Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Επειδή ο χρόνος είναι ανεπαρκέστατος δια να αναπτύξει κανείς τις απόψεις του επί του προϋπολογισμού που αποτελεί την κορυφαία πράξη κάθε χρόνο στη Βουλή θα υπακούσω στην κατεύθυνση του Κικέρωνα για  Inmedia res θα μπω δηλαδή κατευθείαν στο θέμα. Είναι γνωστές και αποδεκτές από την μεγάλη πλειοψηφία του λαού οι οικονομικές επιτυχίες της κυβέρνησης, που συνοψίζονται κατά κύριο και αποδεικτικό λόγο στην ένταξή μας στην ΟΝΕ . Δηλαδή την εισαγωγή της χώρας μας στη ζώνη του ΕΥΡΩ. Αυτό καθ” αυτό σημαίνει :

• Προσαρμογή στο σύμφωνο σταθερότητας της Ε.Ε.
• Σταθερότητα οικονομικού περιβάλλοντος και τιμών
• Πλήρη απελευθέρωση των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και αγορών σε ισότιμη βάση
• Πλήρη απελευθέρωση και κίνηση των συντελεστών της παραγωγής δηλαδή του κεφαλαίου, της εργασίας και του ανθρώπινου δυναμικού της γνώσης. Αυτό βέβαια οφείλει να γίνεται στα πλαίσια του υγιούς ανταγωνισμού εντός του Κράτους  Δικαίου με σημαντική παράμετρο, μονοσήμαντη θα έλεγα, την Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Η πραγματοποίηση όλων αυτών αποτελεί, τον ευκταίο στόχο για τον οποίο αγωνιζόμαστε όλοι. Την κύρια ευθύνη για την προσέγγιση αυτών των στόχων είχε η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Τα κατάφερε και συνεχίζει μέχρι την επίτευξη της οριστικής ολοκλήρωσης . Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο Κώστας Σημίτης, που έχει φέρει την Ελλάδα στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων της Ευρώπης, που απήλλαξε την χώρα μας από λογικές και συμπεριφορές ηττοπάθειας, απόσυρσης και περιθωριοποίησης και τις αντικατέστησε με εθνική αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια.

Όλα τα πιο πάνω που κατακτήσαμε απαιτούν επέκταση και διεύρυνση, ώστε να γίνουμε όλοι Ευρωπαίοι πολίτες μιας κοινωνικά δίκαιης, συνεκτικής και οικονομικά ακμάζουσας Ευρώπης, ανεξαρτήτως εθνικότητας, εθνικών πολιτισμών, θρησκευτικών δογμάτων ή γλώσσας. Όλοι οι προϋπολογισμοί των προηγούμενων ετών κινούνταν σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό φιλοδοξεί να πραγματώσει και ο φετινός.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Συμφωνώ απολύτως και υπερψηφίζω τον κατατιθέμενο προϋπολογισμό. Σαν μέλος της εθνικής αντιπροσωπίας και εκπρόσωπος του λαού, οφείλω να καταθέσω τις απόψεις μου, θεωρώντας ότι μπορώ να συμβάλλω στη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησης για την πραγματοποίηση της πραγματικής σύγκλισης με τις οικονομίες της Ευρώπης, δηλαδή της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων.

• Ως προς το ΑΕΠ, έχουμε πετύχει ρυθμούς ανάπτυξης από τους πιο υψηλούς στην Ε.Ε. και αυτό αποτελεί επίτευγμα της κυβέρνησής μας. Η πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ για το 2003 είναι 3,8 %. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να υλοποιηθεί η απορρόφηση, έγκαιρα και αποτελεσματικά, των κοινοτικών πόρων του Γ” ΚΠΣ που ανέρχονται σε 17,5 τρις. Πρέπει οπωσδήποτε να συμβεί αυτό για να εισπράξουμε και το πολλαπλασιαστικό οικονομικό αποτέλεσμα. Γι” αυτό κύριε Υπουργέ «Γρηγορείτε».
• Ως προς την ανεργία, έχουν γίνει ήδη πολλά βήματα για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας της ελληνικής κοινωνίας. Νομίζω ότι θα συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση, η πολιτική της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Θα μπορούσε δηλαδή να επεκταθεί η ωρομίσθια και μερική απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα και να εφαρμοστεί σε κάποιους τομείς του δημόσιου τομέα. Βεβαίως με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων. Και να μην ξεχνάμε ότι η εφαρμογή της πολιτικής Ζοσπέν στη Γαλλία για μείωση των ωρών εργασίας στις κερδοφόρες επιχειρήσεις του δημοσίου και στις πολυεθνικές, συνέβαλλε τα μάλλα προς αυτή την κατεύθυνση. Επίσης κύριε Υπουργέ νομίζω πως πρέπει να επαναπροσδιοριστούν οι στόχοι, οι μέθοδοι και ο έλεγχος για τους πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου , ύψους 1 τρις, ώστε πράγματι να ενισχυθεί η απασχόληση.
• Ως προς τον πληθωρισμό, ο οποίος ανέρχεται στο 3,5 % και οφείλεται στην υπερβάλλουσα ζήτηση, στον πληθωρισμό κέρδους των μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και στην ασυδοσία της αγοράς, πρέπει να δώσουμε αποτελεσματική απάντηση. Κύριε Υπουργέ τα ολιγοπωλιακά και μονοπωλιακά φαινόμενα της αγοράς μπορούν να παταχθούν δια της πλήρους δραστηριοποίησης και άρτιας και αποτελεσματικής οργάνωσης της Επιτροπής Ανταγωνισμού, για να σταματήσει η κερδοσκοπία. Ακόμα απαιτείται ένταση των μηχανισμών ελέγχου του Υπουργείου Εμπορίου. Το οποίο να μην ξεχνάμε αριθμεί περί τους 3000 υπαλλήλους.
• Σε ότι αφορά την φορολογική μεταρρύθμιση, αποτελεί αναμφίβολα επίτευγμα της κυβερνητικής πολιτικής και προσφορά της στον ελληνικό λαό. Νομίζω ότι αυτή και η επίλυση του ασφαλιστικού θα αρκούσαν και μόνον αυτά για να καταγράψουν μια πετυχημένη κυβερνητική θητεία. Νομίζω όμως κύριε Υπουργέ ότι θα μπορούσε να ελαττωθεί σημαντικά η φορολογία των επιτηδευματιών και ελεύθερων επαγγελματιών και γνωρίζεται καλά πόσο μικρό είναι το δημοσιονομικό κόστος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

• Η αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί αναγκαίο στόχο για να πετύχουμε την πραγματική σύγκλιση. Η οικονομική ανάπτυξη που πετύχαμε μετατρέπεται σε βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών μέσω του κράτους και των υπηρεσιών του. Γι” αυτό χρειάζονται διαρκή εκσυγχρονισμό και βελτίωση. Γι” αυτό η στελέχωση κάθε δομής διοίκησης (π.χ. ΠΕΣΥ), ή μηχανισμός ελέγχου επίβλεψης ή υλοποίησης θα πρέπει απαρέγκλιτα να υπακούει στην απλή και δοκιμασμένη αρχή του Ιουστινιανού «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση». Και επ” αυτού πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα.

• Όσον αφορά τις ΔΕΚΟ είναι επαινετή η προσπάθεια για προσαρμογή στα Βρετανικά πρότυπα λειτουργίας. Πιστεύω όμως ότι το μέγιστο αποτέλεσμα θα επιτευχθεί όταν οι ΔΕΚΟ λειτουργούν και ελέγχονται σύμφωνα με την νομοθεσία περί ανωνύμων εταιρειών. Δηλαδή προϋπολογισμός στη βάση του standard cost , έλεγχος του ισοζυγίου καθώς και έλεγχος και αποτίμηση των αποτελεσμάτων χρήσεως και απολογισμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η ελληνική οικονομία κινείται ήδη στους παγκόσμιους ρυθμούς. Απόδειξη αποτελούν οι πολλές εγχώριες υγιείς και κερδοφόρες επιχειρήσεις. Επίσης οι κερδοφόρες επιχειρήσεις των Ελλήνων επενδυτών στο εξωτερικό. Να μην παραβλέπουμε ότι στα Βαλκάνια είμαστε στις πρώτες θέσεις των ξένων επενδυτών. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το ελληνικό δημόσιο. Το fiskus των Λατίνων (δημοσιονομική διαχείριση). Το οποίο πρέπει να προσαρμοστεί επειγόντως σε αντίστοιχους οικονομικούς ρυθμούς, επιτυχούς διαχείρισης και ανάπτυξης.

Η πραγματοποίηση των πιο πάνω  θα οδηγήσει στην αύξηση του ρυθμού του ΑΕΠ κατ” έτος, στην αύξηση της απασχόλησης και της φοροδοτικής ικανότητας των φορολογουμένων. Δηλαδή στην αύξηση των εσόδων του δημοσίου. Όπερ σημαίνει .. πλεόνασμα το οποίο κατευθύνεται στην ενίσχυση των κατωτέρων εισοδηματικών τάξεων του ελληνικού πληθυσμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για μια ακόμα φορά η ΝΔ αρκέστηκε σε στείρα αντιπολίτευση, σε λόγους κενού περιεχομένου. Με δυσάρεστες αναμνήσεις ο Ελληνικός λαός, αναλογίζεται το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης της χώρας από αυτή,

• Όπου βεβαίως δεν ανακάλυψε τα ΜΟΠ και τα ΠΕΠ
• Όπου κατήργησε τον Δημοκρατικό Προγραμματισμό στον οποίο συμμετείχαν οργανωμένοι φορείς της κοινωνίας με τη διατύπωση Αναπτυξιακών Προτάσεων και Έργων υπό την εποπτεία του ΚΕΠΕ το οποίο άλλωστε είχε δημιουργήσει ο ιδρυτής της και το οποίο μετέβαλλε σε ιδιωτική κερδοσκοπική επιχείρηση.
• Όπου αντικατέστησε τον αναπτυξιακό νόμο 1262 του 82 και τον μετέτρεψε σε φορολογικές απαλλαγές υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας με το νόμο 1890 του 92, αντί να επιδοτηθούν οι νέες υγιείς επιχειρήσεις και η μεσαία αστική τάξη.
• Όπου πέραν της αξιέπαινης προσπάθειας στο Ασφαλιστικό του κυρίου Σιούφα δεν πραγματοποιήθηκε καμία διαρθρωτική αλλαγή ή μάλλον έγινε η αμφιλεγόμενη αποκρατικοποίηση της ΑΓΕΤ και η σκανδαλώδης απελευθέρωση των τιμών των πετρελαιοειδών σε συνθήκες ολιγοπωλίων.

Κύριοι της ΝΔ δεν κάνατε ούτε τότε ούτε τώρα καμία πρόταση θεσμικής ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Εκεί είναι η διαφορά μας, στην οικονομική φιλοσοφία. Εμείς πιστεύουμε σε κράτος επιτελείο με ρυθμιστικές αρχές αξιόπιστες και προσπαθούμε να το πραγματώσουμε. Εσείς αδυνατείτε να προτείνετε οτιδήποτε, γι” αυτό και ο ελληνικός λαός εμπιστεύεται σε εμάς τη διακυβέρνησή του. Γι”  αυτό και θα πράξει το ίδιο στις επόμενες εκλογές.

21/12/2002

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Βρεττός): Ο κ. Λιντζέρης έχει το λόγο.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του Προϋπολογισμού είναι η τελευταία κοινοβουλευτική πράξη του χρόνου. Είναι η ώρα που η Κυβέρνηση κάνει απολογισμό των πεπραγμένων και προσδιορίζει την πολιτική της για τον επόμενο χρόνο. Και βεβαίως είναι η ώρα που η Αντιπολίτευση κάνει την κριτική της και προβάλλει την εναλλακτική της πρόταση, αν έχει. Άλλως, μηδενίζει ή παραποιεί.
Είναι η ώρα που οι πολίτες παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις προτάσεις των κομμάτων, που αφορούν το μέλλον τους και κρίνουν την αξιοπιστία τους αναλογιζόμενοι τι έλεγαν πέρυσι, τι προέβλεπαν, τι πραγματοποιήθηκε, αλλά κυρίως τι έχει αλλάξει στη ζωή τους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να προβώ σε κάποιες διαπιστώσεις που απορρέουν από την ανάλυση αυτών που είπα πριν λίγο.
Πρώτη διαπίστωση. Ο Προϋπολογισμός αυτός καταρτίστηκε και θα εκτελεστεί αποκλειστικά σε ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα έχει κοινό νόμισμα με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και συμμετέχει ισότιμα με τους εταίρους της στο παγκόσμιο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Κινείται με ασφάλεια στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δύσκολους καιρούς, αρθρώνοντας το δικό της λόγο, που είναι άλλωστε και η δική της συνεισφορά στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε με δουλειά και μέθοδο από την Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια. Η είσοδός μας στην ΟΝΕ και στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα είναι ένας σταθμός τεράστιας ιστορικής σημασίας για τη χώρα και επιτεύχθηκε από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις της Νέας Δημοκρατίας ότι οδηγούμε τη χώρα σε πτώχευση. Όμως την οδηγήσαμε σε ανάπτυξη.
Διαπίστωση δεύτερη. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Απολογισμού του έτους 2000, που κατατέθηκε στη Βουλή, αποδεικνύεται αναμφίβολα η αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Το ίδιο προκύπτει και για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του 2001. Παρά τις απρόβλεπτες δυσμενείς εξωγενείς επιδράσεις, ο Προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος με μικρή απόκλιση, απ΄ ό,τι είχε προβλεφθεί.
Από αυτό το Βήμα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, πέρυσι μιλάγατε για ελλείμματα και καταστροφές, οι οποίες όχι μόνο δεν συνέβησαν, αλλά οι οικονομικές εξελίξεις του προηγούμενου έτους δίνουν τη δυνατότητα για μεγαλύτερη αισιοδοξία για το μέλλον.
Διαπίστωση τρίτη. Προκειμένου να ενισχύσει την ανάπτυξη της οικονομίας και ως εκ τούτου την αύξηση της απασχόλησης, συνεχίζει την προσπάθειά της για δημοσιονομική εξυγίανση, μείωση του δημόσιου χρέους, επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών. Στόχοι που επιτυγχάνονται.
Στην προχθεσινή του ομιλία ο Υπουργός Ανάπτυξης κατάθεσε νέα δέσμη προτάσεων, που θα επιταχύνουν την υλοποίηση των πιο πάνω στόχων. Πρέπει να τονιστεί ότι αυτή η σταθερή πολιτική που εφαρμόζεται, έχει αποδώσει καρπούς σε συνθήκες που ισχύει το σύμφωνο σταθερότητας. Οδήγησε σε μείωση του δημόσιου χρέους κατά 2,5 μονάδες σε σχέση με πέρσι και τώρα σε πλεονασματικό προϋπολογισμό, 0,8% του ΑΕΠ. Δηλαδή, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας και σταθερότητας, παρατηρείται αναμφίβολα βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων.
Πρέπει να επισημανθεί ότι η πρόβλεψη για 0,8% πλεόνασμα δεν περιλαμβάνει τα 250 δισεκατομμύρια που διατίθενται για τα επιπλέον μέτρα κοινωνικής και φορολογικής πολιτικής που εξαγγέλθηκαν. Αν περιλαμβάνονταν, τότε το πλεόνασμα θα προσέγγιζε το 1,3% του ΑΕΠ.
Προς τι, λοιπόν, αυτή η απαξία για τα επιτεύγματα του ελληνικού λαού; Προς τι η εξομοίωση της χώρας μας με τις χώρες του τρίτου κόσμου που ακούστηκε εδώ από τους ομιλητές της Αντιπολίτευσης; Γιατί ακούστηκαν πολλοί επιθετικοί προσδιορισμοί, γεωγραφικοί όροι, παρελθοντολογικές αναφορές, αλλά ουδείς απάντησε στο βασικό ερώτημα ως προς τις κοινωνικές παροχές: Με αυτές τις δημοσιονομικές συνθήκες πού θα βρίσκατε τους παραπάνω πόρους; Μήπως αυξάνοντας το ΑΕΠ; Μα, δεν γίνεται περισσότερο. Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν κινείται με ρυθμό αύξησης δύο μονάδες παραπάνω απ” ό,τι κινούνται τα αντίστοιχα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πράγματα δεν βελτιώνονται από τη μια μέρα στην άλλη -και το ξέρετε- ούτε έχει ανακαλυφθεί ακόμα η φιλοσοφική λίθος στην πολιτική και στην οικονομία. Απαιτούνται σχέδια, όραμα, ενδιάμεσοι στόχοι και κυρίως δουλειά, για να φθάσουμε στο ζητούμενο, που είναι η πραγματική σύγκλιση με την οικονομία της Ευρώπης, η εξίσωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων με αυτό των ευρωπαίων. Για να γίνει αυτό, η Κυβέρνηση έχει συγκεκριμενοποιήσει τους στόχους για να εξασφαλιστούν οι παράμετροι και οι προϋποθέσεις που θα εγγυηθούν τη συνέχεια του υψηλού ρυθμού που έχει επιτευχθεί.
Βασικές συνιστώσες είναι η αποδοτική αξιοποίηση των 17,5 τρισεκατομμυρίων δραχμών του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, οι διαρθρωτικές αλλαγές και ακόμα πρέπει να συνεχιστεί η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους και να υπάρξει βεβαίως άρση όλων των αντικινήτρων που δυσχεραίνουν το επενδυτικό κλίμα.
Θα ήθελα, κυρίες και κύριοι, να επισημάνω την αναγκαιότητα για άρση όλων των καθυστερήσεων που παρατηρούνται στην ενεργοποίηση των διατάξεων του αναπτυξιακού ν. 2601/98 και των καθ” ύλη επιχειρησιακών προγραμμάτων που λειτουργούν στο Γ” Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, όπως παραδείγματος χάρη επενδύσεις που αφορούν το θεματικό τουρισμό ή και άλλες που εκκρεμεί η έγκριση των προδιαγραφών για την πραγματοποίησή τους.
Δεύτερον, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη λειτουργία του one stop office που έχει νομοθετηθεί από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
Τρίτον, πρέπει οι προβλεπόμενες δράσεις των υπηρεσιακών προγραμμάτων να συγκεκριμενοποιηθούν τάχιστα σε πλήρως προσδιορισμένα και ελέγξιμα επενδυτικά προγράμματα με σαφή περιγραφή των όρων και των προϋποθέσεων υλοποίησής τους.
Για να γίνουν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάζεται διαρκής εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης ή άλλως άρση των αντικινήτρων που αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Αναμφίβολα έχουν γίνει πολλά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Απαιτούνται όμως και άλλα, που θα πλήξουν οριστικά τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας, των χρονοβόρων διαδικασιών, της αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων, φαινόμενα που γεννούν τη διαφθορά και καθυστερούν την εξέλιξη της κοινωνίας και της οικονομίας εν γένει.
Τα βήματα που επιχειρούνται είναι σταθερά, χωρίς να προκαλούν τριγμούς στον κοινωνικό ιστό ή να θίγουν κεκτημένα συμφέροντα των εργαζομένων.
Η προσπάθεια κατατείνει ώστε ο πολιτικός προγραμματισμός μέσω της Δημόσιας Διοίκησης να συμβάλει στην κοινωνική ανέλιξη, στόχος που πρέπει να κατακτηθεί με τρόπο δημοκρατικό, χωρίς shock-therapy ή κοινωνική αναστάτωση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση επιδιώκει ολοκληρωμένη ανάπτυξη με ορθή χωροταξική κατανομή, δηλαδή ισόρροπη, κάτι που θα εγγυηθεί τη δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος. Γι” αυτό και το 80% του Γ” Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης διατίθεται στην περιφέρεια. Γι” αυτό στο νέο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης δίνεται βάρος στην ανάπτυξη όλων των κλάδων της οικονομίας, πέραν των τραπεζικών και κατασκευαστικών που παρουσιάζουν σημαντική ανάπτυξη ήδη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φετινός Προϋπολογισμός σηματοδοτεί την έναρξη της πορείας που θα οδηγήσει τη χώρα ψηλά στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών, επιδιώκοντας μια ανάπτυξη που στηρίζεται σε υγιείς βάσεις και που το πλεόνασμα κατανέμεται επ” ωφελεία των ασθενεστέρων τάξεων. Ας μη μας διαφεύγει της προσοχής ότι είναι η πρώτη φορά που υπάρχει στη χώρα μας συγκεκριμένο πρόγραμμα ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ύψους 810 δισεκατομμυρίων δραχμών.
Ο Προϋπολογισμός αυτός στα πλαίσια της διεθνούς συγκυρίας και των αντικειμενικών δυνατοτήτων της χώρας μας, στοχεύει σε μια κοινωνία ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, γι” αυτό σας καλώ και να τον υπερψηφίσετε!
( Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ )

21/12/2001

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή αλλά και την ευθύνη να απευθυνθώ στο Σώμα επί του κατατεθέντος, από τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κοινωνικού προϋπολογισμού του 2001, όπως προβλέπεται από το ν. 2084/92.
Ο κοινωνικός προϋπολογισμός περιλαμβάνει τα χρηματικά ποσά που θα διατεθούν από το κράτος για κοινωνική προστασία, δηλαδή για κοινωνική ασφάλιση, υγεία και πρόνοια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί ιστορική αλήθεια ότι οι έννοιες κοινωνικό κράτος, κοινωνική πολιτική ήλθαν στο προσκήνιο της πολιτικής από της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ το 1974. Από τότε κέντρο της πολιτικής μας είναι ο πολίτης, η ευημερία του, η ποιότητα ζωής του. Από το 1981 και μετά, όταν το ΠΑΣΟΚ κατά πρώτον ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, η έννοια της πολιτικής δημοκρατίας περιέλαβε την έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Το κοινωνικό κράτος είναι δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεών του. Η άμβλυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων είναι δικό μας έργο. Το κράτος πρόνοιας που δημιουργήσαμε και συνεχίζουμε να στοχεύουμε στη διεύρυνσή του δεν συνδέεται μόνο με την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα της δημοκρατικής παράταξης. Αποτελεί ταυτόχρονα τη μοναδική οδό για να επιτευχθεί μια δικαιότερη και ισχυρότερη κοινωνία. Γι” αυτό η Κυβέρνηση Σημίτη σταθερά και με συνέπεια διαμορφώνει πολιτική σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς για να εξασφαλίσει περισσότερη κοινωνική αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Οι βασικές προτεραιότητες, όπως η κάλυψη των αναγκών υγείας, πρόνοιας και κοινωνικής ασφάλισης, η ενίσχυση της απασχόλησης και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η εξασφάλιση ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην ψυχαγωγία είναι στόχοι άρρηκτα δεμένοι μεταξύ τους, είναι προϋπόθεση για μια κοινωνία συνοχής και προόδου.
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ εργάζονται σταθερά σ” αυτές τις κατευθύνσεις για να πετύχουν κάτι που οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης είχαν κατακτήσει, επωφελούμενες από την οικονομική ανάπτυξη που ακολούθησε το τέλος του πολέμου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Σήμερα το παγκόσμιο χρηματιστηριακό κεφάλαιο απειλεί το κοινωνικό κράτος, απειλεί τους εργαζόμενους. Το τονίζω αυτό γιατί τα προβλήματα της χώρας μας είμαστε υποχρεωμένοι να τα αντιμετωπίσουμε σ” αυτές τις συγκεκριμένες συνθήκες με τα μέτρα που διαθέτουμε. Και η κυβερνητική πολιτική πρέπει να κρίνεται στα πλαίσια των δυνατοτήτων που έχει στη σημερινή συγκυρία. Πρέπει να κρίνεται από τις προθέσεις της, αλλά και την αποτελεσματικότητά της. Να κρίνεται από την αρμονική σύγκλιση του εφικτού με το επιθυμητό.
Και όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στο ΠΑΣΟΚ, είμαστε υπερήφανοι για την κοινωνική μας πολιτική. Επιδιώκουμε σταθερά την κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη, όχι από φιλανθρωπία ή σαν αντιστάθμισμα που παρέχεται για τις επιπτώσεις που προκαλεί η λειτουργία της αγοράς.
Για μας είναι στοιχείο σύνθεσης της κοινωνίας, προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημοκρατικής πολιτείας, αλλά συγχρόνως έννοια άρρηκτα δεμένη με την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής.
Αναρωτιέμαι αν ακόμα κάποιοι από τη Νέα Δημοκρατία έχουν στο μυαλό τους τη ρήση της σιδηράς, πάλαι ποτέ, κυρίας Θάτσερ ότι «η κοινωνία είναι ανύπαρκτη».
Ευτυχώς όμως για μας αυτές οι αντιλήψεις δεν έχουν καμία σχέση με την εφαρμοσμένη πολιτική. Και αν υπάρχουν λάθη, αν υπάρχουν υποχωρήσεις ή προβλήματα στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής, αν κάποια μέτρα χρειάζονται βελτίωση, αν ο χρόνος επιβάλλει νέες τομές και εκσυγχρονιστικές προσαρμογές, εδώ είμαστε να τα διορθώσουμε. Άλλωστε κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Αρκεί μέλημά του να είναι η υλοποίηση των δεσμεύσεών του έναντι της κοινωνίας και του λαού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν από την παρατήρηση των αριθμών του προϋπολογισμού περάσουμε στη σύγκριση και στην αποκρυπτογράφηση των προθέσεων της πολιτικής, θα διαπιστώσουμε αβίαστα: Πρώτον, ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση στις δαπάνες κοινωνικής προστασίας μεταξύ των ετών 1990 – 2000. Το 1998 οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα αποτελούν το 24,5% του ΑΕΠ. Το 2000, το 25,8%. Το επίπεδο αυτό βρίσκεται χαμηλότερα από το μέσο όρο των πλουσίων χωρών του βορρά, αλλά υψηλότερα από το μέσο επίπεδο των χωρών του νότου.
Αξίζει να σημειωθεί, χωρίς καμία διάθεση παρελθοντολογίας, ότι την περίοδο 1990-1993 η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μειώνει το ποσοστό κοινωνικής προστασίας στο ΑΕΠ κατά 4%. Είναι ένα αδιάψευστο δείγμα γραφής για το πώς η Νέα Δημοκρατία εννοεί την κοινωνική πολιτική.
Δεύτερον, οι συνολικές δαπάνες κοινωνικής προστασίας του κοινωνικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν από 3,9 τρισεκατομμύρια το 1993 σε 8,2 τρισεκατομμύρια το 2000 και σε 9,05 τρισεκατομμύρια το 2001. Παρουσιάζεται δηλαδή μία αξιοσημείωτη αύξηση της τάξης του 132% από το 1993 μέχρι σήμερα ή κατά 10% από πέρυσι μέχρι φέτος.
( Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ )
Τα έσοδα -και είναι πολύ ενδιαφέρον- για τη χρηματοδότηση των δαπανών κοινωνικής προστασίας, προέρχονται στην Ελλάδα κατά 29% από τις εισφορές της γενικής κυβέρνησης κατά 62% από κοινωνικές εισφορές και κατά 9% από τα υπόλοιπα. Τα αντίστοιχα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί έχει σημασία αυτή η σύγκριση, είναι 35% της γενικής κυβέρνησης, 61% από κοινωνικές προσφορές και 4% τα υπόλοιπα. Οι διαφορές μας ως προς τα μέσα επίπεδα είναι αναμφίβολα μικρές. Μελετώντας όλους τους επιμέρους δείκτες, αντιλαμβάνεται κανείς τον κοινωνικό προσανατολισμό της κυβερνητικής πολιτικής, συμπεραίνοντας ότι στους τομείς υγείας, πρόνοιας, κοινωνικών ασφαλίσεων, κατάρτισης και εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού, προσεγγίζουμε το μέσο όρο της Κοινότητας. Άρα, βαίνουμε θετικά προς την πραγματική σύγκλιση, που είναι το επόμενο ζητούμενο μετά την ένταξή μας στην ΟΝΕ.
Πάμε μπροστά, βελτιώνοντας το επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους πολίτες, διαψεύδοντες τις προβλέψεις της Νέας Δημοκρατίας ότι οδηγούμε την κοινωνία σε πτώχευση.
Πρέπει εδώ να τονίσω, κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε και απέδωσε σε συνθήκες όπου ισχύει το σύμφωνο σταθερότητας, με μείωση του δημόσιου χρέους κατά 2,5 μονάδες σε σχέση με πέρυσι με πλεονασματικό προϋπολογισμό 0,8% του ΑΕΠ, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας και σταθερότητας. Και όμως, συνδυάζεται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είναι γνωστό η παρέμβαση του κράτους στον κοινωνικό τομέα, πέρα από την αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην αλληλουχία των γενεών. Έτσι: Στις εισφορές των εργαζομένων του σήμερα στηρίζει την πληρωμή των συντάξεών της η προηγούμενη γενιά. Από την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους ευκολύνεται η οικονομική ανάπτυξη της επόμενης γενιάς. Οι δαπάνες για την παιδεία και την επαγγελματική κατάρτιση της επόμενης γενιάς χρηματοδοτούνται με δαπάνες του σήμερα.
Εμείς σήμερα μπορούμε να υποστηρίξουμε με ικανοποίηση ότι δεν δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές για να ικανοποιήσουμε το σήμερα, αλλά αντιθέτως βελτιώνουμε το σήμερα με τις δικές μας οικονομικές δυνατότητες για να δημιουργήσουμε καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ:….όταν ξεπουλάς τα έσοδα τα μελλοντικά;
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θα το αποδείξω.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ: Μεγάλη κομματική αλαζονεία!
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θα το αποδείξω. Αν κάνετε λίγη υπομονή….
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Σας παρακαλώ, μην απαντάτε σε διακοπές. Συνεχίστε την ομιλία σας, κύριε συνάδελφε.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Διάλεξη κάνει ο άνθρωπος. Δεν είναι ομιλία αυτή για Βουλή.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Είναι σκληρή η αλήθεια, αλλά θα το αποδείξω.
Είναι αυτή η έναρξη της πορείας….
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: Το ψάρι το βαφτίζετε καλαμπόκι.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Είναι αυτή η έναρξη της πορείας, που θα συνεχιστεί και στο μέλλον για να οδηγήσει τη χώρα ψηλά στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών, μία ανάπτυξη που στηρίζεται σε υγιείς βάσεις και όχι σε βερεσέδια, όπως μας καταλογίζετε. Και το πλεόνασμα κατανέμεται επ” ωφελεία των ασθενεστέρων τάξεων, όπως το δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης ύψους 810 δισεκατομμυρίων δραχμών. Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει στη χώρα ένα συγκροτημένο πρόγραμμα ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτέλους ας απαντήσει η Αντιπολίτευση συγκεκριμένα. Με αυτές τις δημοσιονομικές συνθήκες θα δίνατε παραπάνω; Και που θα βρίσκατε τους πόρους; Θα δίνατε λιγότερο και γιατί; Οφείλετε μία ξεκάθαρη αιτιολογία. Θα βοηθούσε πολύ για να γίνει κατανοητή η πολιτική σας στο σύνολο των πολιτών.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Τα αποθεματικά των ταμείων τα παίξατε στο Χρηματιστήριο και τα χάσατε. Αυτό κάνατε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, θα σας παρακαλέσω ιδιαίτερα να μην κάνετε διακοπές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος…
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Τα παίξατε στο Χρηματιστήριο και τα χάσατε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, μπορείτε να αναπτύξετε τον αντίλογό σας στη συνέχεια.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Κύριε Έβερτ, δεν χάθηκε τίποτα από αυτά που λέτε. Οι όποιες απώλειες είναι λογιστικές. Κανείς δεν πρόκειται να πουλήσει αυτές τις μετοχές, εκτός και αν εισηγείστε κάτι τέτοιο. Αντιλαμβάνεστε, όμως, τις συνέπειες για την κοινωνία.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Δεν τα αφήνετε αυτά. Δεν ντρέπεστε να μιλάτε με αυτό τον τρόπο;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Έβερτ, θα σας παρακαλέσω ιδιαίτερα.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ: Απάτη διαπράξατε!
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Θα σας παρακαλέσω για τελευταία φορά να σταματήσετε.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Σεβόμενος απολύτως την ιστορία σας, δεν απαντώ σε αυτές τις διακοπές σας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Και καλώς κάνετε, κύριε συνάδελφε. Συνεχίστε την ομιλία σας.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΝΤΖΕΡΗΣ: Θεωρώ, όμως, ότι η ουσία του λόγου μου είναι με επιχειρήματα και σε τίποτα δεν μπορεί να την αμαυρώσουν οι όποιες παρεμβάσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Λέω, λοιπόν, ξανά: Αιτιολογήστε που θα βρίσκατε τα χρήματα για να δώσετε περισσότερα. Μήπως θα αυξάνατε το Α.Ε.Π.; Γνωρίζετε βεβαίως ότι με μετρήσεις και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Κινείται δύο μονάδες υψηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Και αυτά είναι αδιάψευστα στοιχεία.
Μόνιμη επωδός της Νέας Δημοκρατίας -για τον οποίο και η διακοπή που υπέστην- είναι ότι οδηγήσαμε τα ασφαλιστικά ταμεία σε πτώχευση. Οι αριθμοί όμως και η πραγματικότητα τη διαψεύδουν. Ας τους ακούσουμε νηφάλια.
Οι επενδύσεις στην κοινωνική ασφάλεια του προϋπολογισμού του 2001 αυξήθηκαν κατά 8,2% σε σχέση με το 2000. Το 2001 το κράτος επιδοτεί τις συντάξεις με 2,5 τρισεκατομμύρια, που αντιστοιχεί στο 45% των συντάξεων που καταβάλλονται στη χώρα μας. Την αντίστοιχη περίοδο 1999-2001 τα έσοδα των κυριοτέρων ασφαλιστικών οργανισμών αυξήθηκαν κατά 13%. Η αύξηση αυτή οφείλεται στη συνεχή βελτίωση των μηχανισμών είσπραξης, στη μείωση της εισφοροδιαφυγής, στην αύξηση του συνολικού αριθμού ασφαλισμένων, που προήλθε από τη νομιμοποίηση των οικονομικών μεταναστών. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η συνεισφορά του κράτους στην αύξηση των συνολικών εσόδων, κάτι που καταδεικνύει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της πολιτείας για την ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος. Συγκεκριμένα, το 2000 ήταν 229 εκατομμύρια ECU. Το 2002 θα είναι 440 εκατομμύρια ECU, αύξηση που προσεγγίζει το 88%.
Η αύξηση των δαπανών στο ίδιο χρονικό διάστημα ανήλθε σε 22% και οφείλεται στην αύξηση των συντάξεων κατά 19%, στην αύξηση των δαπανών για φάρμακα κατά 26% και στη νοσοκομειακή περίθαλψη κατά 16%.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αύξηση στις δαπάνες για τις συντάξεις κατά 19% αντανακλά πραγματική βελτίωση του εισοδήματος των συνταξιούχων διότι κατ” αυτό το χρονικό διάστημα ο απόλυτος αριθμός των συνταξιούχων αυξήθηκε μόλις κατά 3%.
Η κυβερνητική κατεύθυνση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι είναι συγκεκριμένη και σταθερή. Ενώ αυξάνεται η εισφορά του κράτους σε πραγματικές τιμές επιδιώκεται η ορθολογικοποίηση στη σχέση εξόδων δαπανών των ταμείων με στόχο τη βιωσιμότητά τους και τη στήριξη των ασθενεστέρων οικονομικά στρωμάτων του πληθυσμού.
Η ισορροπία του ασφαλιστικού συστήματος είναι ζήτημα υψηλής προτεραιότητας για τη χώρα μας, αλλά και για την Ευρώπη. Η επίλυση αυτού του προβλήματος θα βοηθήσει πολλαπλά την ελληνική κοινωνία και την οικονομία διότι θα διαμορφώσει όρους βεβαιότητας και εμπιστοσύνης μεταξύ τους.
Βεβαίως η Ελλάδα δεν έχει άμεσο πρόβλημα ασφαλιστικού συστήματος, αλλά μία σωστή και μακροχρόνια αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική πρέπει να προβλέπει τις εξελίξεις και να δίνει ορθές, διαχρονικές απαντήσεις.
Βασικό μέλημα του κοινωνικού κράτους είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για πλήρη απασχόληση, ο διαρκής αγώνας ενάντια στην ανεργία. Αποφασιστικό ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση έχουν οι πολιτικές κατάρτισης και επανακατάρτισης. Ο Πρωθυπουργός έχει κατ” επανάληψη δηλώσει πως στόχος της Κυβέρνησης είναι η κατάρτιση και η επανακατάρτιση εξακοσίων χιλιάδων εργαζομένων και ανέργων μέχρι το 2004.
Στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον σημασία έχουν και οι στέρεες βάσεις που δίνει το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και οι γνώσεις για τις συνεχείς εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας και εν γένει της εργασίας. Αυτή η επαγγελματική κατάρτιση είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας. Ήδη από το Σεπτέμβριο ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε τη δημιουργία ενός εθνικού κέντρου επαγγελματικού προσανατολισμού, που θα συνδέσει την επαγγελματική κατάρτιση με την απασχόληση. Έχει εξασφαλιστεί η αναγκαία χρηματοδότηση από εθνικούς και κοινωνικούς πόρους. Τα ποσά 190.000.000.000 για επαγγελματική εκπαίδευση, 90.000.000.000 για αρχική επαγγελματική κατάρτιση, 400.000.000.000 για συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση.
Μία προσεκτική ματιά στις επιχορηγήσεις του τακτικού προϋπολογισμού στον ΟΑΕΔ θα αποκαλύψει αύξηση της τάξης του 165% παρακαλώ μεταξύ των ετών 2001 και 2002. Συγκεκριμένα 18.500.000 ευρώ το 2001 και το 2002 θα προσεγγίσει τα 50.000.000. Η μάχη για την απασχόληση είναι συνεχής. Με έργο και μεθοδικότητα δημιουργούμε ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κοινωνικό πρόσωπο του κράτους που σταθερά οικοδομούμε δεν φαίνεται μόνο από τις δαπάνες που προανέφερα. Υπάρχουν και άλλες πρόσθετες και έμμεσες κοινωνικές παροχές που επεκτείνουν το δίκτυο της κοινωνικής προστασίας. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούν σήμερα. Αυτές ξεκίνησαν την προηγούμενη δεκαετία και εξακολουθούν να επιχορηγούνται μέσω του τακτικού προϋπολογισμού όσες δεν πέρασαν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με αντίστοιχη εξεύρεση πόρων. Αναφέρω ενδεικτικά τον επιτυχημένο θεσμό των Κέντρων Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων, τους παιδικούς σταθμούς που πολλαπλασιάζονται, τον κοινωνικό τουρισμό και τις επιδοτήσεις στους συγκοινωνιακούς φορείς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κοινωνικός προϋπολογισμός του 2001, που συζητάμε, είναι η αφετηρία για ακόμα μεγαλύτερες κοινωνικές παροχές τα επόμενα χρόνια. Αυτό το αποδεικνύει ο κοινωνικός προϋπολογισμός του 2002 που κατατέθηκε και θα συζητηθεί σύντομα στο Σώμα.
Η κοινωνική πολιτική ενισχύεται με πόρους που εξασφαλίστηκαν από τη μείωση του δημοσίου χρέους χωρίς να επηρεάζεται η δημοσιονομική σταθερότητα της οικονομίας. Το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης από 84 δισεκατομμύρια το 2000, αυξήθηκε σε 110 δισεκατομμύρια το 2001 και σε 122 δισεκατομμύρια το 2002. Αυξήθηκε δηλαδή στα τρία χρόνια σε ένα ποσοστό της τάξης του 45%.
Ακόμα η συμμετοχή του δημοσίου στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με το ν. 2084/92 από 78 δισεκατομμύρια το 2000 σε 80 δισεκατομμύρια το 2001 και 150 δισεκατομμύρια το 2002 αύξηση μεγάλη της τάξης του 92%.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εργασίας αυξήθηκε κατά 6,5% σε σχέση με πέρυσι.
Κλείνοντας θα πω μόνο μια φράση, κύριε Πρόεδρε. Η προσφορά της παράταξης και σήμερα της Κυβέρνησης που αποτελεί την πολιτική της έκφραση στην Ελλάδα συνεχίζεται αδιάκοπα γι” αυτό και ο λαός μας της εμπιστεύεται τη διακυβέρνηση της χώρας σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Κανείς από εμάς δεν μπορεί να επαναπαύεται. Πρέπει να δίνουμε συνεχώς περισσότερα. Η Κυβέρνηση θα κριθεί από τη δυνατότητά της να θεμελιώσει μια κοινωνία ευημερίας. Άλλωστε ότι υπερβαίνει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και διαρκεί αποτελεί την ουσία της προσφοράς στην πολιτική.
Χρέος της Κυβέρνησης είναι να συνεχίσει να προωθεί το κοινό αγαθό. Η τελική κρίση του λαού θα τη δικαιώσει πάλι. Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

04/12/2001