντων εργαζομένων, οι φωνές του συνόλου θα “λεγα των εργαζόμενων αυτής της χώρας, οι οποίοι αντιστέκονται σ” αυτή την πρόκληση που βιώνουν από την κυβερνητική πολιτική. Αντιστέκονται στην κατάργηση των δίκαια κεκτημένων τους. Αντιστέκονται στον δραστικό περιορισμό των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.
Αναμφίβολα βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη κοινωνική πρόκληση. Η 4ετία της διακυβέρνησής σας αποδείχνεται ανελέητη για τα λαϊκά συμφέροντα. Επικίνδυνη στην εξωτερική πολιτική με καταιγίδα σκανδάλων, με διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, με εκποίηση του εθνικού πλούτου, με διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Τώρα ήρθε η σειρά της κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους.
Όμως το κυριότερο αυτής της καραμανλικής επιδρομής που μιμείται, αντιγράφει και ξεπερνά τη μητσοτακική επιδρομή του ‘90-‘93, είναι η αυθάδης και αλαζονική πρόκληση.
Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η ανάλγητη πολιτική της κυβέρνησης, παρά τη μαζική, λαϊκή και κοινωνική αντίδραση και βέβαια παρά την αντίθεση ολόκληρης της αντιπολίτευσης.
Το νομοσχέδιο αυτό δεν προκαλεί μόνον οργή αλλά και απορία για την σκοπιμότητά του. Αφού δε διαφαίνεται κανένα ορατό, σημαντικό οικονομικό όφελος. Δηλαδή δεν αποσκοπεί στην οικονομική ανακούφιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεκριμένα εκτιμάται ότι το όφελος των προτεινόμενων μέτρων θα είναι ύψους 300 εκατ. € ετησίως.
Και αυτό ενώ η εισφοροδιαφυγή κινείται στα 6 δισεκατ. € ετησίως, ενώ με δικά σας νομοθετήματα χαρίζετε 1,5 δισεκατ. € το χρόνο σε φοροαπαλλαγές στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ακόμα σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, η πιο ανάλγητη ρύθμιση, αυτή που αφορά τις εργαζόμενες μητέρες, θα δώσει όφελος 50 εκατ. € από το 2013.
Κύριοι της πλειοψηφίας στέλνετε τις γυναίκες στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αφού πρέπει να εργαστούν 5 επιπλέον έτη για να τεκμηριώσουν δικαίωμα σύνταξης, η οποία μάλιστα θα είναι και 40% μικρότερη. Δεν προστατεύετε ούτε καν τις μητέρες ανηλίκων τέκνων. Αφού και αυτές που είναι ασφαλισμένες από το 1983 και μετά, θα έχουν σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας έως και 5 έτη.
Τορπιλίζετε εν ολίγοις κύριοι συνάδελφοι, το θεσμό της οικογένειας. Πλέον ούτε λαϊκή δεξιά δε θα μπορείτε να χαρακτηριστείτε. Αλλά σκέτη δεξιά στην υπηρεσία του κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου. Συνεχίζετε με αυτό τον τρόπο την επίθεση που επιχειρείτε ενάντια στην ελληνική οικογένεια. Η επίθεση αυτή ξεκίνησε με τους νόμους 3377 του Υπουργείου Ανάπτυξης και 3385 του Υπουργείου Απασχόλησης το καλοκαίρι του 2005. Είναι προφανές ότι σύντομα θα φανούν οι αρνητικές επιπτώσεις στη δομή και τη λειτουργία της οικογένειας και βεβαίως και στο δημογραφικό, που είναι τόσο επιβαρυμένο στη χώρα μας.
Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, όπως είναι το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος στη χώρα μας, έπρεπε να διεξάγεται σε άλλο κλίμα και με άλλον τρόπο. Έπρεπε η συζήτηση να είναι ψύχραιμη, τεκμηριωμένη και σφαιρική. Το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι λογιστικό. Είναι απολύτως πολιτικό. Και η επικοινωνιακή διαχείριση που επιχειρεί η κυβέρνηση μάλλον προβλήματα θα συσσωρεύσει παρά θα λύσει.
Η Κυβέρνηση τoν τελευταίο καιρό και εντός και εκτός Κοινοβουλίου δημιουργεί ένα τεχνητό κλίμα κινδυνολογίας και ανασφάλειας. Δημιουργεί προβλήματα μεταξύ των διαφόρων κλάδων των εργαζομένων. Επιδιώκει να φέρει σε αντίθεση κατηγορίες εργαζομένων με την κοινωνία. Και ολ” αυτά επειδή επιχειρεί να περιορίσει τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων. Κινδυνολογεί λέγοντας ότι τα ταμεία καταρρέουν και ότι η πολιτική της αυτή, θα σώσει το ασφαλιστικό σύστημα. Οποίο ψεύδος! Πρόκειται περί φιλελεύθερου παραληρήματος που επιδιώκει να πείσει για το μονόδρομο των επιλογών. Το επιχείρημα αυτό ακούστηκε από πολλούς συναδέλφους.
Υπάρχει αναμφίβολα μια μεγάλη παρεξήγηση. Και η παρεξήγηση είναι κατευθυνόμενη και καθοδηγούμενη. Είναι προφανής η αγωνία της πλειοψηφίας να πείσει τον ελληνικό λαό, εμφανίζοντας το νομοσχέδιο ως νομοτελειακή αναγκαιότητα.
Εμείς αρνούμαστε αυτή την επιλογή.
Αρνούμαστε την υποταγή σ” αυτές τις αντιλαϊκές επιλογές.
Αρνούμαστε τις βάναυσες περικοπές των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Αρνούμαστε την άδικη και ταξική επιδρομή σε βάρος του μόχθου των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων.
Αρνούμαστε την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ολίγων και ισχυρών.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι
Αδιαφορείτε για την ολοκληρωτική αντίδραση όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Αρνείστε να ακούσετε την αντίδραση όλης της αντιπολίτευσης. Αλήθεια στο όνομα ποιας ηθικής, ποιας νομιμότητας. Στο όνομα της αριθμητικής σας πλειοψηφίας. Να σας θυμίσω ότι η βάση του κοινοβουλευτικού συστήματος είναι πρωτίστως ηθική και δευτερευόντως νομική.
Η νομική πλευρά του ζητήματος καθιερώνει τη δυνατότητα της πλειοψηφίας να κυβερνά.
Δεν καθιερώνει κανένα δικαίωμα στην πλειοψηφία
να αυθαιρετεί,
ν” αφαιρεί δικαιώματα,
ν” αναιρεί βασικές παραμέτρους του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης που έπρεπε να είναι δεδομένες και σταθερές
ν” ακυρώνει την εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος
να τορπιλίζει τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους δικαίου
και εντέλει να εγκληματεί σε βάρος των πολιτών και του δικαιώματός τους σε μια αξιοπρεπή σύνταξη.
Κυρίες και κύριοι
Δεν έχετε καμία ηθική και καμία πολιτική νομιμοποίηση ν” απορυθμίσετε, έτη περαιτέρω, το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Πολλώ δε μάλλω όταν επί των ημερών σας η εισφοροδιαφυγή εκτινάχθηκε στα ύψη. Οι ιατροφαρμακευτικές δαπάνες και οι αυξήσεις των φαρμάκων εκτινάχθηκαν, και βέβαια εις όφελος των επιχειρήσεων, όταν υπερδιπλασιάστηκαν οι υποχρεώσεις του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία και βεβαίως όταν επιχειρήσατε την καταλήστευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα. Και όταν με την αριθμητική πλειοψηφία σας, αρνηθήκατε την εξεταστική επιτροπή που θα έριχνε φως σ” αυτό το μεγάλο σκάνδαλο, το οποίο χρεώνεστε εσείς και η παράταξή σας.
Απωλέσατε το κεφάλαιο της πρόσφατης εκλογικής σας επιτυχίας. Το μόνο θετικό είναι το ότι βάλατε τα θεμέλια μιας νέας εθνικής, λαϊκής ενότητας. Το δρόμο τον δείχνει η καθολική λαϊκή αντίδραση.
19/03/2008
ΠΡΑΚΤΙΚΑ στο Νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών «Εκλογή Βουλευτών»
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση στη Βουλή για την τροποποίηση του εκλογικού νόμου γίνεται αναμφίβολα σε ένα δυσάρεστο, ζοφερό και δύσοσμο πολιτικά και κοινωνικά κλίμα, ένα κλίμα που έχει επηρεαστεί από τα γεγονότα που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες και που αναδεικνύουν την παντελή υποχώρηση της πολιτικής ηθικής, της ίδιας της πολιτικής, θα έλεγα, με πρωταγωνιστές, βέβαια, την Κυβέρνηση.
Η χώρα μας βρίσκεται σε βαθιά κρίση, η κοινωνία μας βιώνει βαθιά κρίση σε εθνικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο, κρίση σε επίπεδο κρατικής οργάνωσης και κοινωνικής ανάπτυξης.
Η Κυβέρνηση όλο αυτόν το χρόνο όχι μόνο δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια, προκειμένου να ξεπεραστεί αυτή η κρίση, αλλά κινείται δήθεν ανυποψίαστη, επιχειρώντας διακανονισμό συμφερόντων με μοναδικό της μέλημα την αναπαραγωγή της εξουσίας της.
Είναι αληθές ότι δεν είστε εσείς το γενεσιουργό αίτιο αυτής της κρίσης. Όμως, πλέον όλος ο ελληνικός λαός έχει αντιληφθεί πως αυτή η Κυβέρνηση, αυτός ο Πρωθυπουργός δεν αποτελούν απλά μέρος της κρίσης, αλλά συμμετέχουν καίρια σε αυτήν. Αντικειμενικά, θα έλεγα ότι την προάγουν και την προωθούν. Και αυτό το πράττουν με πράξεις, αλλά και απραξίες, εμφανιζόμενοι, αλλά και κρυπτόμενοι. Και απορώ, αλήθεια, με την αυταρέσκεια αυτής της Κυβέρνησης, με την προσπάθειά της να υποτιμήσει αυτήν τη νοημοσύνη τη δική μας και του ελληνικού λαού και να βαπτίσει το ψέμα αλήθεια. Όπως, επίσης, απορώ με την παρέμβαση του Προέδρου της Βουλής στη συνταγματικά ορθή πρόταση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αισθάνθηκε την ανάγκη ως μη όφειλε να προσπαθήσει να σταθεί συμμέτοχος στην Κυβέρνηση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την επίθεση ενάντια στα εισοδήματα με τη «ρύθμιση του ασφαλιστικού που οδήγησε το λαό μας στους δρόμους, μετά την ακρίβεια, μετά την εκποίηση της λαϊκής και εθνικής περιουσίας, με τα λιμάνια, μετά την κατάλυση της ηθικής, της αξιοκρατίας, μετά την κατάχρηση εξουσίας ήρθε η ώρα της φαλκίδευσης της λαϊκής κυριαρχίας.
Συζητούμε σήμερα στη Βουλή σχέδιο νόμου που τροποποιεί τον ν. 3231/2004 και η Κυβέρνηση ζητά την ψήφο μας. Αρνούμαστε αυτήν τη θετική ψήφο για λόγους γενικής αρχής, αλλά και για τις επιμέρους ρυθμίσεις, με εξαίρεση βέβαια εκείνο το τμήμα που προωθεί τη συμμετοχή των γυναικών στα ψηφοδέλτια των κομμάτων.
Αυτό το σχέδιο νόμου άγει στην υφαρπαγή της ψήφου των Βουλευτών με μύθο των σταθερών κυβερνήσεων και μάλιστα μονοκομματικών. Ακούστε. Η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος με πενήντα έδρες είναι κατ” εξοχήν διαστρεβλωτική λογικά και απαράδεκτη συνταγματικά, όπως επίσης και εκείνο το άρθρο που στην ουσία απαγορεύει τα ελληνικά πολιτικά κόμματα να δημιουργήσουν προϋποθέσεις συνεργασίας και να συγκυβερνήσουν, δηλαδή είναι σαφώς ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία και στην αρχή της πλειοψηφίας. Και όλα αυτά, διότι ακόμα και με βάση το Σύνταγμα ο σχηματισμός σταθερών κυβερνήσεων, κυρίες και κύριοι, είναι ευχή, είναι στόχος. Δεν αποτελεί συνταγματική επιταγή και θέσφατο, γιατί το μείζον, το προέχων στο δικαιικό μας σύστημα αλλά και στην διεθνή πρακτική είναι η θεμελίωση και οχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας.
Κυρίες και κύριοι, η θεμελίωση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, όπως επίσης και η αρχή της πλειοψηφίας, έχει τη βάση της στην αρχαία ελληνική δημοκρατία. Αλλά και στη σύγχρονη εποχή, στους δύο τελευταίους αιώνες και κυρίως με τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις κατοχύρωσης της λαϊκής κυριαρχίας, κάτι που αποτελεί πρόοδο της ανθρωπότητας. Όλα αυτά έγιναν με αγώνες, με επαναστάσεις, με αίμα και αποτελούν πλέον παγκόσμια κατάκτηση. Γι” αυτό καμία σοφιστεία, καμία ευκαιριακή παραχάραξη του νόμου δεν δικαιώνει την ουσιαστική κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Πέραν όμως του νομικού κελύφους, δηλαδή του νόμου που συζητάμε, στην ουσία παρεμποδίζεται, αν δεν αναιρείται, η πορεία της κοινωνίας προς την πρόοδο, προς την ανάπτυξη, προς την εξέλιξη.
Κυρίες και κύριοι, ο Πλάτωνας στον «Πρωταγόρα» δικαιολογεί την ισότητα της ψήφου με βάση την αρχή ότι κάθε άνθρωπος έχει προικιστεί με τη λογική δυνατότητα, το ηθικό συναίσθημα και τη συνείδηση του δικαίου. Αναιρώντας αυτήν την αρχή, δηλαδή την ισότητα της ψήφου, επιδιώκετε την κυριαρχία σας επί της πολιτείας, επί του κράτους, λειτουργείτε δηλαδή εν πολλοίς αντιδημοκρατικά. Χρησιμοποιείτε το ψευδεπίγραφο επιχείρημα περί δημοσίου συμφέροντος, όμως η αρχή του δημοσίου συμφέροντος είναι η νομιμοποιητική βάση του δημοσίου δικαίου. Δεν είναι τέχνασμα για να καταργήσετε την αρχή της πλειοψηφίας και να υφαρπάξετε την κυριαρχία επί του κράτους, ούτε πρόσχημα για να νοθεύσετε τη λαϊκή κυριαρχία. Εκφράζω την εδραία πεποίθηση ότι ο καθηγητής Προκόπης Παυλόπουλος θα είχε να προσθέσει πολλά και συνετά προς αυτήν την κατεύθυνση.
Όμως, κυρίες και κύριοι, νομοθετείτε επιδιώκοντας να διαχειριστείτε την κρίση του πολιτικού μας συστήματος σύμφωνα και με μοναδικό μέλημα την προώθηση του κομματικού σας συμφέροντος. Ο ελληνικός λαός, όμως, έχει ανάγκη από πολιτικές ηγεσίες που θα επιδιώξουν την υπέρβαση από αυτήν την κρίση, που θα έχουν το αναγκαίο ηθικό και πολιτικό υπόβαθρο, την ηθική και πολιτική ευαισθησία και βούληση για έξοδο από αυτό το τέλμα. Λυπάμαι ότι κινείστε προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Αλλά επειδή ο καιρός έχει γυρίσματα και όπως λέει μια παροιμία με διαχρονική ισχύ «όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου, πέφτει ο ίδιος μέσα», θα ήθελα εδώ να σας υπενθυμίσω δυο αντίστοιχα νομοθετήματα που επιχείρησε η δική σας παράταξη στο παρελθόν. Το πρώτο είναι το ’58, όταν ο ιδρυτής του κόμματός σας Κωνσταντίνος Καραμανλής δια του τότε Υπουργού Εσωτερικών κ. Τάκου Μακρή επεδίωξε να παγιδεύσει τον Γεώργιο Παπανδρέου και να συρρικνώσει την Αριστερά. Όμως, αυτό οδήγησε την ΕΔΑ στην Αξιωματική Αντιπολίτευση και στη συνέχεια στο θρίαμβο της Ένωσης Κέντρου. Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, όπως είναι γνωστό, η συνέχεια ήταν δραματική για τη χώρα. Εννοώ την αποστασία του κ. Μητσοτάκη και τέλος τη δικτατορία των Συνταγματαρχών. Και να σας θυμίσω και ένα δεύτερο, πιο πρόσφατο, με πρωταγωνιστές τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Κούβελα αυτήν τη φορά, οι οποίοι ψήφισα έναν εκλογικό νομό που κατά τη γνώμη τους θα εξυπηρετούσε τη δική τους παράταξη, αλλά που όμως στην πράξη οδήγησε σε τρείς εκλογικές νίκες του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε τρείς διαδοχικές Κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, σε τριάντα μόλις δευτερόλεπτα, για να μην καταχραστώ το χρόνο…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Νεράντζης): Τα έχετε, κύριε Λιντζέρη.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, η μέθη της εξουσίας σας έχει κάνει να λησμονείτε βασικές αρχές της δημοκρατίας.
Έχετε λησμονήσει ως μη οφείλατε βασικές αρχές που έχουν περιγραφεί με τον πλέον έξοχο τρόπο και που έχουν διαχρονική ισχύ το πρώτον σ” αυτόν τον τόπο. Έχετε αναγορεύσει σε αυτοσκοπό σε ύψιστο αυτοσκοπό τον έλεγχο της εξουσίας και τον έλεγχο του κράτους. Αναμφίβολα ο Αριστοτέλης βρίσκεται στα κάτω ράφια της βιβλιοθήκης σας ενώ αντίθετα σε περίοπτη θέση βρίσκεται ο Μακιαβέλι. Να γνωρίζετε ότι η αλαζονεία οδηγεί στην ύβριν και ότι η ύβρις τιμωρείται. Η μέθη της εξουσίας που εξάλλου είναι οριακή σας οδηγεί σε σφάλματα που δυστυχώς όμως δεν θα τα πληρώσετε εσείς αλλά η πατρίδα μας και ο λαός μας.
22/01/2008
Μήνυμα για την Εκλογή Προέδρου στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Η αθρόα προσέλευση του δημοκρατικού λαού στις κάλπες και η σαφής εντολή του προς τον Γιώργο Παπανδρέου να ηγηθεί της πολιτικής, ιδεολογικής , οργανωτικής και ηθικής ανασυγκρότησης του ΠΑΣΟΚ δημιουργεί νέα δεδομένα και νέες ευκαιρίες για το πολιτικό σύστημα και για το κίνημά μας.
Όλοι όσοι διακονούμε την πολιτική έχουμε χρέος να τιμήσουμε και να υπηρετήσουμε αυτή τη σαφή εντολή.
Αναδείχτηκε η ανάγκη δραστικών παρεμβάσεων ώστε να επιτευχθεί η αυτονομία της πολιτικής, η επιστροφή της πολιτικής, η πρωτοκαθεδρία της πολιτικής απέναντι στην αγορά.
Το ΠΑΣΟΚ ως η ραχοκοκαλιά και η μαχητική πρωτοπορία της δημοκρατικής παράταξης καλείται να λειτουργήσει ως δύναμη εθνικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης κι αναγέννησης.
Οι ανάγκες του λαού και της χώρας επιβάλλουν σήμερα την ανιδιοτελή συστράτευση όλων, για τη νέα νικηφόρα πορεία του ΠΑΣΟΚ.
Οι εμπειρίες της εσωκομματικής αναμέτρησης μόνο ως μέγιστο μάθημα πρέπει να αξιοποιηθούν και σε καμιά περίπτωση ως αιτία η αφορμή εσωστρέφειας ή αναπαραγωγής της κρίσης.
Όλοι κρινόμαστε και θα κριθούμε όχι από τις διακηρύξεις αλλά από τις πράξεις μας.
Πολλοί μάντεις κακών προβλέπουν ή απεργάζονται τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων, σε μια εποχή κατά την οποία η χώρα χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή πολιτική και κοινωνική συνοχή.
Η εσωκομματική αναμέτρηση τελείωσε. Η πορεία προς το λαό, ο αγώνας εναντία στη δεξιά και τις πολιτικές της αρχίζει.
13/11/2007
Εισηγητής ΚΤΕ Αθλητισμού
Στη θέση του εισηγητή ΚΤΕ Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ εξελέγη για δεύτερη συνεχόμενη φορά , ο Βουλευτής β΄ Πειραιά, Δημήτρης Λιντζέρης, ο οποίος δήλωσε μετά την εκλογή του τα εξής:
«Ευχαριστώ τους συναδέλφους για την εμπιστοσύνη τους την οποία εξέφρασαν με το να με επανεκλέξουν εισηγητή του ΚΤΕ Αθλητισμού.
Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ είναι ώριμη, μπορεί να αξιολογεί και να λειτουργεί πολιτικά και σύνθετα»
17/10/2007
Είμαστε χώρα “γερόντων”
Παγκόσμια Μέρα της Τρίτης Ηλικίας η χθεσινή … κι έχουμε μάθει να μιλάμε για γερασμένα χρόνια, για γερασμένη χώρα, για γερασμένο μέλλον…
Δεν έχουμε όμως μιλήσει ακόμη για γερασμένη πολιτική σκέψη. Αυτήν που καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας. Αυτή που καθοδηγεί τις κοινωνικές δυνάμεις, που διέπει τη ζωή μας από την καθημερινότητα μέχρι τις πολύτιμες κι επίσημες στιγμές μας.
Κι ενώ στην τρίτη ηλικία, δίνουμε ερεθίσματα και ανακαλύπτουμε τρόπους που το «τρίτη» θα αφορά μονάχα το τυπικό μέρος του προσδιορισμού της ηλικίας…Κι ενώ δίνουμε φιλί ζωής κι ανανέωσης στην ηλικία αυτή που χρήζει της παρέμβασης μας, αφήνουμε εντελώς στην τύχη την πολιτική μας ηλικία.
Έτσι λοιπόν, το ότι σε λίγο θα είμαστε μια χώρα γερόντων δεν θα οφείλεται μονάχα στη βιολογική ηλικία της πλειοψηφίας του πληθυσμού αλλά στη γερασμένη μας αντίληψη όσον αφορά στη ζωή μας από τη Βουλή έως το σπίτι μας, από τα νομοσχέδια μέχρι τις οικογενειακές αποφάσεις μας…
02/10/2007
Το οικόπεδο Δηλαβέρη ανήκει στη Νίκαια
«Tο οικόπεδο Δηλαβέρη ανήκει στη Νίκαια»
Η β΄ Πειραιά ασφυκτιά από το τσιμέντο κι από την έλλειψη ελεύθερων χώρων που θα μπορούσαν να δώσουν μιαν ανάσα στην περιφέρεια.
Ανύπαρκτα τα οικόπεδα που μπορούν αξιοποιηθούν, ελάχιστα τα κτίρια που δύναται να γκρεμιστούν για να δώσουν τόπο σε κάποιο χώρο ζωής.
Και το χειρότερο η Πολιτεία αντί να ψάχνει και να αναζητά η ίδια λύσεις, κάτι το οποίο δεν γίνεται, αγνοεί ή και απορρίπτει ακόμη και τις προτάσεις που δίνουν οι τοπικές κοινωνίες, η τοπική αυτοδιοίκηση, στην προσπάθεια διεκδίκησης ενός καλύτερου τρόπου διαβίωσης.
Αυτό συνέβη και στην περίπτωση του Δήμου Νικαίας, που ζητά από το ΥΠΕΧΩΔΕ την παραχώρηση του οικοπέδου Δηλαβέρη (πίσω από το Γενικό Κρατικό) με σκοπό την αξιοποίησή του προς όφελος των κατοίκων της περιοχής.
Όπως έγινε μάλιστα γνωστό, ο γενικός γραμματέας του Υπουργείουδεν αρνήθηκε αλλά απαξίωσε να δει την αντιπροσωπεία του Δήμου και φορέων της πόλης, έτσι ώστε οι ίδιοι να μπορέσουν να διαπραγματευτούν τη διεκδίκησή τους παρουσιάζοντας τα επιχειρήματά τους.
Η απαράδεκτη στάση από πλευράς Κυβέρνησης για το συγκεκριμένο θέμα, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά την πεποίθηση των πολιτών της β΄ Πειραιά ότι αντιμετωπίζονται ως πολίτες β΄ κατηγορίας. Και αυτό πρέπει πλέον να σταματήσει.
Όλοι οι πολίτες είναι ίσοι και με τίποτα κάποιοι πιο ίσοι από τους άλλους…
Η Νέα Δημοκρατία έχει υποχρέωση να ενσκήψει πάνω στα προβλήματα του κόσμου, σ ΄όποια περιφέρεια κι αν ανήκει και με σχεδιασμό και πράξη να αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής.
11/07/2007
Μετά την καταστροφή τι;
«Μετά την καταστροφή τι;»
Οι φλόγες της Πάρνηθας βούλιαξαν ακόμη περισσότερο τη Β΄ Πειραιά στα δυσεπίλυτα περιβαλλοντικά προβλήματα της.
Της αφαίρεσαν βίαια εκατομμύρια κυβικά εκατοστά οξυγόνου-εκ του μη έχοντος- , της αύξησαν τους – ήδη υψηλούς- ρύπους, την καταδίκασαν σε ένα ζοφερό μέλλον, με εφιαλτικές θερμοκρασίες κι αποπνικτική ατμόσφαιρα, τουλάχιστον στο διπλάσιο από αυτό που βιώνουμε σήμερα.
Ο εθνικός δρυμός της Αθήνας, η τελευταία ανάσα ζωής της πρωτεύουσας, χάθηκε μαζί με τη δική μας ελάχιστη ποιότητα ζωής, από κρατική ολιγωρία, από ασχετοσύνη, από έλλειψη σχεδιασμού, από ανικανότητα προγραμματισμού, από ολοκληρωτική απουσία Πολιτείας για την Πολιτεία.
Είτε επρόκειτο για εκδίκηση οικοπεδοφάγων κι εργολάβων που έχασαν μέσα από τα χέρια τους την τροποποίηση του άρθρου 24, είτε για τυχαία γεγονότα, είτε ακόμα και για εμπρηστικές διαθέσεις αγνώστου αιτίας, όλες οι περιπτώσεις φέρουν την υπογραφή της κρατικής ανυπαρξίας.
Αντί όμως αυτή τη στιγμή η πολιτεία να μοιρολατρεί προσπαθώντας να αποποιηθεί τις ευθύνες, καλό θα ήταν άμεσα να προβεί σε έναν ουσιαστικό σχεδιασμό αποτροπής περαιτέρω ζημιών . Eδώ και τώρα αναδάσωση κι ανάπλαση εναλλακτικών πνευμόνων πρασίνου, στο όρος Αιγάλεω, καθώς δημιουργίας Αλσυλλίων όπου αυτό είναι εφικτό. Κάτι που πολλές φορές εξαγγέλθηκε στο παρελθόν, αλλά δεν έγινε ποτέ…
Σ΄ αυτό το σημείο υποχρεωτική θεωρείται και η στάση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που εδώ και χρόνια έχει αφήσει το συγκεκριμένο ζήτημα πίσω, θεωρώντας το προφανώς ως δευτερεύον.
Ελάχιστη προσφορά μνήμης στον Ανδρέα Παπανδρέου από τη Βουλή
«Ελάχιστη προσφορά μνήμης στον Ανδρέα Παπανδρέου από τη Βουλή»
Μία πρόταση τιμής και μνήμης που διατυπώθηκε από το βουλευτή β΄ Πειραιά Δ. Λιντζέρη για τον Ανδρέα Παπανδρέου , ευοδώθηκε με την παρέμβαση της Προέδρου της Βουλής και υλοποιείται την ερχόμενη εβδομάδα στο χώρο της.
Συγκεκριμένα , στα τέλη Δεκεμβρίου του 2006, ο κ. Λιντζέρης , ως μέλος της Επιτροπής της Βιβλιοθήκης της Βουλής, κατέθεσε σε συνεδρίαση της, πρόταση να διατεθεί το προσωπικό αρχείο του Ανδρέα Παπανδρέου, στη Βουλή. Εκεί δηλαδή που του αξίζει να βρίσκεται.
Με παρέμβαση της κ. Ψαρρούδα-Μπενάκη στη σύζυγο του Ανδρέα, Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου, τα πράγματα του αρχείου του(επιστολές, προσωπικά αντικείμενα κλπ) δωρίστηκαν στη Βουλή. Μάλιστα η Βιβλιοθήκη της Βουλής διοργανώνει έκθεση με όλο αυτό το αρχειακό υλικό για το κοινό. Έτσι θα δοθεί στο κόσμο η ευκαιρία να «γνωρίσει» αγαπημένα αντικείμενα του αείμνηστου ηγέτη.
Ο κ. Λιντζέρης εξέφρασε την ικανοποίησή του και τόνισε ότι χρέος στη μνήμη δεν έχουμε μοναχά για τα γεγονότα, αλλά και για τις ιστορικές προσωπικότητες που άλλαξαν το ρου της ιστορίας της Ελλάδας. Και ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο άνθρωπος που πάλεψε για την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική δικαιοσύνη καθώς και σειρά αλλαγών, αξίζει αυτή την τιμή.